2.205

दृष्ट्वा च मां बृहत्स्फिग् लगुडेनाताडयत्

dṛṣṭvā ca māṃ bṛhatsphig laguḍenātāḍayat

2.206

अहम् अपि मुमूर्षुः कथमपि निवृत्तः

aham api mumūrṣuḥ kathamapi nivṛttaḥ

2.207

पुनर् अपि चिराद् बद्धाशः समाश्वस्य दीनारान्तिकम् उपश्लिष्टस् तेन निर्दयेनैवं शिरस्य् अभिहतः येनाद्यापि स्वप्नगतानाम् अपि तादृशानाम् उद्विजे

punar api cirād baddhāśaḥ samāśvasya dīnārāntikam upaśliṣṭas tena nirdayenaivaṃ śirasy abhihataḥ yenādyāpi svapnagatānām api tādṛśānām udvije

2.208

पश्य चेमं तत्कालकृतं शिरसि मे व्रणम्

paśya cemaṃ tatkālakṛtaṃ śirasi me vraṇam

2.209

साधु चेदम् उच्यते

sādhu cedam ucyate

2.209.2

सर्वप्राणविनाशसंशयकरीं प्राप्यापदं दुस्तरां प्रत्यासन्नभयो न वेत्ति विधुरं स्वं जीवितं काङ्क्षति

sarvaprāṇavināśasaṃśayakarīṃ prāpyāpadaṃ dustarāṃ pratyāsannabhayo na vetti vidhuraṃ svaṃ jīvitaṃ kāṅkṣati

2.209.3

उत्तीर्णस् तु ततो धनार्थम् अपरां भूयो विशत्य् आपदं प्राणानां च धनस्य साधनधियाम् अन्योन्यहेतुः पणः

uttīrṇas tu tato dhanārtham aparāṃ bhūyo viśaty āpadaṃ prāṇānāṃ ca dhanasya sādhanadhiyām anyonyahetuḥ paṇaḥ

2.210

सो ऽहं बहु विचिन्त्यास्तां धनम् एतन् ममेति निवृत्तस्

so 'haṃ bahu vicintyāstāṃ dhanam etan mameti nivṛttas

2.211

सुष्टु चेदम् उच्यते

suṣṭu cedam ucyate

2.211.2

ज्ञानं चक्षुर् नेदं शीलं कुलपुत्रता न कुलजन्म

jñānaṃ cakṣur nedaṃ śīlaṃ kulaputratā na kulajanma

2.211.3

सन्तोषश् च समृद्धिः पाण्डित्यम् अवार्यविनिवृत्तिः

santoṣaś ca samṛddhiḥ pāṇḍityam avāryavinivṛttiḥ

2.212

सर्वाः सम्पत्तयस् तस्य संतुष्टं यस्य मानसम्

sarvāḥ sampattayas tasya saṃtuṣṭaṃ yasya mānasam

2.212.2

उपानद्गूढपादस्य सर्वा चर्मावृतैव भूः

upānadgūḍhapādasya sarvā carmāvṛtaiva bhūḥ

2.213

न योजनशतं दूरं वाह्यमानस्य तृष्णया

na yojanaśataṃ dūraṃ vāhyamānasya tṛṣṇayā

2.213.2

संतुष्टस्य करप्राप्ते ऽप्य् अर्थे भवति नादरः

saṃtuṣṭasya karaprāpte 'py arthe bhavati nādaraḥ

2.214

सर्पाः पिबन्ति पवनं न च दुर्बलास् ते पर्णैस् तृणैर् वनगजा बलिनो भवन्ति

sarpāḥ pibanti pavanaṃ na ca durbalās te parṇais tṛṇair vanagajā balino bhavanti

2.214.2

मूलैः फलैर् मुनिवराः क्षपयन्ति कालं सन्तोष एव महतां परमा विभूतिः

mūlaiḥ phalair munivarāḥ kṣapayanti kālaṃ santoṣa eva mahatāṃ paramā vibhūtiḥ

2.215

तत् सर्वथासाध्ये ऽर्थे परिच्छेद एव श्रेयान्

tat sarvathāsādhye 'rthe pariccheda eva śreyān

2.216

दारिद्र्यस्य परा मूर्तिर् याच्ञा न द्रविणाल्पता

dāridryasya parā mūrtir yācñā na draviṇālpatā

2.216.2

जरद्गवधनः शम्भुस् तथापि परमेश्वरः

jaradgavadhanaḥ śambhus tathāpi parameśvaraḥ

Tantrākhyāyikā