tārakā
Dictionary Definitions
[apte] 1 A star. --2 A meteor, falling star. --3 The pupil of the eye; saṃdadhe dṛśamudagratārakāṃ R. 11. 69; Ch. P. 5; Bh 1. 11. --4 N. of the wife of Bṛhaspati.
Root
Appears in 38 texts
AbhidhanacintamaniAmarakosaAnandakandaAryasaptasatiAstadhyayiAstangahrdayasamhitaBhagavatapuranaBharatamanjariBrhatkathaslokasamgrahaDivyavadanaGokarnapuranasarahHaribhaktivilasaHarsacaritaKausikasutraKiratarjuniyaKokilasamdesaKumarasambhavaKurmapuranaLingapuranaMaitrayanisamhitaMatsyapuranaMugdhavabodhiniRajanighantuRamayanaRasahrdayatantraRasarnavaSaddharmapundarikasutraSamkhyakarikabhasyaSpandakarikanirnayaSusrutasamhitaVisnupuranaVisnusmrtiYajnavalkyasmrtiatharvaveda-paippaladaatharvaveda-saunakamahabharatamahabharatamahabharata
Lexicon Preview
1 A star. --2 A meteor, falling star. --3 The pupil of the eye; saṃdadhe dṛśamudagratārakāṃ R. 11. 69; Ch. P. 5; Bh 1. 11. --4 N. of the wife of Bṛhaspati.
Corpus Profile
- Part of Speech
- NOUN
- Total Occurrences
- 94
- Texts Appeared In
- 31
DCS: a year's course
Semantic Classification
Top Texts by Occurrence
Concordance (Sample)
-
narendrapatnī vimanā babhūva sā tamovṛtā dyaur iva magnatārakā
-
muktā saumyā mauktikaṃ mauktikeyaṃ tāraṃ tārā bhautikaṃ tārakā ca
-
sūryā viṣaghnī guṇakarṇikāmarā mātā suvarṇā suphalā ca tārakā