2.19.1.16

कस्मात्

kasmāt

2.19.1.17

यतो ऽस्य म्रियन्ते गाव इति

yato 'sya mriyante gāva iti

2.19.1.18

गवाम् एव मरणात् तस्य दरिद्रता न स्वरूपहानाद् इति समः समाधिः

gavām eva maraṇāt tasya daridratā na svarūpahānād iti samaḥ samādhiḥ

2.19.1.19

लिङ्गमात्रम् अलिङ्गस्य प्रत्यासन्नं तत्र तत्संसृष्टं विविच्यते क्रमानतिवृत्तेः

liṅgamātram aliṅgasya pratyāsannaṃ tatra tatsaṃsṛṣṭaṃ vivicyate kramānativṛtteḥ

2.19.1.20

तथा षड् अविशेषा लिङ्गमात्रे संसृष्टा विविच्यन्ते परिणामक्रमनियमात्

tathā ṣaḍ aviśeṣā liṅgamātre saṃsṛṣṭā vivicyante pariṇāmakramaniyamāt

2.19.1.21

तथा तेष्व् अविशेषेषु भूतेन्द्रियाणि संसृष्टानि विविच्यन्ते तथा चोक्तं पुरस्तात्

tathā teṣv aviśeṣeṣu bhūtendriyāṇi saṃsṛṣṭāni vivicyante tathā coktaṃ purastāt

2.19.1.22

न विशेषेभ्यः परं तत्त्वान्तरम् अस्तीति विशेषाणां नास्ति तत्त्वान्तरपरिणामः

na viśeṣebhyaḥ paraṃ tattvāntaram astīti viśeṣāṇāṃ nāsti tattvāntarapariṇāmaḥ

2.19.1.23

तेषां तु धर्मलक्षणावस्थापरिणामा व्याख्यास्यन्ते

teṣāṃ tu dharmalakṣaṇāvasthāpariṇāmā vyākhyāsyante

2.19.1.24

व्याख्यातं दृश्यम्

vyākhyātaṃ dṛśyam

2.19.1.25

अथ द्रष्टुः स्वरूपावधारणार्थम् इदम् आरभ्यते

atha draṣṭuḥ svarūpāvadhāraṇārtham idam ārabhyate

2.20.1.1

दृशिमात्र इति दृक्शक्तिर् एव विशेषणापरामृष्टेत्य् अर्थः

dṛśimātra iti dṛkśaktir eva viśeṣaṇāparāmṛṣṭety arthaḥ

2.20.1.2

स पुरुषो बुद्धेः प्रतिसंवेदी

sa puruṣo buddheḥ pratisaṃvedī

2.20.1.3

स बुद्धेर् न सरूपो नात्यन्तं विरूप इति

sa buddher na sarūpo nātyantaṃ virūpa iti

2.20.1.4

न तावत् सरूपः

na tāvat sarūpaḥ

2.20.1.5

कस्मात्

kasmāt

2.20.1.6

ज्ञाताज्ञातविषयत्वात् परिणामिनी हि बुद्धिः तस्याश्च विषयो गवादिर् घटादिर् वा ज्ञातश्चाज्ञातश्चेति परिणामित्वं दर्शयति

jñātājñātaviṣayatvāt pariṇāminī hi buddhiḥ tasyāśca viṣayo gavādir ghaṭādir vā jñātaścājñātaśceti pariṇāmitvaṃ darśayati

2.20.1.7

सदाज्ञातविषयत्वं तु पुरुषस्यापरिणामित्वं परिदीपयति

sadājñātaviṣayatvaṃ tu puruṣasyāpariṇāmitvaṃ paridīpayati

2.20.1.8

कस्मात्

kasmāt

2.20.1.9

न हि बुद्धिश्च नाम पुरुषविषयश्च स्याद् गृहीतागृहीता चेति सिद्धं पुरुषस्य सदाज्ञातविषयत्वं ततश्चापरिणामित्वम् इति

na hi buddhiśca nāma puruṣaviṣayaśca syād gṛhītāgṛhītā ceti siddhaṃ puruṣasya sadājñātaviṣayatvaṃ tataścāpariṇāmitvam iti

2.20.1.10

किं च परार्था बुद्धिः संहत्यकारित्वात् स्वार्थः पुरुष इति

kiṃ ca parārthā buddhiḥ saṃhatyakāritvāt svārthaḥ puruṣa iti

Yogasūtrabhāṣya