4.13.95

तावद् अत्र स्यन्दने भवता स्थेयम् अहम् एनम् अधमाचारं पदातिर् एव पदातिम् अनुगम्य यावद् घातयामि

tāvad atra syandane bhavatā stheyam aham enam adhamācāraṃ padātir eva padātim anugamya yāvad ghātayāmi

4.13.95.2

अत्र हि भूभागे दृष्टदोषाः सभया अतो नैते ऽश्वा भवतेमं भूमिभागम् उल्लङ्घनीयाः

atra hi bhūbhāge dṛṣṭadoṣāḥ sabhayā ato naite 'śvā bhavatemaṃ bhūmibhāgam ullaṅghanīyāḥ

4.13.96

तथेत्य् उक्त्वा बलदेवो रथ एव तस्थौ

tathety uktvā baladevo ratha eva tasthau

4.13.97

कृष्णो ऽपि द्विक्रोशमात्रं भूमिभागम् अनुसृत्य दूरस्थितस्यैव चक्रं क्षिप्त्वा शतधनुषः शिरश् चिछेद

kṛṣṇo 'pi dvikrośamātraṃ bhūmibhāgam anusṛtya dūrasthitasyaiva cakraṃ kṣiptvā śatadhanuṣaḥ śiraś cicheda

4.13.98

तच्छरीराम्बरादिषु च बहुप्रकारम् अन्विच्छन्न् अपि स्यमन्तकमणिं नावाप यदा तदोपगम्य बलभद्रम् आह

taccharīrāmbarādiṣu ca bahuprakāram anvicchann api syamantakamaṇiṃ nāvāpa yadā tadopagamya balabhadram āha

4.13.99

वृथैवास्माभिः शतधनुर् घातितः न प्राप्तम् अखिलजगत्सारभूतं तन् महारत्नं स्यमन्तकाख्यम् इत्य् आकर्ण्योद्भूतकोपो बलदेवो वासुदेवम् आह

vṛthaivāsmābhiḥ śatadhanur ghātitaḥ na prāptam akhilajagatsārabhūtaṃ tan mahāratnaṃ syamantakākhyam ity ākarṇyodbhūtakopo baladevo vāsudevam āha

4.13.100

धिक् त्वां यस् त्वम् एवम् अर्थलिप्सुर् एतच्च ते भ्रातृत्वान् मया क्षान्तं तद् अयं पन्थाः स्वेच्छया गम्यतां

dhik tvāṃ yas tvam evam arthalipsur etacca te bhrātṛtvān mayā kṣāntaṃ tad ayaṃ panthāḥ svecchayā gamyatāṃ

4.13.100.2

न मे द्वारकया न त्वया न चाशेषबन्धुभिः कार्यम् अलम् अलम् एभिर् ममाग्रतो ऽलीकशपथैर् इत्य् आक्षिप्य तत्कथां कथंचित् प्रसाद्यमानो ऽपि न तस्थौ

na me dvārakayā na tvayā na cāśeṣabandhubhiḥ kāryam alam alam ebhir mamāgrato 'līkaśapathair ity ākṣipya tatkathāṃ kathaṃcit prasādyamāno 'pi na tasthau

4.13.101

स विदेहपुरीं प्रविवेश

sa videhapurīṃ praviveśa

4.13.102

जनकराजश् चार्घ्यपूर्वकम् एनं गृहं प्रवेशयामास

janakarājaś cārghyapūrvakam enaṃ gṛhaṃ praveśayāmāsa

4.13.103

स तत्रैव च तस्थौ

sa tatraiva ca tasthau

4.13.104

वासुदेवो ऽपि द्वारकाम् आजगाम

vāsudevo 'pi dvārakām ājagāma

4.13.105

यावच्च जनकराजगृहे बलभद्रो ऽवतस्थे तावद् धार्तराष्ट्रो दुर्योधनस् तत्सकाशाद् गदाशिक्षाम् अशिक्षयत्

yāvacca janakarājagṛhe balabhadro 'vatasthe tāvad dhārtarāṣṭro duryodhanas tatsakāśād gadāśikṣām aśikṣayat

4.13.106

वर्षत्रयान्ते च बभ्रूग्रसेनप्रभृतिभिर् यादवैर् न तद् रत्नं कृष्णेनापहृतम् इति कृतावगतिभिर् विदेहनगरीं गत्वा बलदेवः संप्रत्याय्य द्वारकाम् आनीतः

varṣatrayānte ca babhrūgrasenaprabhṛtibhir yādavair na tad ratnaṃ kṛṣṇenāpahṛtam iti kṛtāvagatibhir videhanagarīṃ gatvā baladevaḥ saṃpratyāyya dvārakām ānītaḥ

4.13.107

अक्रूरो ऽप्य् उत्तममणिसमुद्भूतसुवर्णेन भगवद्ध्यानपरो ऽनवरतं यज्ञान् इयाज

akrūro 'py uttamamaṇisamudbhūtasuvarṇena bhagavaddhyānaparo 'navarataṃ yajñān iyāja

4.13.108

सवनगतौ हि क्षत्रियवैश्यौ निघ्नन् ब्रह्महा भवतीत्य् एवंप्रकारं दीक्षाकवचं प्रविष्ट एव तस्थौ

savanagatau hi kṣatriyavaiśyau nighnan brahmahā bhavatīty evaṃprakāraṃ dīkṣākavacaṃ praviṣṭa eva tasthau

4.13.109

द्विषष्टिवर्षाण्य् एवं तन्मणिप्रभावात् तत्रोपसर्गदुर्भिक्षमारिकामरणादिकं

dviṣaṣṭivarṣāṇy evaṃ tanmaṇiprabhāvāt tatropasargadurbhikṣamārikāmaraṇādikaṃ

4.13.110

अथाक्रूरपक्षीयैर् भोजैः शत्रुघ्ने सात्वतस्य प्रपौत्रे व्यापादिते भोजैः सहाक्रूरो द्वारकाम् अपहायापक्रान्तः

athākrūrapakṣīyair bhojaiḥ śatrughne sātvatasya prapautre vyāpādite bhojaiḥ sahākrūro dvārakām apahāyāpakrāntaḥ

4.13.111

तदपक्रान्तिदिनाद् आरभ्य तत्रोपसर्गदुर्भिक्षव्यालानावृष्टिमारिकाद्युपद्रवा बभूवुः

tadapakrāntidinād ārabhya tatropasargadurbhikṣavyālānāvṛṣṭimārikādyupadravā babhūvuḥ

4.13.112

अथ यादवा बलभद्रोग्रसेनसमवेता मन्त्रम् अमन्त्रयन्

atha yādavā balabhadrograsenasamavetā mantram amantrayan

Viṣṇupurāṇa