4.2.50

राजोवाच

rājovāca

4.2.50.2

भगवन्न् अस्मत्कुलस्थितिरियं य एव कन्याया अभिरुचितो ऽभिजनवान् वरस् तस्मै कन्या प्रदीयते

bhagavann asmatkulasthitiriyaṃ ya eva kanyāyā abhirucito 'bhijanavān varas tasmai kanyā pradīyate

4.2.50.3

भगवदाज्ञास्मन्मनोरथानाम् अप्यगोचरवर्तिनी कथमप्येषा संजाता तद् एवम् उपस्थिते न विद्मः किं कुर्म इत्येतन् मया चिन्त्यते इत्यभिहिते च तेन भूभुजा मुनिरचिन्तयत्

bhagavadājñāsmanmanorathānām apyagocaravartinī kathamapyeṣā saṃjātā tad evam upasthite na vidmaḥ kiṃ kurma ityetan mayā cintyate ityabhihite ca tena bhūbhujā muniracintayat

4.2.50.4

अहो ऽयम् अन्यो ऽस्मत्प्रत्याख्यानोपायो वृद्धो ऽयम् अनभिमतः स्त्रीणां किमुत कन्यानाम् इत्यमुना संचिन्त्यैवम् अभिहितम् एवम् अस्तु तथा करिष्यामीति संचिन्त्य मान्धातारम् उवाच

aho 'yam anyo 'smatpratyākhyānopāyo vṛddho 'yam anabhimataḥ strīṇāṃ kimuta kanyānām ityamunā saṃcintyaivam abhihitam evam astu tathā kariṣyāmīti saṃcintya māndhātāram uvāca

4.2.51

यद्येवं तदादिश्यताम् अस्माकं प्रवेशाय कन्यान्तःपुरवर्षवरः

yadyevaṃ tadādiśyatām asmākaṃ praveśāya kanyāntaḥpuravarṣavaraḥ

4.2.51.2

यदि कन्यैव काचिन् माम् अभिलषति तदाहं दारसंग्रहं करिष्यामि अन्यथा चेत् तद् अलम् अस्माकम् एतेनातीतकालारम्भणेनेत्य् उक्त्वा विरराम

yadi kanyaiva kācin mām abhilaṣati tadāhaṃ dārasaṃgrahaṃ kariṣyāmi anyathā cet tad alam asmākam etenātītakālārambhaṇenety uktvā virarāma

4.2.52

पराशर उवाच

parāśara uvāca

4.2.52.2

ततश्च मान्धात्रा मुनिशापशङ्कितेन कन्यान्तःपुरवर्षधरः समाज्ञप्तः

tataśca māndhātrā muniśāpaśaṅkitena kanyāntaḥpuravarṣadharaḥ samājñaptaḥ

4.2.53

कन्यान्तःपुरं प्रविशन्न् एव भगवान् अखिलसिद्धगन्धर्वमनुषेभ्यो ऽतिशयेन कमनीयं रूपम् अकरोत्

kanyāntaḥpuraṃ praviśann eva bhagavān akhilasiddhagandharvamanuṣebhyo 'tiśayena kamanīyaṃ rūpam akarot

4.2.54

प्रवेश्य च तम् ऋषिम् अन्तःपुरवर्षवरस् ताः कन्यकाः प्राह

praveśya ca tam ṛṣim antaḥpuravarṣavaras tāḥ kanyakāḥ prāha

4.2.55

भवतीनां जनयिता महाराजः समाज्ञापयति

bhavatīnāṃ janayitā mahārājaḥ samājñāpayati

4.2.55.2

अयम् अस्मान् ब्रह्मर्षिः कन्यार्थी समभ्यागतो मया चास्य प्रतिज्ञातं यद्यस्मत्कन्यका काचिद् भगवन्तं वरयति तत् कन्यायाश्छन्दे नाहं परिपन्थानं करिष्यामीत्याकर्ण्य सर्वा एव ताः कन्याः सानुरागाः समन्मथाः करेणव इवेभयूथपतिं तम् ऋषिम् अहमहमिकया वरयांबभूवुः

ayam asmān brahmarṣiḥ kanyārthī samabhyāgato mayā cāsya pratijñātaṃ yadyasmatkanyakā kācid bhagavantaṃ varayati tat kanyāyāśchande nāhaṃ paripanthānaṃ kariṣyāmītyākarṇya sarvā eva tāḥ kanyāḥ sānurāgāḥ samanmathāḥ kareṇava ivebhayūthapatiṃ tam ṛṣim ahamahamikayā varayāṃbabhūvuḥ

4.2.56

ऊचुश्च अलं भगिन्यो ऽहम् इमं वृणोमि वृतो मया नैष तवानुरूपः

ūcuśca alaṃ bhaginyo 'ham imaṃ vṛṇomi vṛto mayā naiṣa tavānurūpaḥ

4.2.56.2

ममैव भर्ता विधिनैष सृष्टः सृष्टाहम् अस्योपशमं प्रयाहि

mamaiva bhartā vidhinaiṣa sṛṣṭaḥ sṛṣṭāham asyopaśamaṃ prayāhi

4.2.57

वृतो मयायं प्रथमं मयायं गृहं विशन्न् एव विहन्यसे किम्

vṛto mayāyaṃ prathamaṃ mayāyaṃ gṛhaṃ viśann eva vihanyase kim

4.2.57.2

मया मयेति क्षितिपात्मजानां तदर्थम् अत्यर्थकलिर् बभूव

mayā mayeti kṣitipātmajānāṃ tadartham atyarthakalir babhūva

4.2.58

यदा तु सर्वाभिर् अतीव हार्दाद् वृतः स कन्याभिर् अनिन्द्यकीर्तिः

yadā tu sarvābhir atīva hārdād vṛtaḥ sa kanyābhir anindyakīrtiḥ

4.2.58.2

तदा स कन्याधिकृतो नृपाय यथावद् आचष्ट विनम्रमूर्तिः

tadā sa kanyādhikṛto nṛpāya yathāvad ācaṣṭa vinamramūrtiḥ

4.2.59

पराशर उवाच

parāśara uvāca

4.2.59.2

तदवगमात् किं किम् एतत् कथय किं करोमीति किं मयाभिहितम् इत्याकुलमतिर् अनिच्छन्न् अपि कथमपि राजानुमेने

tadavagamāt kiṃ kim etat kathaya kiṃ karomīti kiṃ mayābhihitam ityākulamatir anicchann api kathamapi rājānumene

Viṣṇupurāṇa