1.41

क्षीणे तु पशुसंस्कारे पुंसः प्राप्तपरस्थितेः

kṣīṇe tu paśusaṃskāre puṃsaḥ prāptaparasthiteḥ

1.41.2

विकस्वरं तद्विज्ञानं पौरुषं निर्विकल्पकम्

vikasvaraṃ tadvijñānaṃ pauruṣaṃ nirvikalpakam

1.42

विकस्वराविकल्पात्मज्ञानौचित्येन

vikasvarāvikalpātmajñānaucityena

1.42.2

तद्बौद्धं यस्य तत्पौंस्नं प्राग्वत्पोष्यं च पोष्टृ च

tadbauddhaṃ yasya tatpauṃsnaṃ prāgvatpoṣyaṃ ca poṣṭṛ ca

1.43

तत्र दीक्षादिना पौंस्नमज्ञानं ध्वंसि यद्यपि

tatra dīkṣādinā pauṃsnamajñānaṃ dhvaṃsi yadyapi

1.43.2

तथापि तच्छरीरान्ते तज्ज्ञानं व्यज्यते स्फुटम्

tathāpi taccharīrānte tajjñānaṃ vyajyate sphuṭam

1.44

बौद्धज्ञानेन तु यदा बौद्धमज्ञानजृम्भितम्

bauddhajñānena tu yadā bauddhamajñānajṛmbhitam

1.44.2

विलीयते तदा जीवन्मुक्तिः करतले स्थिता

vilīyate tadā jīvanmuktiḥ karatale sthitā

1.45

दीक्षापि बौद्धविज्ञानपूर्वा सत्यं विमोचिका

dīkṣāpi bauddhavijñānapūrvā satyaṃ vimocikā

1.45.2

तेन तत्रापि बौद्धस्य ज्ञानस्यास्ति प्रधानता

tena tatrāpi bauddhasya jñānasyāsti pradhānatā

1.46

ज्ञानाज्ञानागतं चैतद्द्वित्वं स्वायम्भुवे रुरौ

jñānājñānāgataṃ caitaddvitvaṃ svāyambhuve rurau

1.46.2

मतङ्गादौ कृतं श्रीमत्खेटपालादिदैशिकैः

mataṅgādau kṛtaṃ śrīmatkheṭapālādidaiśikaiḥ

1.47

तथाविधावसायात्मबौद्धविज्ञानसम्पदे

tathāvidhāvasāyātmabauddhavijñānasampade

1.47.2

शास्त्रमेव प्रधानं यज्ज्ञेयतत्त्वप्रदर्शकम्

śāstrameva pradhānaṃ yajjñeyatattvapradarśakam

1.48

दीक्षया गलिते ऽप्यन्तरज्ञाने पौरुषात्मनि

dīkṣayā galite 'pyantarajñāne pauruṣātmani

1.48.2

धीगतस्यानिवृत्तत्वाद्विकल्पो ऽपि हि संभवेत

dhīgatasyānivṛttatvādvikalpo 'pi hi saṃbhaveta

1.49

देहसद्भावपर्यन्तमात्मभावो यतो धियि

dehasadbhāvaparyantamātmabhāvo yato dhiyi

1.49.2

देहान्ते ऽपि न मोक्षः स्यात्पौरुषाज्ञानहानितः

dehānte 'pi na mokṣaḥ syātpauruṣājñānahānitaḥ

1.50

बौद्धाज्ञाननिवृत्तौ तु विकल्पोन्मूलनाद्ध्रुवम्

bauddhājñānanivṛttau tu vikalponmūlanāddhruvam

1.50.2

तदैव मोक्ष इत्युक्तं धात्रा श्रीमन्निशाटने

tadaiva mokṣa ityuktaṃ dhātrā śrīmanniśāṭane

Tantrāloka