4.6.58

तावच् च गन्धर्वैर् अप्यतीवोज्ज्वला विद्युज् जनिता

tāvac ca gandharvair apyatīvojjvalā vidyuj janitā

4.6.59

तत्प्रभया चोर्वशी राजानम् अपगताम्बरं दृष्ट्वापवृत्तसमया तत्क्षणाद् एवापक्रान्ता

tatprabhayā corvaśī rājānam apagatāmbaraṃ dṛṣṭvāpavṛttasamayā tatkṣaṇād evāpakrāntā

4.6.60

परित्यज्य तावप्युरणकौ गन्धर्वाः सुरलोकम् उपगताः

parityajya tāvapyuraṇakau gandharvāḥ suralokam upagatāḥ

4.6.61

राजापि च तौ मेषावादायातिहृष्टमनाः स्वशयनम् आयातो नोर्वशीं ददर्श

rājāpi ca tau meṣāvādāyātihṛṣṭamanāḥ svaśayanam āyāto norvaśīṃ dadarśa

4.6.62

तां चापश्यन् व्यपगताम्बर एवोन्मत्तरूपो बभ्राम

tāṃ cāpaśyan vyapagatāmbara evonmattarūpo babhrāma

4.6.63

कुरुक्षेत्रे चाम्भोजसरस्यन्याभिश् चतसृभिर् अप्सरोभिः समवेताम् उर्वशीं ददर्श

kurukṣetre cāmbhojasarasyanyābhiś catasṛbhir apsarobhiḥ samavetām urvaśīṃ dadarśa

4.6.64

ततश् चोन्मत्तरूपो जाये हे तिष्ठ मनसि धीरे तिष्ठ वचसि कपटिके तिष्ठेत्येवम् अनेकप्रकारं सूक्तम् अवोचत्

tataś conmattarūpo jāye he tiṣṭha manasi dhīre tiṣṭha vacasi kapaṭike tiṣṭhetyevam anekaprakāraṃ sūktam avocat

4.6.65

आह चोर्वशी

āha corvaśī

4.6.66

महाराजालम् अनेनाविवेकचेष्टितेन

mahārājālam anenāvivekaceṣṭitena

4.6.67

अन्तर्वत्न्यहम् अब्दान्ते भवतात्रागन्तव्यं कुमारस् ते भविष्यति एकां च निशाम् अहं त्वया सह वत्स्यामीत्य् उक्तः प्रहृष्टः स्वपुरं जगाम

antarvatnyaham abdānte bhavatātrāgantavyaṃ kumāras te bhaviṣyati ekāṃ ca niśām ahaṃ tvayā saha vatsyāmīty uktaḥ prahṛṣṭaḥ svapuraṃ jagāma

4.6.68

तासां चाप्सरसाम् ऊर्वशी कथयामास

tāsāṃ cāpsarasām ūrvaśī kathayāmāsa

4.6.69

अयं स पुरुषोत्कृष्टो येनाहम् एतावन्तं कालम् अनुरागाकृष्टमानसा सहोषितेति

ayaṃ sa puruṣotkṛṣṭo yenāham etāvantaṃ kālam anurāgākṛṣṭamānasā sahoṣiteti

4.6.70

एवम् उक्तास् ताश् चाप्सरस ऊचुः

evam uktās tāś cāpsarasa ūcuḥ

4.6.71

साधु साध्वस्य रूपम् अप्यनेन सहास्माकम् अपि सर्वकालम् आस्या भवेद् इति

sādhu sādhvasya rūpam apyanena sahāsmākam api sarvakālam āsyā bhaved iti

4.6.72

अब्दे च पूर्णे स राजा तत्राजगाम

abde ca pūrṇe sa rājā tatrājagāma

4.6.73

कुमारं चायुषम् अस्मै चोर्वशी ददौ

kumāraṃ cāyuṣam asmai corvaśī dadau

4.6.74

दत्त्वा चैकां निशां तेन राज्ञा सहोषित्वा पञ्चपुत्रोत्पत्तये गर्भम् अवाप

dattvā caikāṃ niśāṃ tena rājñā sahoṣitvā pañcaputrotpattaye garbham avāpa

4.6.75

उवाच चैनं राजानम् अस्मत्प्रीत्या महाराजाय सर्व एव गन्धर्वा वरदाः संवृत्ताः व्रियतां च वर इति

uvāca cainaṃ rājānam asmatprītyā mahārājāya sarva eva gandharvā varadāḥ saṃvṛttāḥ vriyatāṃ ca vara iti

4.6.76

आह च राजा

āha ca rājā

4.6.77

विजितसकलारातिर् अविहतेन्द्रियसामर्थ्यो बन्धुमान् अमितबलकोशो ऽस्मि नान्यद् अस्माकम् उर्वशीसालोक्यात् प्राप्तव्यम् अस्ति तद् अहम् अनया सहोर्वश्या कालं नेतुम् अभिलषामीत्युक्ते गन्धर्वा राज्ञे ऽग्निस्थालीं ददुः

vijitasakalārātir avihatendriyasāmarthyo bandhumān amitabalakośo 'smi nānyad asmākam urvaśīsālokyāt prāptavyam asti tad aham anayā sahorvaśyā kālaṃ netum abhilaṣāmītyukte gandharvā rājñe 'gnisthālīṃ daduḥ

Viṣṇupurāṇa