4.4.53

यस्माद् अभोज्यम् एतद् अस्मद्विधानां तपस्विनाम् अवगच्छन्न् अपि भवान् मह्यं ददाति तस्मात् तवैवात्र लोलुपता भविष्यतीति

yasmād abhojyam etad asmadvidhānāṃ tapasvinām avagacchann api bhavān mahyaṃ dadāti tasmāt tavaivātra lolupatā bhaviṣyatīti

4.4.54

अनन्तरं च तेनापि भगवतैवाभिहितो ऽस्मीत्य् उक्ते किं किं मयाभिहितम् इति मुनिः पुनर् अपि समाधौ तस्थौ

anantaraṃ ca tenāpi bhagavataivābhihito 'smīty ukte kiṃ kiṃ mayābhihitam iti muniḥ punar api samādhau tasthau

4.4.55

समाधिविज्ञानावगतार्थश् चानुग्रहं तस्मै चकार नात्यन्तिकम् एतद् द्वादशाब्दं तव भोजनं भविष्यति

samādhivijñānāvagatārthaś cānugrahaṃ tasmai cakāra nātyantikam etad dvādaśābdaṃ tava bhojanaṃ bhaviṣyati

4.4.56

असावपि प्रतिगृह्योदकाञ्जलिं मुनिशापप्रदानायोद्यतो भगवन्न् अयम् अस्मद्गुरुर् नार्हस्येनं कुलदेवताभूतम् आचार्यं शप्तुम् इति मदयन्त्या स्वपत्न्या प्रसादितः सस्याम्बुदरक्षणार्थं तच्छापाम्बु नोर्व्यां न चाकाशे चिक्षेप किंतु तेनैव स्वपदौ सिषेच

asāvapi pratigṛhyodakāñjaliṃ muniśāpapradānāyodyato bhagavann ayam asmadgurur nārhasyenaṃ kuladevatābhūtam ācāryaṃ śaptum iti madayantyā svapatnyā prasāditaḥ sasyāmbudarakṣaṇārthaṃ tacchāpāmbu norvyāṃ na cākāśe cikṣepa kiṃtu tenaiva svapadau siṣeca

4.4.57

तेन च क्रोधाश्रितेनाम्बुना दग्धच्छायौ तत्पादौ कल्माषताम् उपगतौ

tena ca krodhāśritenāmbunā dagdhacchāyau tatpādau kalmāṣatām upagatau

4.4.57.2

ततः स कल्माषपादसंज्ञाम् अवाप

tataḥ sa kalmāṣapādasaṃjñām avāpa

4.4.58

वसिष्ठशापाच्च षष्ठे षष्ठे काले राक्षसस्वभावम् एत्याटव्यां पर्यटन्न् अनेकशो मानुषान् अभक्षयत्

vasiṣṭhaśāpācca ṣaṣṭhe ṣaṣṭhe kāle rākṣasasvabhāvam etyāṭavyāṃ paryaṭann anekaśo mānuṣān abhakṣayat

4.4.59

एकदा तु कंचिन् मुनिम् ऋतुकाले भार्यासंगतं ददर्श

ekadā tu kaṃcin munim ṛtukāle bhāryāsaṃgataṃ dadarśa

4.4.60

तयोश्च तम् अतिभीषणं राक्षसस्वरूपम् अवलोक्य त्रासाद् दम्पत्योः प्रधावितयोर् ब्राह्मणं जग्राह

tayośca tam atibhīṣaṇaṃ rākṣasasvarūpam avalokya trāsād dampatyoḥ pradhāvitayor brāhmaṇaṃ jagrāha

4.4.61

ततः सा ब्राह्मणी बहुशस् तम्

tataḥ sā brāhmaṇī bahuśas tam

4.4.62

प्रसीदेक्ष्वाकुकुलतिलकभूतस् त्वं महाराजो मित्रसहो न राक्षसः

prasīdekṣvākukulatilakabhūtas tvaṃ mahārājo mitrasaho na rākṣasaḥ

4.4.63

नार्हसि स्त्रीधर्मसुखाभिज्ञो मय्यकृतार्थायाम् अस्मद्भर्तारं हन्तुम् इत्य् एवं बहुप्रकारं तस्यां विलपन्त्यां व्याघ्रः पशुम् इवारण्ये ऽभिमतं तं ब्राह्मणम् अभक्षयत्

nārhasi strīdharmasukhābhijño mayyakṛtārthāyām asmadbhartāraṃ hantum ity evaṃ bahuprakāraṃ tasyāṃ vilapantyāṃ vyāghraḥ paśum ivāraṇye 'bhimataṃ taṃ brāhmaṇam abhakṣayat

4.4.64

ततश् चातिकोपसमन्विता ब्राह्मणी तं राजानं शशाप

tataś cātikopasamanvitā brāhmaṇī taṃ rājānaṃ śaśāpa

4.4.65

यस्माद् एवं मय्य् अतृप्तायां त्वयायं मत्पतिर् भक्षितः तस्मात् त्वम् अपि कामोपभोगप्रवृत्तो ऽन्तं प्राप्स्यसीति

yasmād evaṃ mayy atṛptāyāṃ tvayāyaṃ matpatir bhakṣitaḥ tasmāt tvam api kāmopabhogapravṛtto 'ntaṃ prāpsyasīti

4.4.66

शप्त्वा चैव साग्निं प्रविवेश

śaptvā caiva sāgniṃ praviveśa

4.4.67

ततस् तस्य द्वादशाब्दपर्यये विमुक्तशापस्य स्त्रीविषयाभिलाषिणो मदयन्ती तं स्मारयामास

tatas tasya dvādaśābdaparyaye vimuktaśāpasya strīviṣayābhilāṣiṇo madayantī taṃ smārayāmāsa

4.4.68

ततः परम् असौ स्त्रीभोगं तत्याज

tataḥ param asau strībhogaṃ tatyāja

4.4.69

वसिष्ठश्चापुत्रेण राज्ञा पुत्रार्थम् अभ्यर्थितो मदयन्त्यां गर्भाधानं चकार

vasiṣṭhaścāputreṇa rājñā putrārtham abhyarthito madayantyāṃ garbhādhānaṃ cakāra

4.4.70

यदा च सप्त वर्षाण्यसौ गर्भेण जज्ञे ततस्तं गर्भम् अश्मना सा देवी जघान

yadā ca sapta varṣāṇyasau garbheṇa jajñe tatastaṃ garbham aśmanā sā devī jaghāna

4.4.71

पुत्रश् चाजायत

putraś cājāyata

Viṣṇupurāṇa