2.25.2

किं कारणं दिवा स्वपन्त्याः स्वापशीलः अञ्जनादन्धः रोदनाद् विकृतदृष्टिः स्नानानुलेपनाद्दुःखशीलस् तैलाभ्यङ्गात् कुष्ठी नखापकर्तनात् कुनखी प्रधावनाच्चञ्चलो हसनाच्छ्यावदन्तौष्ठतालुजिह्वः प्रलापी चातिकथनात् अतिशब्दश्रवणाद्बधिरः अवलेखनात् खलतिः मारुतायाससेवनादुन्मत्तो गर्भो भवतीत्येवमेतान् परिहरेत्

kiṃ kāraṇaṃ divā svapantyāḥ svāpaśīlaḥ añjanādandhaḥ rodanād vikṛtadṛṣṭiḥ snānānulepanādduḥkhaśīlas tailābhyaṅgāt kuṣṭhī nakhāpakartanāt kunakhī pradhāvanāccañcalo hasanācchyāvadantauṣṭhatālujihvaḥ pralāpī cātikathanāt atiśabdaśravaṇādbadhiraḥ avalekhanāt khalatiḥ mārutāyāsasevanādunmatto garbho bhavatītyevametān pariharet

2.25.3

दर्भसंस्तरशायिनीं करतलशरावपर्णान्यतमभोजिनीं हविष्यं त्र्यहं च भर्तुः संरक्षेत्

darbhasaṃstaraśāyinīṃ karatalaśarāvaparṇānyatamabhojinīṃ haviṣyaṃ tryahaṃ ca bhartuḥ saṃrakṣet

2.25.4

ततः शुद्धस्नातां चतुर्थे ऽहन्यहतवासःसमलंकृतां कृतमङ्गलस्वस्तिवाचनां भर्तारं दर्शयेत्

tataḥ śuddhasnātāṃ caturthe 'hanyahatavāsaḥsamalaṃkṛtāṃ kṛtamaṅgalasvastivācanāṃ bhartāraṃ darśayet

2.25.5

तत् कस्य हेतोः

tat kasya hetoḥ

2.26

पूर्वं पश्येदृतुस्नाता यादृशं नरमङ्गना

pūrvaṃ paśyedṛtusnātā yādṛśaṃ naramaṅganā

2.26.2

तादृशं जनयेत् पुत्रं भर्तारं दर्शयेदतः

tādṛśaṃ janayet putraṃ bhartāraṃ darśayedataḥ

2.27

ततो विधानं पुत्रीयम् उपाध्यायः समाचरेत्

tato vidhānaṃ putrīyam upādhyāyaḥ samācaret

2.27.2

कर्मान्ते च क्रमं ह्य् एनमारभेत विचक्षणः

karmānte ca kramaṃ hy enamārabheta vicakṣaṇaḥ

2.28

ततो ऽपराह्णे पुमान् मासं ब्रह्मचारी सर्पिःस्निग्धः सर्पिःक्षीराभ्यां शाल्योदनं भुक्त्वा मासं ब्रह्मचारिणीं तैलस्निग्धां तैलमाषोत्तराहारां नारीमुपेयाद्रात्रौ सामादिभिर् अभिविश्वास्य विकल्प्यैवं चतुर्थ्यां षष्ठ्याम् अष्टम्यां दशम्यां द्वादश्यां चोपेयादिति पुत्रकामः

tato 'parāhṇe pumān māsaṃ brahmacārī sarpiḥsnigdhaḥ sarpiḥkṣīrābhyāṃ śālyodanaṃ bhuktvā māsaṃ brahmacāriṇīṃ tailasnigdhāṃ tailamāṣottarāhārāṃ nārīmupeyādrātrau sāmādibhir abhiviśvāsya vikalpyaivaṃ caturthyāṃ ṣaṣṭhyām aṣṭamyāṃ daśamyāṃ dvādaśyāṃ copeyāditi putrakāmaḥ

