10.13.7

उदीचीनाṁ अस्य पदः निधत्तात् इति उच्यमाने सम् अस्य तनुवा भव इति उपाकरण बर्हिषोः अन्यतरत् दक्षिणेन शामित्रम् प्राच् अग्रम् उदक् अग्रम् वा न्यस्यति

udīcīnāṁ asya padaḥ nidhattāt iti ucyamāne sam asya tanuvā bhava iti upākaraṇa barhiṣoḥ anyatarat dakṣiṇena śāmitram prāc agram udak agram vā nyasyati

10.13.8

ऊवध्य गोहम् पार्थिवम् खनतात् इति उच्यमाने ऊवध्य गोहम् खनति

ūvadhya goham pārthivam khanatāt iti ucyamāne ūvadhya goham khanati

10.13.9

तस्मिन् बर्हिषि पशुम् प्रत्यक् शिरसम् उदीचीन पादम् संज्ञपयन्ति

tasmin barhiṣi paśum pratyak śirasam udīcīna pādam saṃjñapayanti

10.13.10

अ मायुम् कृण्वन्तम् संज्ञपयत इति संप्रेष्य यथेतम् पराञ्चः आवर्तन्ते

a māyum kṛṇvantam saṃjñapayata iti saṃpreṣya yathetam parāñcaḥ āvartante

10.13.11

इह प्रजाः विश्व रूपाः रमन्ताम् इति पृषदाज्यम् अवेक्षमाणाः पराञ्चः आसते

iha prajāḥ viśva rūpāḥ ramantām iti pṛṣadājyam avekṣamāṇāḥ parāñcaḥ āsate

10.13.12

इन्द्रस्य भागः सुविते दधातन इति अध्वर्युः यदि रौति पशुः तम् अभिमन्त्रयते

indrasya bhāgaḥ suvite dadhātana iti adhvaryuḥ yadi rauti paśuḥ tam abhimantrayate

10.13.13

स्वर् विद् असि इति चतुरः मन्त्रान् संज्ञप्यमाने यजमानः जपति नाना प्राणः इति अध्वर्युः

svar vid asi iti caturaḥ mantrān saṃjñapyamāne yajamānaḥ japati nānā prāṇaḥ iti adhvaryuḥ

10.13.14

यत् पशुः मायुम् अकृत इति संज्ञप्ते संज्ञप्त होमम् जुहोति

yat paśuḥ māyum akṛta iti saṃjñapte saṃjñapta homam juhoti

10.14.1

शमितारः उपेतन इति पशुम् अभ्युपयन् अदितिः पशुम् प्रमुमोक्तु इति संज्ञप्तात् पाशम् प्रमुञ्चति

śamitāraḥ upetana iti paśum abhyupayan aditiḥ paśum pramumoktu iti saṃjñaptāt pāśam pramuñcati

10.14.2

तम् एक शूलया आदाय अरातीयन्तम् अधरम् कृणोमि इति इमाम् दिशम् निरस्यति

tam eka śūlayā ādāya arātīyantam adharam kṛṇomi iti imām diśam nirasyati

10.14.3

नमः ते आतान इति पत्नी आदित्यम् उपतिष्ठते

namaḥ te ātāna iti patnī ādityam upatiṣṭhate

10.14.4

अनर्वा प्रेहि इति प्रतिप्रस्थाता पूर्णपात्रेण सह पत्नीम् उदानयति

anarvā prehi iti pratiprasthātā pūrṇapātreṇa saha patnīm udānayati

10.14.5

अन्तरेण चात्वाल उत्करौ उदङ् पत्नीम् निष्क्रामयति

antareṇa cātvāla utkarau udaṅ patnīm niṣkrāmayati

10.14.6

आपः देवीः इति निष्क्रान्ताम् अध्वर्युः अपः अवमर्शयति

āpaḥ devīḥ iti niṣkrāntām adhvaryuḥ apaḥ avamarśayati

10.14.7

वाच् ते आप्यायताम् इति एतैः यथालिङ्गम् अनुपूर्वम् पत्नी पशोः प्राणान् आप्याययति अध्वर्युः वा अभिषिञ्चति

vāc te āpyāyatām iti etaiḥ yathāliṅgam anupūrvam patnī paśoḥ prāṇān āpyāyayati adhvaryuḥ vā abhiṣiñcati

10.14.8

या ते प्राणान् इति हृदयम् अभिमृशति

yā te prāṇān iti hṛdayam abhimṛśati

10.14.9

तान् एव प्राणान् पुनर् संमृशति इति एके

tān eva prāṇān punar saṃmṛśati iti eke

10.14.10

नाभिः ते आप्यायताम् इति नाभिम् मेढ्रम् ते आप्यायताम् इति मेढ्रम् पायुः ते आप्यायताम् इति पायुम्

nābhiḥ te āpyāyatām iti nābhim meḍhram te āpyāyatām iti meḍhram pāyuḥ te āpyāyatām iti pāyum

10.14.11

शुद्धाः चरित्राः इति सम्प्रगृह्य चतुरः पादान् प्रक्षालयति

śuddhāḥ caritrāḥ iti sampragṛhya caturaḥ pādān prakṣālayati

10.14.12

शम् अहोभ्याम् इति अनु पृष्ठम् शेषम् निनयति दक्षिणतस् वा

śam ahobhyām iti anu pṛṣṭham śeṣam ninayati dakṣiṇatas vā

Vaikhānasaśrautasūtra