1.4.26

दर्श पौर्णमासौ त्रिंशतम् वर्णानि पञ्चदश दाक्षायणयज्ञः

darśa paurṇamāsau triṃśatam varṇāni pañcadaśa dākṣāyaṇayajñaḥ

1.4.27

पौर्णमास्याम् पौर्णमासम् अपरेद्युस् च एवम् अमावास्यायाम् संवत्सरम् वा

paurṇamāsyām paurṇamāsam aparedyus ca evam amāvāsyāyām saṃvatsaram vā

1.4.28

साकंप्रस्थाय्य आदीनि च

sākaṃprasthāyya ādīni ca

1.4.29

एताभ्याम् इष्टयः व्याख्याताः व्याख्याताः

etābhyām iṣṭayaḥ vyākhyātāḥ vyākhyātāḥ

2.1.1

अथ अग्न्याधेयम्

atha agnyādheyam

2.1.2

वसन्ते ब्राह्मणस्य ग्रीष्मे राजन्यस्य वर्षासु वैश्यस्य

vasante brāhmaṇasya grīṣme rājanyasya varṣāsu vaiśyasya

2.1.3

त्रीणि पर्वाणि इति उक्तम्

trīṇi parvāṇi iti uktam

2.1.4

यदा एव कदाचिद् आदध्यात् श्रद्धा तु एव एनम् न अतीयात्

yadā eva kadācid ādadhyāt śraddhā tu eva enam na atīyāt

2.1.5

उक्तः ब्रह्मौदनः

uktaḥ brahmaudanaḥ

2.1.6

ऋत्विजः उपसादयति

ṛtvijaḥ upasādayati

2.1.7

अभिमन्त्रितम् वा आदध्यात्

abhimantritam vā ādadhyāt

2.1.8

यः अश्वत्थः शमी गर्भः आरुरोह त्वे सचा तम् ते हरामि ब्रह्मणा यज्ञियैः केतुभिः सह जातवेदः भुवनस्य यत् रेतः इह सिञ्च तपसः यत् जनिष्यते अग्निम् अश्वत्थात् अधि हव्य वाहम् शमी गर्भात् जनयन् यः मयोभूः इति मन्त्र उक्ते अरणी गृह्णन्तम् आधास्यमानम् वाचयति

yaḥ aśvatthaḥ śamī garbhaḥ āruroha tve sacā tam te harāmi brahmaṇā yajñiyaiḥ ketubhiḥ saha jātavedaḥ bhuvanasya yat retaḥ iha siñca tapasaḥ yat janiṣyate agnim aśvatthāt adhi havya vāham śamī garbhāt janayan yaḥ mayobhūḥ iti mantra ukte araṇī gṛhṇantam ādhāsyamānam vācayati

2.1.9

वाग्यताः जाग्रतः रात्रिम् आसते पर रात्रम् वा

vāgyatāḥ jāgrataḥ rātrim āsate para rātram vā

2.1.10

बृहस्पते सवितर् इति स्वपतः बोधयेत्

bṛhaspate savitar iti svapataḥ bodhayet

2.1.11

उषसि शान्त्युदकम् करोति चित्या आदिभिः आथर्वणीभिः आङ्गिरसीभिः च चातनैः मातृनामभिः वास्तोष्पत्यैः अनुयोजितैः

uṣasi śāntyudakam karoti cityā ādibhiḥ ātharvaṇībhiḥ āṅgirasībhiḥ ca cātanaiḥ mātṛnāmabhiḥ vāstoṣpatyaiḥ anuyojitaiḥ

2.1.12

तेन अग्निपदम् अश्वम् स्नापयन् अभ्युक्षन् शमयति अन् उदिते उदिते वा आधास्यमानः

tena agnipadam aśvam snāpayan abhyukṣan śamayati an udite udite vā ādhāsyamānaḥ

2.1.13

आकृतिलोष्ट इति आदि उपस्थान अन्तम्

ākṛtiloṣṭa iti ādi upasthāna antam

2.1.14

यत् त्वा क्रुद्धाः इति उपोद्धरन्ति आचार्याः आहवनीय दक्षिणाग्न्योः लक्षण अन्तम्

yat tvā kruddhāḥ iti upoddharanti ācāryāḥ āhavanīya dakṣiṇāgnyoḥ lakṣaṇa antam

2.1.15

पुरीष्यः असि विश्व भराः अथर्वा त्वा प्रथमः निः अमन्थत् अग्ने त्वाम् अग्ने पुष्करात् अधि अथर्वा निः अमन्थत मूर्ध्नः विश्वस्य वाघतः तम् उ त्वा दध्यङ् ऋषिः पुत्रः ईधे अथर्वणः वृत्र हणम् पुरंदरम् तम् उ त्वा पाथ्यः वृषा समीधे दस्यु हन्तमम् धनंजयम् रणे रणे इति मथ्यमानम् अनुमन्त्रयते जातम् सु जातम् जातवेदसम् इति

purīṣyaḥ asi viśva bharāḥ atharvā tvā prathamaḥ niḥ amanthat agne tvām agne puṣkarāt adhi atharvā niḥ amanthata mūrdhnaḥ viśvasya vāghataḥ tam u tvā dadhyaṅ ṛṣiḥ putraḥ īdhe atharvaṇaḥ vṛtra haṇam puraṃdaram tam u tvā pāthyaḥ vṛṣā samīdhe dasyu hantamam dhanaṃjayam raṇe raṇe iti mathyamānam anumantrayate jātam su jātam jātavedasam iti

2.1.16

जातरूपेण अन्तर्धाय नासिक्येन ऊष्मणा आस्येन वा मयि अग्रे इति एतया अपानति

jātarūpeṇa antardhāya nāsikyena ūṣmaṇā āsyena vā mayi agre iti etayā apānati

Vaitānasūtra