4.13.56

अच्युतो ऽप्य् अतिप्रणतात् तस्माद् अग्राह्यम् अपि तन् मणिरत्नम् आत्मसंशोधनाय जग्राह

acyuto 'py atipraṇatāt tasmād agrāhyam api tan maṇiratnam ātmasaṃśodhanāya jagrāha

4.13.57

सह जाम्बवत्या स द्वारकाम् आजगाम

saha jāmbavatyā sa dvārakām ājagāma

4.13.58

भगवदागमनोद्भूतहर्षोत्कर्षस्य द्वारकावासिजनस्य कृष्णावलोकनात् तत्क्षणम् एवातिपरिणतवयसो ऽपि नवयौवनम् इवाभवत्

bhagavadāgamanodbhūtaharṣotkarṣasya dvārakāvāsijanasya kṛṣṇāvalokanāt tatkṣaṇam evātipariṇatavayaso 'pi navayauvanam ivābhavat

4.13.59

दिष्ट्या दिष्ट्येति सकलयादवाः स्त्रियश् च सभाजयामासुः

diṣṭyā diṣṭyeti sakalayādavāḥ striyaś ca sabhājayāmāsuḥ

4.13.60

भगवान् अपि यथानुभूतम् अशेषं यादवसमाजे यथावद् आचचक्षे

bhagavān api yathānubhūtam aśeṣaṃ yādavasamāje yathāvad ācacakṣe

4.13.61

स्यमन्तकं च सत्राजिताय दत्त्वा मिथ्याभिशस्तिपरिशुद्धिम् अवाप

syamantakaṃ ca satrājitāya dattvā mithyābhiśastipariśuddhim avāpa

4.13.62

जाम्बवतीं चान्तःपुरे निवेशयामास

jāmbavatīṃ cāntaḥpure niveśayāmāsa

4.13.63

सत्राजितो ऽपि मयास्याभूतमलिनम् आरोपितम् इति जातसंत्रासात् स्वसुतां सत्यभामां भगवते भार्यार्थं

satrājito 'pi mayāsyābhūtamalinam āropitam iti jātasaṃtrāsāt svasutāṃ satyabhāmāṃ bhagavate bhāryārthaṃ

4.13.64

तां चाक्रूरकृतवर्मशतधन्वप्रमुखा यादवाः प्राग् वरयांबभूवुः

tāṃ cākrūrakṛtavarmaśatadhanvapramukhā yādavāḥ prāg varayāṃbabhūvuḥ

4.13.65

ततस् तत्प्रदानाद् अवज्ञातम् एवात्मानं मन्यमानाः सत्राजिते वैरानुबन्धं चक्रुः

tatas tatpradānād avajñātam evātmānaṃ manyamānāḥ satrājite vairānubandhaṃ cakruḥ

4.13.66

अक्रूरकृतवर्मप्रमुखाश् च शतधन्वानम् ऊचुः

akrūrakṛtavarmapramukhāś ca śatadhanvānam ūcuḥ

4.13.67

अयम् अतीव दुरात्मा सत्राजितो यो ऽस्माभिर् भवता च प्रार्थितो ऽप्य् आत्मजाम् अस्मान् भवन्तं चाविगणय्य कृष्णाय दत्तवान्

ayam atīva durātmā satrājito yo 'smābhir bhavatā ca prārthito 'py ātmajām asmān bhavantaṃ cāvigaṇayya kṛṣṇāya dattavān

4.13.68

तद् अलम् अनेन जीवता घातयित्वैनं तन् महारत्नं स्यमन्तकाख्यं त्वया किं न गृह्यते वयम् अभ्युपपत्स्यामो यद्य् अच्युतस् तवोपरि वैरानुबन्धं करिष्यतीत्य् एवम् उक्तस् तथेत्य् असावप्याह

tad alam anena jīvatā ghātayitvainaṃ tan mahāratnaṃ syamantakākhyaṃ tvayā kiṃ na gṛhyate vayam abhyupapatsyāmo yady acyutas tavopari vairānubandhaṃ kariṣyatīty evam uktas tathety asāvapyāha

4.13.69

जतुगृहदग्धानां पाण्डुतनयानां विदितपरमार्थो ऽपि भगवान् दुर्योधनप्रयत्नशैथिल्यकरणार्थं पार्थानुकूल्यकरणाय वारणावतं गतः

jatugṛhadagdhānāṃ pāṇḍutanayānāṃ viditaparamārtho 'pi bhagavān duryodhanaprayatnaśaithilyakaraṇārthaṃ pārthānukūlyakaraṇāya vāraṇāvataṃ gataḥ

4.13.70

गते च तस्मिन् सुप्तम् एव सत्राजितं शतधन्वा जघान मणिरत्नं चाददात्

gate ca tasmin suptam eva satrājitaṃ śatadhanvā jaghāna maṇiratnaṃ cādadāt

4.13.71

पितृवधामर्षपूर्णा च सत्यभामा शीघ्रं स्यन्दनम् आरूढा वारणावतं गत्वा भगवते ऽहं प्रतिपादितेत्य् अक्षान्तिमता शतधन्वनास्मत्पिता व्यापादितः तच्च स्यमन्तकमणिरत्नम् अपहृतं यस्यावभासनेनापहृततिमिरं त्रैलोक्यं भविष्यति

pitṛvadhāmarṣapūrṇā ca satyabhāmā śīghraṃ syandanam ārūḍhā vāraṇāvataṃ gatvā bhagavate 'haṃ pratipāditety akṣāntimatā śatadhanvanāsmatpitā vyāpāditaḥ tacca syamantakamaṇiratnam apahṛtaṃ yasyāvabhāsanenāpahṛtatimiraṃ trailokyaṃ bhaviṣyati

4.13.72

तद् इयं त्वदीयापहासना तद् आलोच्य यद् अत्र युक्तं तत् क्रियताम् इति कृष्णम् आह

tad iyaṃ tvadīyāpahāsanā tad ālocya yad atra yuktaṃ tat kriyatām iti kṛṣṇam āha

4.13.73

तया चैवम् उक्तः परितुष्टान्तःकरणो ऽपि कृष्णः सत्यभामाम् अमर्षताम्रनयनः प्राह

tayā caivam uktaḥ parituṣṭāntaḥkaraṇo 'pi kṛṣṇaḥ satyabhāmām amarṣatāmranayanaḥ prāha

4.13.74

सत्ये सत्यं ममैवैषापहासना नाहम् एतां तस्य दुरात्मनः सहिष्ये

satye satyaṃ mamaivaiṣāpahāsanā nāham etāṃ tasya durātmanaḥ sahiṣye

4.13.75

न ह्यनुल्लङ्घ्य परपादपं तत्कृतनीडाश्रयिणो विहंगमा वध्यन्ते

na hyanullaṅghya parapādapaṃ tatkṛtanīḍāśrayiṇo vihaṃgamā vadhyante

Viṣṇupurāṇa