1.13.27

ततस् ते मुनयः सर्वे कोपामर्षसमन्विताः

tatas te munayaḥ sarve kopāmarṣasamanvitāḥ

1.13.27.2

हन्यतां हन्यतां पाप इत्य् ऊचुस् ते परस्परम्

hanyatāṃ hanyatāṃ pāpa ity ūcus te parasparam

1.13.28

यो यज्ञपुरुषं विष्णुम् अनादिनिधनं प्रभुम्

yo yajñapuruṣaṃ viṣṇum anādinidhanaṃ prabhum

1.13.28.2

विनिन्दत्य् अधमाचारो न स योग्यो भुवः पतिः

vinindaty adhamācāro na sa yogyo bhuvaḥ patiḥ

1.13.29

इत्य् उक्त्वा मन्त्रपूतैस् तैः कुशैर् मुनिगणा नृपम्

ity uktvā mantrapūtais taiḥ kuśair munigaṇā nṛpam

1.13.29.2

निजघ्नुर् निहतं पूर्वं भगवन्निन्दनादिना

nijaghnur nihataṃ pūrvaṃ bhagavannindanādinā

1.13.30

ततश् च मुनयो रेणुं ददृशुः सर्वतो द्विज

tataś ca munayo reṇuṃ dadṛśuḥ sarvato dvija

1.13.30.2

किम् एतद् इति चासन्नं पप्रच्छुस् ते जनं तदा

kim etad iti cāsannaṃ papracchus te janaṃ tadā

1.13.31

आख्यातं च जनैस् तेषां चौरीभूतैर् अराजके

ākhyātaṃ ca janais teṣāṃ caurībhūtair arājake

1.13.31.2

राष्ट्रे तु लोकैर् आरब्धं परस्वादानम् आतुरैः

rāṣṭre tu lokair ārabdhaṃ parasvādānam āturaiḥ

1.13.32

तेषाम् उदीर्णवेगानां चौराणां मुनिसत्तमाः

teṣām udīrṇavegānāṃ caurāṇāṃ munisattamāḥ

1.13.32.2

सुमहान् दृश्यते रेणुः परवित्तापहारिणाम्

sumahān dṛśyate reṇuḥ paravittāpahāriṇām

1.13.33

ततः संमन्त्र्य ते सर्वे मुनयस् तस्य भूभृतः

tataḥ saṃmantrya te sarve munayas tasya bhūbhṛtaḥ

1.13.33.2

ममन्थुर् ऊरुं पुत्रार्थम् अनपत्यस्य यत्नतः

mamanthur ūruṃ putrārtham anapatyasya yatnataḥ

1.13.34

मथ्यतश् च समुत्तस्थौ तस्योरोः पुरुषः किल

mathyataś ca samuttasthau tasyoroḥ puruṣaḥ kila

1.13.34.2

दग्धस्थूणाप्रतीकाशः खर्वटास्यो ऽतिह्रस्वकः

dagdhasthūṇāpratīkāśaḥ kharvaṭāsyo 'tihrasvakaḥ

1.13.35

किं करोमीति तान् सर्वान् विप्रान् आह त्वरान्वितः

kiṃ karomīti tān sarvān viprān āha tvarānvitaḥ

1.13.35.2

निषीदेति तम् ऊचुस् ते निषादस् तेन सो ऽभवत्

niṣīdeti tam ūcus te niṣādas tena so 'bhavat

1.13.36

ततस् तत्संभवा जाता विन्ध्यशैलनिवासिनः

tatas tatsaṃbhavā jātā vindhyaśailanivāsinaḥ

1.13.36.2

निषादा मुनिशार्दूल पापकर्मोपलक्षणाः

niṣādā muniśārdūla pāpakarmopalakṣaṇāḥ

Viṣṇupurāṇa