4.7.3

भीमस्य काञ्चनः काञ्चनात् सुहोत्रः तस्यापि जह्नुः

bhīmasya kāñcanaḥ kāñcanāt suhotraḥ tasyāpi jahnuḥ

4.7.4

यो ऽसौ यज्ञवाटम् अखिलं गङ्गाम्भसा प्लावितम् अवलोक्य क्रोधसंरक्तलोचनो भगवन्तं यज्ञपुरुषम् आत्मनि परमेण समाधिना समारोप्याखिलम् एव गङ्गाम् अपिबत्

yo 'sau yajñavāṭam akhilaṃ gaṅgāmbhasā plāvitam avalokya krodhasaṃraktalocano bhagavantaṃ yajñapuruṣam ātmani parameṇa samādhinā samāropyākhilam eva gaṅgām apibat

4.7.5

अथैनं देवर्षयः प्रसादयामासुः

athainaṃ devarṣayaḥ prasādayāmāsuḥ

4.7.6

दुहितृत्वे चास्य गङ्गाम् अनयन्

duhitṛtve cāsya gaṅgām anayan

4.7.7

जह्नोश् च सुमन्तुर् नाम पुत्रो ऽभवत्

jahnoś ca sumantur nāma putro 'bhavat

4.7.8

तस्याप्य् अजकस् ततो बलाकाश्वस् तस्मात् कुशस् तस्यापि कुशाम्बुकुशनाभाधूर्तरजसो वसुश् चेति चत्वारः पुत्रा बभूवुः

tasyāpy ajakas tato balākāśvas tasmāt kuśas tasyāpi kuśāmbukuśanābhādhūrtarajaso vasuś ceti catvāraḥ putrā babhūvuḥ

4.7.9

तेषां कुशाम्बः शक्रतुल्यो मे पुत्रो भवेद् इति तपश् चकार

teṣāṃ kuśāmbaḥ śakratulyo me putro bhaved iti tapaś cakāra

4.7.10

तं चोग्रतपसम् अवलोक्य मा भवत्व् अन्यो ऽस्मत्तुल्यो वीर्य इत्य् आत्मनैवास्येन्द्रः पुत्रत्वम् अगच्छत्

taṃ cogratapasam avalokya mā bhavatv anyo 'smattulyo vīrya ity ātmanaivāsyendraḥ putratvam agacchat

4.7.11

स गाधिर् नाम पुत्रः कौशिको ऽभवत्

sa gādhir nāma putraḥ kauśiko 'bhavat

4.7.12

गाधिश् च सत्यवतीं कन्याम् अजनयत्

gādhiś ca satyavatīṃ kanyām ajanayat

4.7.13

तां च भार्गवः ऋचीको वव्रे

tāṃ ca bhārgavaḥ ṛcīko vavre

4.7.14

गाधिर् अप्य् अतिरोषणायातिवृद्धाय ब्राह्मणाय दातुम् अनिच्छन्न् एकतः श्यामकर्णानाम् इन्दुवर्चसाम् अनिलरंहसाम् अश्वानां सहस्रं कन्याशुल्कम् अयाचत

gādhir apy atiroṣaṇāyātivṛddhāya brāhmaṇāya dātum anicchann ekataḥ śyāmakarṇānām induvarcasām anilaraṃhasām aśvānāṃ sahasraṃ kanyāśulkam ayācata

4.7.15

तेनाप्यृषिणा वरुणसकाशाद् उपलभ्याश्वतीर्थोत्पन्नं तादृशम् अश्वसहस्रं दत्तम्

tenāpyṛṣiṇā varuṇasakāśād upalabhyāśvatīrthotpannaṃ tādṛśam aśvasahasraṃ dattam

4.7.16

ततस् ताम् ऋचीकः कन्याम् उपयेमे

tatas tām ṛcīkaḥ kanyām upayeme

4.7.17

ऋचीकश् च तस्याश् चरुम् अपत्यार्थं चकार

ṛcīkaś ca tasyāś carum apatyārthaṃ cakāra

4.7.18

तत्प्रसादितश् च तन्मात्रे क्षत्रवरपुत्रोत्पत्तये चरुम् अपरं साधयामास

tatprasāditaś ca tanmātre kṣatravaraputrotpattaye carum aparaṃ sādhayāmāsa

4.7.19

एष चरुर् भवत्या अयम् अपरश् चरुस् त्वन्मात्रा सम्यग् उपयोज्य इत्य् उक्त्वा वनं जगाम

eṣa carur bhavatyā ayam aparaś carus tvanmātrā samyag upayojya ity uktvā vanaṃ jagāma

4.7.20

उपयोगकाले च तां माता सत्यवतीम् आह

upayogakāle ca tāṃ mātā satyavatīm āha

4.7.21

पुत्रि सर्व एवात्मपुत्रम् अतिगुणम् अभिलषति नात्मजायाभ्रातृगुणेष्व् अतीवादृतो भवतीति

putri sarva evātmaputram atiguṇam abhilaṣati nātmajāyābhrātṛguṇeṣv atīvādṛto bhavatīti

4.7.22

अतो ऽर्हसि ममात्मीयं चरुं दातुं मदीयं चरुम् आत्मनोपयोक्तुम्

ato 'rhasi mamātmīyaṃ caruṃ dātuṃ madīyaṃ carum ātmanopayoktum

Viṣṇupurāṇa