4.6.18

एवं देवासुराहवसंक्षोभक्षुब्धहृदयम् अशेषं एव जगद् ब्रह्माणं शरणं जगाम

evaṃ devāsurāhavasaṃkṣobhakṣubdhahṛdayam aśeṣaṃ eva jagad brahmāṇaṃ śaraṇaṃ jagāma

4.6.19

ततश् च भगवान् अब्जयोनिर् अप्युशनसं शंकरम् असुरान् देवांश् च निवार्य बृहस्पतये ताराम् अदापयत्

tataś ca bhagavān abjayonir apyuśanasaṃ śaṃkaram asurān devāṃś ca nivārya bṛhaspataye tārām adāpayat

4.6.20

तां चान्तःप्रसवाम् अवलोक्य बृहस्पतिर् अप्याह

tāṃ cāntaḥprasavām avalokya bṛhaspatir apyāha

4.6.21

नैष मम क्षेत्रे भवत्यान्यस्य सुतो धार्यः समुत्सृजैनम् अलम् अलम् अतिधार्ष्ट्येनेति

naiṣa mama kṣetre bhavatyānyasya suto dhāryaḥ samutsṛjainam alam alam atidhārṣṭyeneti

4.6.22

सा च तेनैवम् उक्तातिपतिव्रता भर्तृवचनानन्तरं तम् इषीकास्तम्बे गर्भम् उत्ससर्ज

sā ca tenaivam uktātipativratā bhartṛvacanānantaraṃ tam iṣīkāstambe garbham utsasarja

4.6.23

स चोत्सृष्टमात्र एवातितेजसा देवानां तेजांस्याचिक्षेप

sa cotsṛṣṭamātra evātitejasā devānāṃ tejāṃsyācikṣepa

4.6.24

बृहस्पतिम् इन्दुं च तस्य कुमारस्यातिचारुतया साभिलाषौ दृष्ट्वा देवाः समुत्पन्नसंदेहास् तारां पप्रच्छुः

bṛhaspatim induṃ ca tasya kumārasyāticārutayā sābhilāṣau dṛṣṭvā devāḥ samutpannasaṃdehās tārāṃ papracchuḥ

4.6.25

सत्यं कथयास्माकम् इति सुभगे सोमस्याथ वा बृहस्पतेर् अयं पुत्र इति

satyaṃ kathayāsmākam iti subhage somasyātha vā bṛhaspater ayaṃ putra iti

4.6.26

एवं तैर् उक्ता सा तारा ह्रिया किंचिन् नोवाच

evaṃ tair uktā sā tārā hriyā kiṃcin novāca

4.6.27

बहुशो ऽप्यभिहिता यदासौ देवेभ्यो नाचचक्षे ततः स कुमारस् तां शप्तुम् उद्यतः प्राह

bahuśo 'pyabhihitā yadāsau devebhyo nācacakṣe tataḥ sa kumāras tāṃ śaptum udyataḥ prāha

4.6.28

दुष्टे ऽम्ब कस्मान् मम तातं नाख्यासि

duṣṭe 'mba kasmān mama tātaṃ nākhyāsi

4.6.29

अद्यैव ते व्यलीकलज्जावत्यास् तथा शास्तिम् अहं करोमि

adyaiva te vyalīkalajjāvatyās tathā śāstim ahaṃ karomi

4.6.30

यथा च नैवम् अद्याप्यतिमन्थरवचना भविष्यसीति

yathā ca naivam adyāpyatimantharavacanā bhaviṣyasīti

4.6.31

अथाह भगवान् पितामहः तं कुमारं संनिवार्य स्वयम् अपृच्छत् तां ताराम्

athāha bhagavān pitāmahaḥ taṃ kumāraṃ saṃnivārya svayam apṛcchat tāṃ tārām

4.6.32

कथय वत्से कस्यायम् आत्मजः सोमस्य वा बृहस्पतेर् वा इत्युक्ता लज्जमानाह सोमस्येति

kathaya vatse kasyāyam ātmajaḥ somasya vā bṛhaspater vā ityuktā lajjamānāha somasyeti

4.6.33

ततः प्रस्फुरदुच्छ्वसितामलकपोलकान्तिर् भगवान् उडुपतिः कुमारम् आलिङ्ग्य साधु साधु वत्स प्राज्ञो ऽसीति बुध इति तस्य च नाम चक्रे

tataḥ prasphuraducchvasitāmalakapolakāntir bhagavān uḍupatiḥ kumāram āliṅgya sādhu sādhu vatsa prājño 'sīti budha iti tasya ca nāma cakre

4.6.34

तद् आख्यातम् एवैतत् स च यथेलायाम् आत्मजं पुरूरवसम् उत्पादयामास

tad ākhyātam evaitat sa ca yathelāyām ātmajaṃ purūravasam utpādayāmāsa

4.6.35

पुरूरवास् त्वतिदानशीलो ऽतियज्वातितेजस्वी यं सत्यवादिनम् अतिरूपस्विनं मनस्विनं मित्रावरुणशापान् मानुषे लोके मया वस्तव्यम् इति कृतमतिर् उर्वशी ददर्श

purūravās tvatidānaśīlo 'tiyajvātitejasvī yaṃ satyavādinam atirūpasvinaṃ manasvinaṃ mitrāvaruṇaśāpān mānuṣe loke mayā vastavyam iti kṛtamatir urvaśī dadarśa

4.6.36

दृष्टमात्रे च तस्मिन्न् अपहाय मानम् अशेषम् अपास्य स्वर्गसुखाभिलाषं तन्मनस्का भूत्वा तम् एवोपतस्थे

dṛṣṭamātre ca tasminn apahāya mānam aśeṣam apāsya svargasukhābhilāṣaṃ tanmanaskā bhūtvā tam evopatasthe

4.6.37

सो ऽपि च ताम् अतिशयितसकललोकस्त्रीकान्तिसौकुमार्यलावण्यगतिविलासहासादिगुणाम् अवलोक्य तदायत्तचित्तवृत्तिर् बभूव

so 'pi ca tām atiśayitasakalalokastrīkāntisaukumāryalāvaṇyagativilāsahāsādiguṇām avalokya tadāyattacittavṛttir babhūva

Viṣṇupurāṇa