5.2.9.37

पशुमान् एव भवति

paśumān eva bhavati

5.2.9.38

पुरस्तात् प्रतीचीनम् अश्वस्योपदधाति पश्चात् प्राचीनम् ऋषभस्य

purastāt pratīcīnam aśvasyopadadhāti paścāt prācīnam ṛṣabhasya

5.2.9.39

अपशवो वा अन्ये गोअश्वेभ्यः पशवः

apaśavo vā anye goaśvebhyaḥ paśavaḥ

5.2.9.40

गोअश्वान् एवास्मै समीचो दधाति

goaśvān evāsmai samīco dadhāti

5.2.9.41

एतावन्तो वै पशवो द्विपादश् च चतुष्पादश् च

etāvanto vai paśavo dvipādaś ca catuṣpādaś ca

5.2.9.42

तान् वा एतद् अग्नौ प्रदधाति यत् पशुशीर्षाण्य् उपदधाति

tān vā etad agnau pradadhāti yat paśuśīrṣāṇy upadadhāti

5.2.9.43

अमुम् आरण्यम् अनु ते दिशामीत्य् आह

amum āraṇyam anu te diśāmīty āha

5.2.9.44

ग्राम्येभ्य एव पशुभ्य आरण्यान् पशूञ्छुचम् अनूत्सृजति

grāmyebhya eva paśubhya āraṇyān paśūñchucam anūtsṛjati

5.2.9.45

तस्मात् समावत् पशूनाम् प्रजायमानानाम् आरण्याः पशवः कनीयांसः

tasmāt samāvat paśūnām prajāyamānānām āraṇyāḥ paśavaḥ kanīyāṃsaḥ

5.2.9.46

शुचा ह्य् ऋताः

śucā hy ṛtāḥ

5.2.9.47

सर्पशीर्षम् उपदधाति

sarpaśīrṣam upadadhāti

5.2.9.48

यैव सर्पे त्विषिस् ताम् एवावरुन्द्धे

yaiva sarpe tviṣis tām evāvarunddhe

5.2.9.49

यत् समीचीनम् पशुशीर्षैर् उपदध्याद् ग्राम्यान् पशून् दंशुकाः स्युः

yat samīcīnam paśuśīrṣair upadadhyād grāmyān paśūn daṃśukāḥ syuḥ

5.2.9.50

यद् विषूचीनम् आरण्यान् यजुर् एव वदेत्

yad viṣūcīnam āraṇyān yajur eva vadet

5.2.9.51

अव तां त्विषिं रुन्द्धे या सर्पे

ava tāṃ tviṣiṃ runddhe yā sarpe

5.2.9.52

न ग्राम्यान् पशून् हिनस्ति नारण्यान्

na grāmyān paśūn hinasti nāraṇyān

5.2.9.53

अथो खलूपधेयम् एव

atho khalūpadheyam eva

5.2.9.54

यद् उपदधाति तेन तां त्विषिम् अवरुन्द्धे या सर्पे

yad upadadhāti tena tāṃ tviṣim avarunddhe yā sarpe

5.2.9.55

यद् यजुर् वदति तेन शान्तम्

yad yajur vadati tena śāntam

5.2.10.1

पशुर् वा एष यद् अग्निः

paśur vā eṣa yad agniḥ

Taittirīyasaṃhitā