4.2.60

कृतानुरूपविवाहश्च महर्षिः सकला एव ताः कन्याः स्वम् आश्रमम् अनयत्

kṛtānurūpavivāhaśca maharṣiḥ sakalā eva tāḥ kanyāḥ svam āśramam anayat

4.2.61

तत्र चाशेषशिल्पिशिल्पप्रणेतारं धातारम् इवान्यं विश्वकर्माणम् आहूय सकलकन्यानाम् एकैकस्याः प्रोत्फुल्लपङ्कजाः कूजत्कलहंसकारण्डवादिविहंगमाभिराम जलाशयाः सोपवनाः सावकाशाः साधुशय्यासनपरिच्छदाः प्रासादाः क्रियन्ताम् इत्यादिदेश

tatra cāśeṣaśilpiśilpapraṇetāraṃ dhātāram ivānyaṃ viśvakarmāṇam āhūya sakalakanyānām ekaikasyāḥ protphullapaṅkajāḥ kūjatkalahaṃsakāraṇḍavādivihaṃgamābhirāma jalāśayāḥ sopavanāḥ sāvakāśāḥ sādhuśayyāsanaparicchadāḥ prāsādāḥ kriyantām ityādideśa

4.2.62

तच्च तथैवानुष्ठितम् अशेषशिल्पविशेषाचार्यस्त्वष्टा दर्शितवान्

tacca tathaivānuṣṭhitam aśeṣaśilpaviśeṣācāryastvaṣṭā darśitavān

4.2.63

ततश्च परमर्षिणा सौभरिणाज्ञप्तस्तेषु गृहेष्वनपायी नन्दनामा महानिधिर् आसांचक्रे

tataśca paramarṣiṇā saubhariṇājñaptasteṣu gṛheṣvanapāyī nandanāmā mahānidhir āsāṃcakre

4.2.64

ततो ऽनवरतभक्ष्यभोज्यलेह्याद्युपभोगैर् आगतानुगतभृत्यादीन् अहर्निशम् अशेषगृहेषु ताः क्षितीशदुहितरो भोजयामासुः

tato 'navaratabhakṣyabhojyalehyādyupabhogair āgatānugatabhṛtyādīn aharniśam aśeṣagṛheṣu tāḥ kṣitīśaduhitaro bhojayāmāsuḥ

4.2.65

एकदा तु दुहितृस्नेहाकृष्टहृदयः स महीपतिर् अतिदुःखितास्ताः सुखिता वेति विचिन्त्य तस्य महर्षेर् आश्रमम् उपेत्य स्फुरदंशुमालां स्फटिकमयीं प्रासादातिरम्योपवनजलाशयां ददर्श

ekadā tu duhitṛsnehākṛṣṭahṛdayaḥ sa mahīpatir atiduḥkhitāstāḥ sukhitā veti vicintya tasya maharṣer āśramam upetya sphuradaṃśumālāṃ sphaṭikamayīṃ prāsādātiramyopavanajalāśayāṃ dadarśa

4.2.66

प्रविश्य चैकं प्रासादम् आत्मजां परिष्वज्य कृतासनपरिग्रहः प्रवृद्धस्नेहनयनाम्बुगर्भनयनो ऽब्रवीत्

praviśya caikaṃ prāsādam ātmajāṃ pariṣvajya kṛtāsanaparigrahaḥ pravṛddhasnehanayanāmbugarbhanayano 'bravīt

4.2.67

अप्यत्र वत्से भवत्याः सुखम् उत किंचिद् असुखम् अपि ते महर्षिः स्नेहवान् उत संस्मर्यते ऽस्मद्गृहवासस्येत्य् उक्ता तत्तनया पितरम् आह

apyatra vatse bhavatyāḥ sukham uta kiṃcid asukham api te maharṣiḥ snehavān uta saṃsmaryate 'smadgṛhavāsasyety uktā tattanayā pitaram āha

4.2.68

तातातिरमणीयः प्रासादो ऽत्रातिमनोज्ञम् उपवनम् अतिकलवाक्यविहंगमाभिरुताः प्रोत्फुल्लपद्माकरा जलाशयाः

tātātiramaṇīyaḥ prāsādo 'trātimanojñam upavanam atikalavākyavihaṃgamābhirutāḥ protphullapadmākarā jalāśayāḥ

