6.11

तेन च राजन्विक्रमार्कबुद्धिमुक्तेन गुह्यं कीर्तितम्

tena ca rājanvikramārkabuddhimuktena guhyaṃ kīrtitam

6.11.2

यतो हीनपुण्यो बुद्ध्या मुच्यते

yato hīnapuṇyo buddhyā mucyate

6.11.3

उक्तं च

uktaṃ ca

6.11.4

रामो हेममृगं न वेत्ति नहुषो याने युनक्ति द्विजान् विप्रादेव सवत्सधेनुहरणे जाता मतिश्चार्जुने

rāmo hemamṛgaṃ na vetti nahuṣo yāne yunakti dvijān viprādeva savatsadhenuharaṇe jātā matiścārjune

6.11.5

द्यूते भ्रातृचतुष्टयं च महिषीं धर्मात्मजो दत्तवान् प्रायः सत्पुरुषो ऽप्यनर्थसमये बुद्ध्या परित्यज्यते

dyūte bhrātṛcatuṣṭayaṃ ca mahiṣīṃ dharmātmajo dattavān prāyaḥ satpuruṣo 'pyanarthasamaye buddhyā parityajyate

6.12

सा च पतिमुखात् श्रुत्वा सखीपुरी जगाद

sā ca patimukhāt śrutvā sakhīpurī jagāda

6.12.2

तया चात्मपतिः कुठारहस्तः प्रेषितो विनायकपार्श्वे

tayā cātmapatiḥ kuṭhārahastaḥ preṣito vināyakapārśve

6.12.3

सो ऽपि पद्मिनीपतिश्च प्रातस्तत्र जगाम

so 'pi padminīpatiśca prātastatra jagāma

6.12.4

विनायको ऽपि द्वावपि मयूरबन्धैर्बन्धयामास

vināyako 'pi dvāvapi mayūrabandhairbandhayāmāsa

6.12.5

सो ऽपि च पद्मिनीपतिरुक्तः रे त्वदीय एवायमनर्थः

so 'pi ca padminīpatiruktaḥ re tvadīya evāyamanarthaḥ

6.12.6

ततस्त्वय्येव दण्डो युज्यते

tatastvayyeva daṇḍo yujyate

6.12.7

ततः सखीपतिर्ययाचे

tataḥ sakhīpatiryayāce

6.12.8

तान्पञ्च मण्डकान्तस्मै स प्रददौ

tānpañca maṇḍakāntasmai sa pradadau

6.12.9

तौ द्वावपि स्वं स्वं गृहं जग्मतुः

tau dvāvapi svaṃ svaṃ gṛhaṃ jagmatuḥ

6.12.10

ततः पत्या दापिताः

tataḥ patyā dāpitāḥ

6.12.11

पश्चात्तापं च कुरुते

paścāttāpaṃ ca kurute

6.12.12

ततस्त्वमपि राजेन्द्र मां मा पृच्छ

tatastvamapi rājendra māṃ mā pṛccha

6.12.13

तव पश्चात्तापो भविष्यति

tava paścāttāpo bhaviṣyati

6.12.14

इदं श्लोकं स्वयमेव विचिन्तय

idaṃ ślokaṃ svayameva vicintaya

6.12.15

इति कथयित्वा बालपण्डिता उत्थाय स्वगृहं गता

iti kathayitvā bālapaṇḍitā utthāya svagṛhaṃ gatā

Śukasaptati