4.4.110

तस्य बृहद्बलः यो ऽर्जुनतनयेनाभिमन्युना भारतयुद्धे क्षयम् अनीयत

tasya bṛhadbalaḥ yo 'rjunatanayenābhimanyunā bhāratayuddhe kṣayam anīyata

4.5.1

पराशर उवाच

parāśara uvāca

4.5.1.2

इक्ष्वाकुतनयो यो ऽसौ निमिर् नाम्ना सहस्रं वत्सरं सत्रम् आरेभे

ikṣvākutanayo yo 'sau nimir nāmnā sahasraṃ vatsaraṃ satram ārebhe

4.5.2

वसिष्ठं च होतारं वरयामास

vasiṣṭhaṃ ca hotāraṃ varayāmāsa

4.5.3

तम् आह वसिष्ठो ऽहम् इन्द्रेण पञ्चवर्षशतयागार्थं प्रथमं वृतः

tam āha vasiṣṭho 'ham indreṇa pañcavarṣaśatayāgārthaṃ prathamaṃ vṛtaḥ

4.5.4

तदनन्तरं प्रतिपाल्यताम् आगतस् तवापि ऋत्विक् भविष्यामीत्युक्ते स पृथिवीपतिर् न किंचिद् उक्तवान्

tadanantaraṃ pratipālyatām āgatas tavāpi ṛtvik bhaviṣyāmītyukte sa pṛthivīpatir na kiṃcid uktavān

4.5.5

वसिष्ठो ऽप्य् अनेन समन्विच्छितम् इत्यमरपतेर् यागम् अकरोत्

vasiṣṭho 'py anena samanvicchitam ityamarapater yāgam akarot

4.5.6

सो ऽपि तत्काल एवान्यैर् गौतमादिभिर् यागम् अकरोत्

so 'pi tatkāla evānyair gautamādibhir yāgam akarot

4.5.7

समाप्ते चामरपतेर् यागे त्वरया वसिष्ठो निमियज्ञं करिष्यामीत्य् आजगाम

samāpte cāmarapater yāge tvarayā vasiṣṭho nimiyajñaṃ kariṣyāmīty ājagāma

4.5.8

तत्कर्मकर्तृत्वं च गौतमस्य दृष्ट्वा स्वपते तस्मै राज्ञे मां प्रत्याख्यायैव तद् अनेन गौतमाय कर्मान्तरं समर्पितं यस्मात् तस्माद् अयं विदेहो भविष्यतीति शापं ददौ

tatkarmakartṛtvaṃ ca gautamasya dṛṣṭvā svapate tasmai rājñe māṃ pratyākhyāyaiva tad anena gautamāya karmāntaraṃ samarpitaṃ yasmāt tasmād ayaṃ videho bhaviṣyatīti śāpaṃ dadau

4.5.9

प्रबुद्धश्चासाववनिपतिर् अपि प्राह

prabuddhaścāsāvavanipatir api prāha

4.5.10

यस्मान्माम् असंभाष्याज्ञानत एव शयानस्य शापोत्सर्गम् असौ दुष्टगुरुश्चकार तस्मात् तस्यापि देहः पतिष्यतीति शापं दत्त्वा देहम् अत्यजत्

yasmānmām asaṃbhāṣyājñānata eva śayānasya śāpotsargam asau duṣṭaguruścakāra tasmāt tasyāpi dehaḥ patiṣyatīti śāpaṃ dattvā deham atyajat

4.5.11

तच्छापाच्च मित्रावरुणयोस्तेजसि वसिष्ठस्य चेतः प्रविष्टम्

tacchāpācca mitrāvaruṇayostejasi vasiṣṭhasya cetaḥ praviṣṭam

4.5.12

उर्वशीदर्शनाद् उद्भूतबीजप्रपातयोस् तयोः सकाशाद् वसिष्ठो देहम् अपरं लेभे

urvaśīdarśanād udbhūtabījaprapātayos tayoḥ sakāśād vasiṣṭho deham aparaṃ lebhe

4.5.13

निमेर् अपि तच्छरीरम् अतिमनोहरगन्धतैलादिभिर् उपसंस्क्रियमाणं नैव क्लेदादिकं दोषम् अवाप सद्यो मृत इव तस्थौ

nimer api taccharīram atimanoharagandhatailādibhir upasaṃskriyamāṇaṃ naiva kledādikaṃ doṣam avāpa sadyo mṛta iva tasthau

4.5.14

यज्ञसमाप्तौ भागग्रहणाय देवान् आगतान् ऋत्विज ऊचुः

yajñasamāptau bhāgagrahaṇāya devān āgatān ṛtvija ūcuḥ

4.5.14.2

यजमानाय वरो दीयताम् इति

yajamānāya varo dīyatām iti

4.5.15

देवैश्च छन्दितो ऽसौ निमिर् आह

devaiśca chandito 'sau nimir āha

4.5.16

भगवन्तो ऽखिलसंसारदुःखहन्तारः

bhagavanto 'khilasaṃsāraduḥkhahantāraḥ

4.5.17

न ह्य् एतादृग् अन्यद् दुःखम् अस्ति यच्छरीरात्मनोर् वियोगे भवति

na hy etādṛg anyad duḥkham asti yaccharīrātmanor viyoge bhavati

Viṣṇupurāṇa