4.2.68.2

मनोऽनुकूलभक्ष्यभोज्यानुलेपनवस्त्रभूषणादिभोगोपभोगा मृदूनि शयनानि सर्वसंपत्समवेतम् एतद् गार्हस्थ्यम्

mano'nukūlabhakṣyabhojyānulepanavastrabhūṣaṇādibhogopabhogā mṛdūni śayanāni sarvasaṃpatsamavetam etad gārhasthyam

4.2.68.3

तथापि केन वा जन्मभूमिर् न स्मर्यते

tathāpi kena vā janmabhūmir na smaryate

4.2.69

त्वत्प्रसादाद् इदम् अशेषम् अतिशोभनम्

tvatprasādād idam aśeṣam atiśobhanam

4.2.70

किंत्वेकं ममैतद् दुःखकारणं यद् अस्मद्गृहान् महर्षिर् अयं मद्भर्ता न निष्क्रामति

kiṃtvekaṃ mamaitad duḥkhakāraṇaṃ yad asmadgṛhān maharṣir ayaṃ madbhartā na niṣkrāmati

4.2.70.2

ममैव केवलम् अतिप्रीत्या समीपवर्ती नान्यासाम् अस्मद्भगिनीनाम्

mamaiva kevalam atiprītyā samīpavartī nānyāsām asmadbhaginīnām

4.2.71

एवं च मम सोदर्यो दुःखिता इत्येवम् अतिदुःखकारणम् इत्युक्तस्तया द्वितीयं प्रासादम् उपेत्य स्वतनयां परिष्वज्योपविष्टस् तथैव पृष्टवान्

evaṃ ca mama sodaryo duḥkhitā ityevam atiduḥkhakāraṇam ityuktastayā dvitīyaṃ prāsādam upetya svatanayāṃ pariṣvajyopaviṣṭas tathaiva pṛṣṭavān

4.2.72

तयापि तथैव सर्वम् एतत् प्रासादाद्युपभोगसुखं आख्यातं ममैव केवलम् अतिप्रीत्या पार्श्ववर्ती नास्मद्भगिनीनाम् इत्येवमादि श्रुत्वा समस्तप्रासादेषु राजा प्रविवेश तनयां तथैवापृच्छत्

tayāpi tathaiva sarvam etat prāsādādyupabhogasukhaṃ ākhyātaṃ mamaiva kevalam atiprītyā pārśvavartī nāsmadbhaginīnām ityevamādi śrutvā samastaprāsādeṣu rājā praviveśa tanayāṃ tathaivāpṛcchat

4.2.73

सर्वाभिस्ताभिर् अभिहितः परितोषविस्मयनिर्भरविवशहृदयो भगवन्तं सौभरिम् एकान्तावस्थितम् उपेत्य कृतपूजो ऽब्रवीत्

sarvābhistābhir abhihitaḥ paritoṣavismayanirbharavivaśahṛdayo bhagavantaṃ saubharim ekāntāvasthitam upetya kṛtapūjo 'bravīt

4.2.74

दृष्टस्ते भगवन् सुमहान् एष सिद्धिप्रभावो नैवंविधम् अन्यस्य कस्यचिद् अस्माभिर् विभूतिविलसितम् उपलक्षितं कियद् एतद् भगवंस् तपसः फलम् इत्यभिपूज्य तम् ऋषिं तत्रैव तेन ऋषिवर्येण सह किंचित् कालम् अभिमतोपभोगं बुभुजे स्वपुरं च जगाम

dṛṣṭaste bhagavan sumahān eṣa siddhiprabhāvo naivaṃvidham anyasya kasyacid asmābhir vibhūtivilasitam upalakṣitaṃ kiyad etad bhagavaṃs tapasaḥ phalam ityabhipūjya tam ṛṣiṃ tatraiva tena ṛṣivaryeṇa saha kiṃcit kālam abhimatopabhogaṃ bubhuje svapuraṃ ca jagāma

4.2.75

कालेन गच्छता तस्य तासु राजतनयासु पुत्रशतं सार्धम् अभवत्

kālena gacchatā tasya tāsu rājatanayāsu putraśataṃ sārdham abhavat

4.2.76

अनुदिनानुरूढस्नेहप्रसरश् च स तत्रातीव ममताकृष्टहृदयो ऽभवत्

anudinānurūḍhasnehaprasaraś ca sa tatrātīva mamatākṛṣṭahṛdayo 'bhavat

Viṣṇupurāṇa