4.13.133

तन् नूनम् अस्य सकाशे स महामणिः स्यमन्तकाख्यस् तिष्ठति

tan nūnam asya sakāśe sa mahāmaṇiḥ syamantakākhyas tiṣṭhati

4.13.134

तस्य ह्य् एवंविधाः प्रभावाः श्रूयन्ते

tasya hy evaṃvidhāḥ prabhāvāḥ śrūyante

4.13.135

अयम् अपि च यज्ञाद् अनन्तरम् अन्यत् क्रत्वन्तरं तस्यानन्तरम् अन्यद् यज्ञान्तरं चाजस्रम् अविच्छिन्नं यजतीति

ayam api ca yajñād anantaram anyat kratvantaraṃ tasyānantaram anyad yajñāntaraṃ cājasram avicchinnaṃ yajatīti

4.13.136

अनल्पोपादानं चास्यासंशयम् अत्रासौ मणिवरस् तिष्ठतीति कृताध्यवसायो ऽन्यत् प्रयोजनम् उद्दिश्य सकलयादवसमाजम् आत्मगृह एवाचीकरत्

analpopādānaṃ cāsyāsaṃśayam atrāsau maṇivaras tiṣṭhatīti kṛtādhyavasāyo 'nyat prayojanam uddiśya sakalayādavasamājam ātmagṛha evācīkarat

4.13.137

तत्र चोपविष्टेष्व् अखिलेषु यदुषु पूर्वं प्रयोजनम् उपन्यस्य पर्यवसिते च तस्मिन् प्रसङ्गान्तरपरिहासकथाम् अक्रूरेण कृत्वा जनार्दनस् तम् अक्रूरम् आह

tatra copaviṣṭeṣv akhileṣu yaduṣu pūrvaṃ prayojanam upanyasya paryavasite ca tasmin prasaṅgāntaraparihāsakathām akrūreṇa kṛtvā janārdanas tam akrūram āha

4.13.138

दानपते जानीम एव वयं यथा शतधन्वना तद् इदम् अखिलजगत्सारभूतं स्यमन्तकं रत्नं भवतः समर्पितं

dānapate jānīma eva vayaṃ yathā śatadhanvanā tad idam akhilajagatsārabhūtaṃ syamantakaṃ ratnaṃ bhavataḥ samarpitaṃ

4.13.138.2

तद् अशेषराष्ट्रोपकारकं भवत्सकाशे तिष्ठति तिष्ठतु सर्व एव वयं तत्प्रभावफलभुजः किंत्वेष बलभद्रो ऽस्मान् आशङ्कितवांस् तद् अस्मत्प्रीतये दर्शयस्वेत्य् अभिधाय जोषं स्थिते भगवति वासुदेवे सरत्नः सो ऽचिन्तयत्

tad aśeṣarāṣṭropakārakaṃ bhavatsakāśe tiṣṭhati tiṣṭhatu sarva eva vayaṃ tatprabhāvaphalabhujaḥ kiṃtveṣa balabhadro 'smān āśaṅkitavāṃs tad asmatprītaye darśayasvety abhidhāya joṣaṃ sthite bhagavati vāsudeve saratnaḥ so 'cintayat

4.13.139

किम् अत्रानुष्ठेयम् अन्यथा चेद् ब्रवीम्य् अहं तत् केवलाम्बरतिरोधानम् अन्विष्यन्तो रत्नम् एते द्रक्ष्यन्ति अतिविरोधो न क्षम इति संचिन्त्य तम् अखिलजगत्कारणभूतं नारायणम् आहाक्रूरः

kim atrānuṣṭheyam anyathā ced bravīmy ahaṃ tat kevalāmbaratirodhānam anviṣyanto ratnam ete drakṣyanti ativirodho na kṣama iti saṃcintya tam akhilajagatkāraṇabhūtaṃ nārāyaṇam āhākrūraḥ

4.13.140

भगवन् ममैतत् स्यमन्तकरत्नं शतधनुषा समर्पितम् अपगते च तस्मिन्न् अद्य श्वः परश्वो वा भगवान् याचयिष्यतीति कृतमतिर् अतिकृच्छ्रेणैतावन्तं कालम् अधारयम्

bhagavan mamaitat syamantakaratnaṃ śatadhanuṣā samarpitam apagate ca tasminn adya śvaḥ paraśvo vā bhagavān yācayiṣyatīti kṛtamatir atikṛcchreṇaitāvantaṃ kālam adhārayam

4.13.141

तस्य च धारणक्लेशेनाहम् अशेषोपभोगेष्व् असङ्गिमानसो न वेद्मि स्वसुखकलाम् अपि

tasya ca dhāraṇakleśenāham aśeṣopabhogeṣv asaṅgimānaso na vedmi svasukhakalām api

4.13.142

एतावन्मात्रम् अप्य् अशेषराष्ट्रोपकारी धारयितुं न शक्नोति भवान् मन्यत इत्य् आत्मना न चोदितवान्

etāvanmātram apy aśeṣarāṣṭropakārī dhārayituṃ na śaknoti bhavān manyata ity ātmanā na coditavān

4.13.143

तद् इदं स्यमन्तकरत्नं गृह्यताम् इच्छया यस्याभिमतं तस्य समर्प्यताम्

tad idaṃ syamantakaratnaṃ gṛhyatām icchayā yasyābhimataṃ tasya samarpyatām

4.13.144

ततः स्वोदरवस्त्रनिगोपितम् अतिलघुकनकसमुद्गकगतं प्रकटीकृतवान्

tataḥ svodaravastranigopitam atilaghukanakasamudgakagataṃ prakaṭīkṛtavān

4.13.145

ततश् च निष्क्राम्य स्यमन्तकमणिं तस्मिन् यदुकुलसमाजे मुमोच

tataś ca niṣkrāmya syamantakamaṇiṃ tasmin yadukulasamāje mumoca

4.13.146

मुक्तमात्रे च तस्मिन्न् अतिकान्त्या तद् अखिलम् आस्थानम् उद्द्योतितम्

muktamātre ca tasminn atikāntyā tad akhilam āsthānam uddyotitam

4.13.147

अथाहाक्रूरः स एष मणिः शतधन्वनास्माकं समर्पितः यस्यायं स एनं गृह्णातु इति

athāhākrūraḥ sa eṣa maṇiḥ śatadhanvanāsmākaṃ samarpitaḥ yasyāyaṃ sa enaṃ gṛhṇātu iti

4.13.148

तम् आलोक्य सर्वयादवानां साधु साध्व् इति विस्मितमनसां वाचो ऽश्रूयन्त

tam ālokya sarvayādavānāṃ sādhu sādhv iti vismitamanasāṃ vāco 'śrūyanta

4.13.149

तम् आलोक्यातीव बलभद्रो ममायम् अच्युतेनैव सामान्यः समन्विच्छित इति कृतस्पृहो ऽभूत्

tam ālokyātīva balabhadro mamāyam acyutenaiva sāmānyaḥ samanvicchita iti kṛtaspṛho 'bhūt

4.13.150

ममैवायं पितृधनम् इत्य् अतीव च सत्यभामापि स्पृहयांचकार

mamaivāyaṃ pitṛdhanam ity atīva ca satyabhāmāpi spṛhayāṃcakāra

4.13.151

बलसत्यावलोकनात् कृष्णो ऽप्य् आत्मानं गोचक्रान्तरावस्थितम् इव मेने

balasatyāvalokanāt kṛṣṇo 'py ātmānaṃ gocakrāntarāvasthitam iva mene

Viṣṇupurāṇa