4.13.18

स चापि तस्मै तद् दत्त्वा दीधितिपतिर् वियति स्वधिष्ण्यम् आरुरोह

sa cāpi tasmai tad dattvā dīdhitipatir viyati svadhiṣṇyam āruroha

4.13.19

सत्राजितो ऽप्य् अमलमणिरत्नसनाथकण्ठतया सूर्य इव तेजोभिर् अशेषदिगन्तराण्य् उद्भासयन् द्वारकां विवेश

satrājito 'py amalamaṇiratnasanāthakaṇṭhatayā sūrya iva tejobhir aśeṣadigantarāṇy udbhāsayan dvārakāṃ viveśa

4.13.20

द्वारकावासी जनस् तु तम् आयान्तम् अवेक्ष्य भगवन्तम् आदिपुरुषं पुरुषोत्तमम् अवनिभारावतरणायांशेन मानुषरूपधारिणं प्रणिपत्याह

dvārakāvāsī janas tu tam āyāntam avekṣya bhagavantam ādipuruṣaṃ puruṣottamam avanibhārāvataraṇāyāṃśena mānuṣarūpadhāriṇaṃ praṇipatyāha

4.13.21

भगवन् भवन्तं द्रष्टुं नूनम् अयम् आदित्य आयातीत्य् उक्तो भगवान् उवाच

bhagavan bhavantaṃ draṣṭuṃ nūnam ayam āditya āyātīty ukto bhagavān uvāca

4.13.22

भगवान् नायम् आदित्यः सत्राजितो यम् आदित्यदत्तस्यमन्तकाख्यं महामणिरत्नं बिभ्रद् अत्रोपयाति

bhagavān nāyam ādityaḥ satrājito yam ādityadattasyamantakākhyaṃ mahāmaṇiratnaṃ bibhrad atropayāti

4.13.23

तद् एनं विस्रब्धाः पश्यतेत्य् उक्तास् ते तथा एव ददृशुः

tad enaṃ visrabdhāḥ paśyatety uktās te tathā eva dadṛśuḥ

4.13.24

स च तं स्यमन्तकमणिम् आत्मनिवेशने चक्रे

sa ca taṃ syamantakamaṇim ātmaniveśane cakre

4.13.25

प्रतिदिनं तन् मणिरत्नम् अष्टौ कनकभारान् स्रवति

pratidinaṃ tan maṇiratnam aṣṭau kanakabhārān sravati

4.13.26

तत्प्रभावाच् च सकलस्यैव राष्ट्रस्योपसर्गानावृष्टिव्यालाग्नितो यद् दुर्भिक्षादिभयं न भवति

tatprabhāvāc ca sakalasyaiva rāṣṭrasyopasargānāvṛṣṭivyālāgnito yad durbhikṣādibhayaṃ na bhavati

4.13.27

अच्युतो ऽपि तद् दिव्यं रत्नम् उग्रसेनस्य भूपतेर् योग्यम् एतद् इति लिप्सां चक्रे

acyuto 'pi tad divyaṃ ratnam ugrasenasya bhūpater yogyam etad iti lipsāṃ cakre

4.13.28

गोत्रभेदभयाच्छक्तो ऽपि न जहार

gotrabhedabhayācchakto 'pi na jahāra

4.13.29

सत्राजिद् अप्य् अच्युतो माम् एतद् याचयिष्यतीत्य् अवगम्य रत्नलोभाद् भ्रात्रे प्रसेनाय तद् रत्नम् अदात्

satrājid apy acyuto mām etad yācayiṣyatīty avagamya ratnalobhād bhrātre prasenāya tad ratnam adāt

4.13.30

तच्च शुचिना ध्रियमाणम् अशेषम् एव सुवर्णस्रवादिकं गुणजातम् उत्पादयति अन्यथा धारयन्तम् एव हन्तीत्य् अजानन्न् असावपि प्रसेनस् तेन कण्ठसक्तेन स्यमन्तकेनाश्वम् आरुह्याटव्यां मृगयाम् अगच्छत्

tacca śucinā dhriyamāṇam aśeṣam eva suvarṇasravādikaṃ guṇajātam utpādayati anyathā dhārayantam eva hantīty ajānann asāvapi prasenas tena kaṇṭhasaktena syamantakenāśvam āruhyāṭavyāṃ mṛgayām agacchat

4.13.31

तत्र च सिंहाद् वधम् अवाप

tatra ca siṃhād vadham avāpa

4.13.32

साश्वं च तं निहत्य सिंहो ऽप्य् अमलमणिरत्नम् आस्याग्रेणादाय गन्तुम् अभ्युद्यतः ऋक्षाधिपतिना जाम्बवता दृष्टो घातितश् च

sāśvaṃ ca taṃ nihatya siṃho 'py amalamaṇiratnam āsyāgreṇādāya gantum abhyudyataḥ ṛkṣādhipatinā jāmbavatā dṛṣṭo ghātitaś ca

4.13.33

जाम्बवान् अप्य् अमलमणिरत्नम् आदाय स्वबिलं प्रविवेश

jāmbavān apy amalamaṇiratnam ādāya svabilaṃ praviveśa

4.13.34

सुकुमारसंज्ञाय बालकाय च क्रीडनकम् अकरोत्

sukumārasaṃjñāya bālakāya ca krīḍanakam akarot

4.13.35

अनागच्छति तस्मिन् प्रसेने कृष्णो मणिरत्नम् अभिलषितवान् स च प्राप्तवान् नूनम् एतद् अस्य कर्मेत्य् अखिल एव यदुलोकः परस्परं कर्ण

anāgacchati tasmin prasene kṛṣṇo maṇiratnam abhilaṣitavān sa ca prāptavān nūnam etad asya karmety akhila eva yadulokaḥ parasparaṃ karṇa

4.13.36

विदितलोकापवादवृत्तान्तश् च भगवान् सर्वयदुसैन्यपरिवारपरिवृतः प्रसेनाश्वपदवीम् अनुससार

viditalokāpavādavṛttāntaś ca bhagavān sarvayadusainyaparivāraparivṛtaḥ prasenāśvapadavīm anusasāra

4.13.37

ददर्श चाश्वसमवेतं प्रसेनं सिंहेन विनिहतम्

dadarśa cāśvasamavetaṃ prasenaṃ siṃhena vinihatam

Viṣṇupurāṇa