2.93.2

लुञ्चितांल्लुञ्चितैर् एव हेतुर् अत्र भविष्यति

luñcitāṃlluñcitair eva hetur atra bhaviṣyati

2.94

इति

iti

2.95

एवम् आख्यायाब्रवीत् परिव्राट्

evam ākhyāyābravīt parivrāṭ

2.96

अस्ति किंचित् खनित्रम् इति

asti kiṃcit khanitram iti

2.97

जूटकर्ण आह

jūṭakarṇa āha

2.98

बाढम् अस्ति

bāḍham asti

2.99

उपनीते च तस्मिन् कक्ष्यां बद्ध्वा संदष्टौष्ठपुटः पृष्टवान्

upanīte ca tasmin kakṣyāṃ baddhvā saṃdaṣṭauṣṭhapuṭaḥ pṛṣṭavān

2.100

कतरस् तस्य संचरणमार्ग इति

kataras tasya saṃcaraṇamārga iti

2.101

आख्याते च तस्मिन् खातकर्म कर्तुम् आरब्धः

ākhyāte ca tasmin khātakarma kartum ārabdhaḥ

2.102

अहं चादाव् एव तयोर् आत्मगतम् आलापं श्रुत्वाहरम् उत्सृज्य कौतुकपरो ऽवस्थित आसम्

ahaṃ cādāv eva tayor ātmagatam ālāpaṃ śrutvāharam utsṛjya kautukaparo 'vasthita āsam

2.103

यदा त्व् असौ दुर्गान्वेषणं कर्तुम् आरब्धः तदा मया ज्ञातम्

yadā tv asau durgānveṣaṇaṃ kartum ārabdhaḥ tadā mayā jñātam

2.104

उपलब्धम् अनेन दुरात्मना मदीयविवरद्वारम् इति

upalabdham anena durātmanā madīyavivaradvāram iti

2.105

मयापि केनापि साधुना पूर्वस्थापितं सुवर्णम् आप्तम् आसीत्

mayāpi kenāpi sādhunā pūrvasthāpitaṃ suvarṇam āptam āsīt

2.106

तत् प्राधान्याच् चाहं शक्तिमन्तम् आत्मानं मन्ये

tat prādhānyāc cāhaṃ śaktimantam ātmānaṃ manye

2.107

असाव् अपि दुष्टो विवरानुसारात् तद् उपलभ्य गृहीत्वा च धनं पुनर् आवस्थं प्राप्तो जूटकर्णम्

asāv api duṣṭo vivarānusārāt tad upalabhya gṛhītvā ca dhanaṃ punar āvasthaṃ prāpto jūṭakarṇam

2.108

इदं तस्य तद् ब्रह्महृदयम् यस्यासौ सामर्थ्याद् अशक्यम् अपि स्थानम् उत्पतति

idaṃ tasya tad brahmahṛdayam yasyāsau sāmarthyād aśakyam api sthānam utpatati

2.109

अधार्धं च विभज्य सुखासीनौ

ca vibhajya sukhāsīnau sthitau

2.110

तं चाहम् आत्मनो ऽवसादं प्राप्याचिन्तयम्

taṃ cāham ātmano 'vasādaṃ prāpyācintayam

2.111

कदाचिद् इहस्थस्य मे प्रदीपम् उज्ज्वाल्यासंशयम् आसाद्य मां हन्युः

kadācid ihasthasya me pradīpam ujjvālyāsaṃśayam āsādya māṃ hanyuḥ

2.112

इति तस्मात् स्थानाद् अन्यद् दुर्गस्थानं कृतवान्

iti tasmāt sthānād anyad durgasthānaṃ kṛtavān

Tantrākhyāyikā