1.81

शृण्वन्तु मे लोकपालाः

śṛṇvantu me lokapālāḥ

1.82

यथाहं कौमारं भर्तारं मुक्त्वा नान्यं परपुरुषं मनसापि वेद्मि तथा ममानेन सत्येनाव्यङ्ग्यं मुखम् अस्त्विति

yathāhaṃ kaumāraṃ bhartāraṃ muktvā nānyaṃ parapuruṣaṃ manasāpi vedmi tathā mamānena satyenāvyaṅgyaṃ mukham astviti

1.83

अथासौ मूर्खः कृतकवचनव्यामोहितचित्तः प्रज्वाल्योल्काम् अव्यङ्गमुखीं जायां दृष्ट्वा प्रोत्फुल्लनयनः परिचुम्ब्य हृष्टमना बन्धवाद् अवमुच्य पीडितं च परिष्वज्य शय्याम्

athāsau mūrkhaḥ kṛtakavacanavyāmohitacittaḥ prajvālyolkām avyaṅgamukhīṃ jāyāṃ dṛṣṭvā protphullanayanaḥ paricumbya hṛṣṭamanā bandhavād avamucya pīḍitaṃ ca pariṣvajya śayyām

1.84

परिव्राजकस् त्व् आदित एवारभ्य यथावृत्तम् अर्थम् अभिज्ञातवान्

parivrājakas tv ādita evārabhya yathāvṛttam artham abhijñātavān

1.85

दूतिकापि हस्तकृतनासापुटा स्वगृहं गत्वाचिन्तयत्

dūtikāpi hastakṛtanāsāpuṭā svagṛhaṃ gatvācintayat

1.86

किम् अधुना कर्तव्यम् इति

kim adhunā kartavyam iti

1.87

अथ तस्या भर्ता नापितो राजकुलात् प्रत्यूषस्य् आगत्य तां भार्याम् आह

atha tasyā bhartā nāpito rājakulāt pratyūṣasy āgatya tāṃ bhāryām āha

1.88

समर्पय भद्रे क्षुरभाण्डम्

samarpaya bhadre kṣurabhāṇḍam

1.89

राजकुले कर्म कर्तव्यम् इति

rājakule karma kartavyam iti

1.90

सा च दुष्टाभ्यन्तरस्थैव क्षुरम् एव प्राहिणोत्

sā ca duṣṭābhyantarasthaiva kṣuram eva prāhiṇot

1.91

स च समस्तक्षुरभाण्डासमर्पणात् क्रोधाविष्टचित्तो नापितस् तम् एव तस्याः क्षुरं प्रतीपं प्राहिणोत्

sa ca samastakṣurabhāṇḍāsamarpaṇāt krodhāviṣṭacitto nāpitas tam eva tasyāḥ kṣuraṃ pratīpaṃ prāhiṇot

1.92

अथासाव् आर्तरवम् उच्चैः कृत्वा पाणिना नासापुटं प्रमृज्य असृक्पातसमेतां नासिकां क्षितौ प्रक्षिप्याब्रवीत्

athāsāv ārtaravam uccaiḥ kṛtvā pāṇinā nāsāpuṭaṃ pramṛjya asṛkpātasametāṃ nāsikāṃ kṣitau prakṣipyābravīt

1.93

परित्रायध्वम् परित्रायध्वम्

paritrāyadhvam paritrāyadhvam

1.94

अनेनाहम् अदृष्टदोषा विरूपितेति

anenāham adṛṣṭadoṣā virūpiteti

1.95

तथाभ्यागतै राजपुरुषैः प्रत्यक्षदर्शनां तां दृष्ट्वा विरूपां कीलपार्ष्णिलगुडैर् अतीव हतं पश्चाद् बाहुबन्धश् च तया सह धर्मस्थानम् उपनीतो नापितः

tathābhyāgatai rājapuruṣaiḥ pratyakṣadarśanāṃ tāṃ dṛṣṭvā virūpāṃ kīlapārṣṇilaguḍair atīva hataṃ paścād bāhubandhaś ca tayā saha dharmasthānam upanīto nāpitaḥ

1.96

पृच्छ्यमानश् चाधिकृतैः किम् इदं महद् विशसनं स्वदारेषु त्वया कृतम् इति यदा बहुश उच्यमानो नोत्तरं प्रयच्छति तदा धर्माधिकृताः शूले ऽवतंस्यताम् इत्य् आज्ञापितवन्तः

pṛcchyamānaś cādhikṛtaiḥ kim idaṃ mahad viśasanaṃ svadāreṣu tvayā kṛtam iti yadā bahuśa ucyamāno nottaraṃ prayacchati tadā dharmādhikṛtāḥ śūle 'vataṃsyatām ity ājñāpitavantaḥ

1.97

निष्पापं च परिव्राट् शूलस्थानं नीयमानं नापितं दृष्ट्वा सत्त्वानुकम्पया चोपलब्धतत्त्वार्थो ऽधिकरणम् उपगम्य धर्मस्थानाधिकृतान् अब्रवीत्

niṣpāpaṃ ca parivrāṭ śūlasthānaṃ nīyamānaṃ nāpitaṃ dṛṣṭvā sattvānukampayā copalabdhatattvārtho 'dhikaraṇam upagamya dharmasthānādhikṛtān abravīt

1.98

नार्हथैनम् अदोषकर्तारं नापितं शूले समारोपयितुम्

nārhathainam adoṣakartāraṃ nāpitaṃ śūle samāropayitum

1.99

यत्कारणम् इदम् आश्चर्यत्रयं श्रूयताम्

yatkāraṇam idam āścaryatrayaṃ śrūyatām

1.100

जम्बुको हुडुयुद्धेन वयं चाषाढभूतिना

jambuko huḍuyuddhena vayaṃ cāṣāḍhabhūtinā

Tantrākhyāyikā