4.13.1

पराशर उवाच

parāśara uvāca

4.13.1.2

भजनभजमानदिव्यान्धकदेवावृधमहाभोजवृष्णिसंज्ञाः सत्वतस्य पुत्रा बभूवुः

bhajanabhajamānadivyāndhakadevāvṛdhamahābhojavṛṣṇisaṃjñāḥ satvatasya putrā babhūvuḥ

4.13.2

भजमानस्य निमिकृकणवृष्णयस् तथान्ये द्वैमात्राः शतजित्सहस्रजिदयुतजित्संज्ञास् त्रयः

bhajamānasya nimikṛkaṇavṛṣṇayas tathānye dvaimātrāḥ śatajitsahasrajidayutajitsaṃjñās trayaḥ

4.13.3

देवावृधस्यापि बभ्रुः पुत्रो ऽभवत्

devāvṛdhasyāpi babhruḥ putro 'bhavat

4.13.4

तयोश् चायं श्लोको गीयते

tayoś cāyaṃ śloko gīyate

4.13.5

यथैव शृणुमो दूरात् संपश्यामस्तथान्तिकात्

yathaiva śṛṇumo dūrāt saṃpaśyāmastathāntikāt

4.13.5.2

बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधः समः

babhruḥ śreṣṭho manuṣyāṇāṃ devair devāvṛdhaḥ samaḥ

4.13.6

पुरुषाः षट् च षष्टिश् च षट् सहस्राणि चाष्ट च

puruṣāḥ ṣaṭ ca ṣaṣṭiś ca ṣaṭ sahasrāṇi cāṣṭa ca

4.13.6.2

ये ऽमृतत्वम् अनुप्राप्ता बभ्रोर् देवावृधाद् अपि

ye 'mṛtatvam anuprāptā babhror devāvṛdhād api

4.13.7

महाभोजस् त्वतिधर्मात्मा तस्यान्वये भोजाः मृत्तिकावरपुरनिवासिनो मार्तिकावरा बभूवुः

mahābhojas tvatidharmātmā tasyānvaye bhojāḥ mṛttikāvarapuranivāsino mārtikāvarā babhūvuḥ

4.13.8

वृष्णेः सुमित्रो युधाजिच्च पुत्रावभूताम्

vṛṣṇeḥ sumitro yudhājicca putrāvabhūtām

4.13.9

ततश् चानमित्रः तथानमित्रान् निघ्नः

tataś cānamitraḥ tathānamitrān nighnaḥ

4.13.10

निघ्नस्य प्रसेनसत्राजितौ

nighnasya prasenasatrājitau

4.13.11

तस्य च सत्राजितो भगवान् आदित्यः सखाभवत्

tasya ca satrājito bhagavān ādityaḥ sakhābhavat

4.13.12

एकदा त्व् अम्भोनिधितीरसंश्रयः सूर्यं सत्राजित् तुष्टाव तन्मनस्कतया च भास्वान् अभिष्टूयमानो ऽग्रतस् तस्थौ

ekadā tv ambhonidhitīrasaṃśrayaḥ sūryaṃ satrājit tuṣṭāva tanmanaskatayā ca bhāsvān abhiṣṭūyamāno 'gratas tasthau

4.13.13

ततस् त्व् अस्पष्टमूर्तिधरं चैनम् आलोक्य सत्राजित् सूर्यम् आह

tatas tv aspaṣṭamūrtidharaṃ cainam ālokya satrājit sūryam āha

4.13.14

यथैव व्योम्नि वह्निपिण्डोपमं त्वाम् अहम् अपश्यं तथैवाद्याग्रतो गतम् अप्य् अत्र भगवता किंचिन् न प्रसादीकृतं विशेषम् उपलक्षयामीत्य् एवम् उक्ते भगवता सूर्येण निजकण्ठाद् उन्मुच्य स्यमन्तकं नाम महामणिवरम् अवतार्यैकान्ते न्यस्तम्

yathaiva vyomni vahnipiṇḍopamaṃ tvām aham apaśyaṃ tathaivādyāgrato gatam apy atra bhagavatā kiṃcin na prasādīkṛtaṃ viśeṣam upalakṣayāmīty evam ukte bhagavatā sūryeṇa nijakaṇṭhād unmucya syamantakaṃ nāma mahāmaṇivaram avatāryaikānte nyastam

4.13.15

ततस् तम् आताम्रोज्ज्वलं ह्रस्ववपुषम् ईषदापिङ्गलनयनम् आदित्यम् अद्राक्षीत्

tatas tam ātāmrojjvalaṃ hrasvavapuṣam īṣadāpiṅgalanayanam ādityam adrākṣīt

4.13.16

कृतप्रणिपातस्तवादिकं च सत्राजितम् आह भगवान् आदित्यः सहस्रदीधितिः वरम् अस्मत्तो ऽभिमतं वृणीष्वेति

kṛtapraṇipātastavādikaṃ ca satrājitam āha bhagavān ādityaḥ sahasradīdhitiḥ varam asmatto 'bhimataṃ vṛṇīṣveti

4.13.17

स च तद् एव मणिरत्नम् अयाचत

sa ca tad eva maṇiratnam ayācata

Viṣṇupurāṇa