3.2.20

ततो द्वयोर्मध्यान्न को ऽपि धूर्तेतरयोर्व्यक्तिं जानाति

tato dvayormadhyānna ko 'pi dhūrtetarayorvyaktiṃ jānāti

3.2.21

जातः कोलाहलो ऽखिललोकव्यवहारनाशकरो राज्ञश्चापवादः

jātaḥ kolāhalo 'khilalokavyavahāranāśakaro rājñaścāpavādaḥ

3.2.22

यतो राज्ञां दुष्टनिग्रहः शिष्टपालनं च स्वर्गाय

yato rājñāṃ duṣṭanigrahaḥ śiṣṭapālanaṃ ca svargāya

3.2.23

उक्तं च

uktaṃ ca

3.2.24

प्रजापीडनसन्तापात् समुद्भूतो हुताशनः

prajāpīḍanasantāpāt samudbhūto hutāśanaḥ

3.2.25

राज्ञः कुलं श्रियं प्राणान् नादग्ध्वा विनिवर्तते

rājñaḥ kulaṃ śriyaṃ prāṇān nādagdhvā vinivartate

3.3

ततो राजा एकान्ते तयोर्निर्णयमचिन्तयत्

tato rājā ekānte tayornirṇayamacintayat

3.3.2

तत्कथय कथं निश्चयः स्यादिति प्रश्नः

tatkathaya kathaṃ niścayaḥ syāditi praśnaḥ

3.3.3

शुकः स राजा लब्धोपायस्तद्विमलभार्याद्वयं पृथक्पृथक्संस्थाप्य पृष्टवान् किं युवयोः पाणिग्रहणे भर्त्रा विभूषणं प्रदत्तं धनं च

śukaḥ sa rājā labdhopāyastadvimalabhāryādvayaṃ pṛthakpṛthaksaṃsthāpya pṛṣṭavān kiṃ yuvayoḥ pāṇigrahaṇe bhartrā vibhūṣaṇaṃ pradattaṃ dhanaṃ ca

3.3.4

पश्चात्किं जल्पितं प्रथमसङ्गेन च का वार्त्ता भर्त्रा सहाभूत्

paścātkiṃ jalpitaṃ prathamasaṅgena ca kā vārttā bhartrā sahābhūt

3.3.5

का माता कश्च पिता

kā mātā kaśca pitā

3.3.6

किं कुलम्

kiṃ kulam

3.3.7

का जातिः

kā jātiḥ

3.3.8

इत्येवं पृष्टाभ्यां यथालब्धं यथावृत्तं यथाप्रोक्तं यथासुप्तं सर्वं ताभ्यां कथितम्

ityevaṃ pṛṣṭābhyāṃ yathālabdhaṃ yathāvṛttaṃ yathāproktaṃ yathāsuptaṃ sarvaṃ tābhyāṃ kathitam

3.3.9

पश्चात्तु तौ पुरुषौ पृष्टौ परस्परं विसंवदन्तौ

paścāttu tau puruṣau pṛṣṭau parasparaṃ visaṃvadantau

3.3.10

ततो भार्याद्वयस्य रुक्मिणीसुन्दरीनामधेयस्य यः संवादं वदति स सत्यः

tato bhāryādvayasya rukmiṇīsundarīnāmadheyasya yaḥ saṃvādaṃ vadati sa satyaḥ

3.3.11

इतरस्तु धूर्तो राज्ञा निर्वासितः

itarastu dhūrto rājñā nirvāsitaḥ

3.3.12

सत्यस्तु राज्ञा सभार्यः सस्कृतः स्वगृहं

satyastu rājñā sabhāryaḥ saskṛtaḥ svagṛhaṃ

3.3.13

इति महाराजबुद्धिः

iti mahārājabuddhiḥ

3.3.14

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता

iti kathāṃ śrutvā prabhāvatī suptā

Śukasaptati