2.29

एषूत्तरोत्तरं विद्यादायुरारोग्यम् एव च

eṣūttarottaraṃ vidyādāyurārogyam eva ca

2.29.2

प्रजासौभाग्यमैश्वर्यं बलं च दिवसेषु वै

prajāsaubhāgyamaiśvaryaṃ balaṃ ca divaseṣu vai

2.30

अतः परं पञ्चम्यां सप्तम्यां नवम्यामेकादश्यां च स्त्रीकामस् त्रयोदशीप्रभृतयो निन्द्याः

ataḥ paraṃ pañcamyāṃ saptamyāṃ navamyāmekādaśyāṃ ca strīkāmas trayodaśīprabhṛtayo nindyāḥ

2.31

तत्र प्रथमे दिवसे ऋतुमत्यां मैथुनगमनम् अनायुष्यं पुंसां भवति यश् च तत्राधीयते गर्भः स प्रसवमानो विमुच्यते द्वितीये ऽप्येवं सूतिकागृहे वा तृतीये ऽप्येवमसंपूर्णाङ्गो ऽल्पायुर्वा भवति चतुर्थे तु सम्पूर्णाङ्गो दीर्घायुश्च भवति

tatra prathame divase ṛtumatyāṃ maithunagamanam anāyuṣyaṃ puṃsāṃ bhavati yaś ca tatrādhīyate garbhaḥ sa prasavamāno vimucyate dvitīye 'pyevaṃ sūtikāgṛhe vā tṛtīye 'pyevamasaṃpūrṇāṅgo 'lpāyurvā bhavati caturthe tu sampūrṇāṅgo dīrghāyuśca bhavati

2.31.2

न च प्रवर्तमाने रक्ते बीजं प्रविष्टं गुणकरं भवति यथा नद्यां प्रतिस्रोतः प्लाविद्रव्यं प्रक्षिप्तं प्रतिनिवर्तते नोर्ध्वं गच्छति तद्वदेव द्रष्टव्यम्

na ca pravartamāne rakte bījaṃ praviṣṭaṃ guṇakaraṃ bhavati yathā nadyāṃ pratisrotaḥ plāvidravyaṃ prakṣiptaṃ pratinivartate nordhvaṃ gacchati tadvadeva draṣṭavyam

2.31.3

तस्मान्नियमवतीं त्रिरात्रं परिहरेत्

tasmānniyamavatīṃ trirātraṃ pariharet

2.31.4

अतः परं मासादुपेयात्

ataḥ paraṃ māsādupeyāt

2.32

लब्धगर्भायाश्चैतेष्वहःसु लक्ष्मणावटशुङ्गसहदेवाविश्वदेवानाम् अन्यतमं क्षीरेणाभिषुत्य त्रींश्चतुरो वा बिन्दून् दद्याद्दक्षिणे नासापुटे पुत्रकामायै न च तान्निष्ठीवेत्

labdhagarbhāyāścaiteṣvahaḥsu lakṣmaṇāvaṭaśuṅgasahadevāviśvadevānām anyatamaṃ kṣīreṇābhiṣutya trīṃścaturo vā bindūn dadyāddakṣiṇe nāsāpuṭe putrakāmāyai na ca tānniṣṭhīvet

2.33

ध्रुवं चतुर्णां सांनिध्याद्गर्भः स्याद्विधिपूर्वकः

dhruvaṃ caturṇāṃ sāṃnidhyādgarbhaḥ syādvidhipūrvakaḥ

2.33.2

ऋतुक्षेत्राम्बुबीजानां सामग्र्यादङ्कुरो यथा

ṛtukṣetrāmbubījānāṃ sāmagryādaṅkuro yathā

2.34

एवं जाता रूपवन्तः सत्त्ववन्तश्चिरायुषः

evaṃ jātā rūpavantaḥ sattvavantaścirāyuṣaḥ

Suśrutasaṃhitā