2.34.1.13

ते खल्वमी वितर्का दुःखाज्ञानानन्तफला इति प्रतिपक्षभावनम्

te khalvamī vitarkā duḥkhājñānānantaphalā iti pratipakṣabhāvanam

2.34.1.14

दुःखम् अज्ञानं चानन्तं फलं येषाम् इति प्रतिपक्षभावनम्

duḥkham ajñānaṃ cānantaṃ phalaṃ yeṣām iti pratipakṣabhāvanam

2.34.1.15

तथा च हिंसकस् तावत् प्रथमं वध्यस्य वीर्यम् आक्षिपति ततश्च शस्त्रादिनिपातेन दुःखयति ततो जीविताद् अपि मोचयति ततो वीर्याक्षेपाद् अस्य चेतनाचेतनम् उपकरणं क्षीणवीर्यं भवति दुःखोत्पादान् नरकतिर्यक्प्रेतादिषु दुःखम् अनुभवति जीवितव्यपरोपणात् प्रतिक्षणं च जीवितात्यये वर्तमानो मरणम् इच्छन्न् अपि दुःखविपाकस्य नियतविपाकवेदनीयत्वात् कथंचिद् एवोच्छ्वसति

tathā ca hiṃsakas tāvat prathamaṃ vadhyasya vīryam ākṣipati tataśca śastrādinipātena duḥkhayati tato jīvitād api mocayati tato vīryākṣepād asya cetanācetanam upakaraṇaṃ kṣīṇavīryaṃ bhavati duḥkhotpādān narakatiryakpretādiṣu duḥkham anubhavati jīvitavyaparopaṇāt pratikṣaṇaṃ ca jīvitātyaye vartamāno maraṇam icchann api duḥkhavipākasya niyatavipākavedanīyatvāt kathaṃcid evocchvasati

2.34.1.16

यदि च कथंचित् पुण्यावापगता हिंसा भवेत् तत्र सुखप्राप्तौ भवेद् अल्पायुर् इति

yadi ca kathaṃcit puṇyāvāpagatā hiṃsā bhavet tatra sukhaprāptau bhaved alpāyur iti

2.34.1.17

एवम् अनृतादिष्व् अपि योज्यं यथासंभवम्

evam anṛtādiṣv api yojyaṃ yathāsaṃbhavam

2.34.1.18

एवं वितर्काणां चामुम् एवानुगतं विपाकम् अनिष्टं भावयन् न वितर्केषु मनः प्रणिदधीत

evaṃ vitarkāṇāṃ cāmum evānugataṃ vipākam aniṣṭaṃ bhāvayan na vitarkeṣu manaḥ praṇidadhīta

2.34.1.19

प्रतिपक्षभावनाहेतोर् हेया वितर्का यदास्य स्युर् अप्रसवधर्माणस् तदा तत्कृतम् ऐश्वर्यं योगिनः सिद्धिसूचकं भवति

pratipakṣabhāvanāhetor heyā vitarkā yadāsya syur aprasavadharmāṇas tadā tatkṛtam aiśvaryaṃ yoginaḥ siddhisūcakaṃ bhavati

2.34.1.20

तद् यथा

tad yathā

2.35.1.1

सर्वप्राणिनां भवति

sarvaprāṇināṃ bhavati

2.36.1.1

धार्मिको भूया इति भवति धार्मिकः

dhārmiko bhūyā iti bhavati dhārmikaḥ

2.36.1.2

स्वर्गं प्राप्नुहीति स्वर्गं प्राप्नोति

svargaṃ prāpnuhīti svargaṃ prāpnoti

2.36.1.3

अमोघास्य वाग् भवति

amoghāsya vāg bhavati

2.37.1.1

सर्वदिक्स्थान्यस्योपतिष्ठन्ते रत्नानि

sarvadiksthānyasyopatiṣṭhante ratnāni

2.38.1.1

यस्य लाभाद् अप्रतिघान् गुणान् उत्कर्षयति सिद्धश्च विनेयेषु ज्ञानम् आधातुं समर्थो भवतीति

yasya lābhād apratighān guṇān utkarṣayati siddhaśca vineyeṣu jñānam ādhātuṃ samartho bhavatīti

2.39.1.1

अस्य भवति

asya bhavati

2.39.1.2

को ऽहम् आसं कथम् अहम् आसं किंस्विद् इदं के वा भविष्यामः कथं वा भविष्याम इत्य् एवम् अस्य पूर्वान्तपरान्तमध्येष्व् आत्मभावजिज्ञासा स्वरूपेणोपावर्तते

ko 'ham āsaṃ katham aham āsaṃ kiṃsvid idaṃ ke vā bhaviṣyāmaḥ kathaṃ vā bhaviṣyāma ity evam asya pūrvāntaparāntamadhyeṣv ātmabhāvajijñāsā svarūpeṇopāvartate

2.39.1.3

एता यमस्थैर्ये सिद्धयः

etā yamasthairye siddhayaḥ

2.39.1.4

नियमेषु वक्ष्यामः

niyameṣu vakṣyāmaḥ

2.40.1.1

स्वाङ्गे जुगुप्सायां शौचम् आरभमाणः कायावद्यदर्शी कायानभिष्वङ्गी यतिर् भवति

svāṅge jugupsāyāṃ śaucam ārabhamāṇaḥ kāyāvadyadarśī kāyānabhiṣvaṅgī yatir bhavati

2.40.1.2

किंच परैर् असंसर्गः कायस्वभावावलोकी स्वम् अपि कायं जिहासुर् मृज्जलादिभिर् आक्षालयन्न् अपि कायशुद्धिम् अपश्यन् कथं परकायैर् अत्यन्तम् एवाप्रयतैः संसृज्येत

kiṃca parair asaṃsargaḥ kāyasvabhāvāvalokī svam api kāyaṃ jihāsur mṛjjalādibhir ākṣālayann api kāyaśuddhim apaśyan kathaṃ parakāyair atyantam evāprayataiḥ saṃsṛjyeta

Yogasūtrabhāṣya