6.3.9.5.2

नान्तमम् अङ्गारम् अतिहरेद् यद् अन्तमम् अङ्गारम् अतिहरेद् देवता अतिमन्येत

nāntamam aṅgāram atihared yad antamam aṅgāram atihared devatā atimanyeta

6.3.9.5.3

वायो वीहि स्तोकानाम् इत्य् आह तस्माद् विभक्ता स्तोका अवपद्यन्ते

vāyo vīhi stokānām ity āha tasmād vibhaktā stokā avapadyante

6.3.9.5.4

अग्रं वा एतत् पशूनां यद् वपाग्रम् ओषधीनाम् बर्हिर् अग्रेणैवाग्रं समर्धयत्य् अथो ओषधीष्व् एव पशून् प्रतिष्ठापयति

agraṃ vā etat paśūnāṃ yad vapāgram oṣadhīnām barhir agreṇaivāgraṃ samardhayaty atho oṣadhīṣv eva paśūn pratiṣṭhāpayati

6.3.9.5.5

स्वाहाकृतीभ्यः प्रेष्येत्य् आह

svāhākṛtībhyaḥ preṣyety āha

6.3.9.6

यज्ञस्य समिष्ट्यै

yajñasya samiṣṭyai

6.3.9.6.2

प्राणापानौ वा एतौ पशूणां यत् पृषदाज्यम् आत्मा वपा पृषदाज्यम् अभिघार्य वपाम् अभिघारयत्य् आत्मन्न् एव पशूनाम् प्राणापानौ दधाति

prāṇāpānau vā etau paśūṇāṃ yat pṛṣadājyam ātmā vapā pṛṣadājyam abhighārya vapām abhighārayaty ātmann eva paśūnām prāṇāpānau dadhāti

6.3.9.6.3

स्वाहोर्ध्वनभसम् मारुतं गच्छतम् इत्य् आहोर्ध्वनभा ह स्म वै मारुतो देवानां वपाश्रपणी प्रहरति तेनैवैने प्रहरति विषूची प्रहरति तस्माद् विष्वञ्चौ प्राणापानौ

svāhordhvanabhasam mārutaṃ gacchatam ity āhordhvanabhā ha sma vai māruto devānāṃ vapāśrapaṇī praharati tenaivaine praharati viṣūcī praharati tasmād viṣvañcau prāṇāpānau

6.3.10.1

पशुम् आलभ्य पुरोडाशं निर्वपति समेधम् एवैनम् आलभते

paśum ālabhya puroḍāśaṃ nirvapati samedham evainam ālabhate

6.3.10.1.2

वपया प्रचर्य पुरोडाशेन प्रचरत्य् ऊर्ग् वै पुरोडाश ऊर्जम् एव पशूनाम् मध्यतो दधात्य् अथो पशोर् एव छिद्रम् अपिदधाति

vapayā pracarya puroḍāśena pracaraty ūrg vai puroḍāśa ūrjam eva paśūnām madhyato dadhāty atho paśor eva chidram apidadhāti

6.3.10.1.3

पृषदाज्यस्योपहत्य त्रिः पृच्छति

pṛṣadājyasyopahatya triḥ pṛcchati

6.3.10.1.4

शृतं हवी३ः शमितर् इति त्रिषत्या हि देवा यो ऽशृतं शृतम् आह स एनसा

śṛtaṃ havī3ḥ śamitar iti triṣatyā hi devā yo 'śṛtaṃ śṛtam āha sa enasā

6.3.10.1.5

प्राणापानौ वा एतौ पशूनाम्

prāṇāpānau vā etau paśūnām

6.3.10.2

यत् पृषदाज्यम् पशोः खलु वा आलब्धस्य हृदयम् आत्माभिसमेति यत् पृषदाज्येन हृदयम् अभिघारयत्य् आत्मन्न् एव पशूनाम् प्राणापानौ दधाति

yat pṛṣadājyam paśoḥ khalu vā ālabdhasya hṛdayam ātmābhisameti yat pṛṣadājyena hṛdayam abhighārayaty ātmann eva paśūnām prāṇāpānau dadhāti

6.3.10.2.2

पशुना वै देवाः सुवर्गं लोकम् आयन् ते ऽमन्यन्त

paśunā vai devāḥ suvargaṃ lokam āyan te 'manyanta

6.3.10.2.3

मनुष्या नो ऽन्वाभविष्यन्तीति तस्य शिरश् छित्त्वा मेधम् प्राक्षारयन्त् स प्रक्षो ऽभवत् तत् प्रक्षस्य प्रक्षत्वं यत् प्लक्षशाखोत्तरबर्हिर् भवति समेधस्यैव

manuṣyā no 'nvābhaviṣyantīti tasya śiraś chittvā medham prākṣārayant sa prakṣo 'bhavat tat prakṣasya prakṣatvaṃ yat plakṣaśākhottarabarhir bhavati samedhasyaiva

6.3.10.3

पशोर् अवद्यति

paśor avadyati

6.3.10.3.2

पशुं वै ह्रियमाणं रक्षांस्य् अनुसचन्ते ऽन्तरा यूपं चाहवनीयं च हरति रक्षसाम् अपहत्यै

paśuṃ vai hriyamāṇaṃ rakṣāṃsy anusacante 'ntarā yūpaṃ cāhavanīyaṃ ca harati rakṣasām apahatyai

6.3.10.3.3

पशोर् वा आलब्धस्य मनो ऽपक्रामति

paśor vā ālabdhasya mano 'pakrāmati

6.3.10.3.4

मनोतायै हविषो ऽवदीयमानस्यानुब्रूहीत्य् आह मन एवास्यावरुन्द्धे

manotāyai haviṣo 'vadīyamānasyānubrūhīty āha mana evāsyāvarunddhe

6.3.10.3.5

एकादशावदानान्य् अवद्यति दश वै पशोः प्राणा आत्मैकादशो यावान् एव पशुस् तस्याव

ekādaśāvadānāny avadyati daśa vai paśoḥ prāṇā ātmaikādaśo yāvān eva paśus tasyāva

Taittirīyasaṃhitā