1.11.2.6.2

तत्त्वे निश्चलचित्तस् तु भुञ्जानो विषयान् अपि

tattve niścalacittas tu bhuñjāno viṣayān api

1.11.2.6.3

नैव संस्पृश्यते दोषैः पद्मपत्त्रम् इवाम्भसा

naiva saṃspṛśyate doṣaiḥ padmapattram ivāmbhasā

1.11.2.7

विषापहारिमन्त्रादिसंनद्धो भक्षयन्नपि

viṣāpahārimantrādisaṃnaddho bhakṣayannapi

1.11.2.7.2

विषं न मुह्यते तेन तद्वद्योगी महामतिः

viṣaṃ na muhyate tena tadvadyogī mahāmatiḥ

1.11.2.8

इति

iti

1.11.2.9

अथ ये श्रुत्यन्तविदक्षपादमाध्यमिकादयः क्षोभप्रलये विश्वोच्छेदरूपम् अभावात्मकमेव तत्त्वम् अवशिष्यत इत्य् उपादिक्षन् तान् प्रतिबोधयितुं तदुपगततत्त्वप्रातिपक्ष्येण लोकोत्तरतां प्रकरणशरीरस्य स्पन्दतत्त्वस्य

atha ye śrutyantavidakṣapādamādhyamikādayaḥ kṣobhapralaye viśvocchedarūpam abhāvātmakameva tattvam avaśiṣyata ity upādikṣan tān pratibodhayituṃ tadupagatatattvaprātipakṣyeṇa lokottaratāṃ prakaraṇaśarīrasya spandatattvasya

1.13.2.1

असद् एवेदम् अग्र आसीत्

asad evedam agra āsīt

1.13.2.2

इत्याद्युक्त्या श्रुत्यन्तविदाद्यभिमतो ऽभावो भाव्यतां नैति भावनाया भाव्यवस्तुविषयत्वाद् अभावस्य न किंचित्त्वाद् भाव्यमानतायां वा किंचित्त्वे सत्यभावत्वाभावात् किंच भावकस्यापि यत्राभावः स विश्वोच्छेदः कथं भावनीयः भावकाभ्युपगमे तु न विश्वोच्छेदो भावकस्यावशिष्यमाणत्वाद् इति न विश्वाभाव एव तत्त्वम्

ityādyuktyā śrutyantavidādyabhimato 'bhāvo bhāvyatāṃ naiti bhāvanāyā bhāvyavastuviṣayatvād abhāvasya na kiṃcittvād bhāvyamānatāyāṃ vā kiṃcittve satyabhāvatvābhāvāt kiṃca bhāvakasyāpi yatrābhāvaḥ sa viśvocchedaḥ kathaṃ bhāvanīyaḥ bhāvakābhyupagame tu na viśvocchedo bhāvakasyāvaśiṣyamāṇatvād iti na viśvābhāva eva tattvam

1.13.2.3

अथ कल्पितो ऽयं भावको विश्वोच्छेदं विकल्पकल्प्यमानं भावयन् भावनापरिनिष्पत्तौ भाव्यतादात्म्याद् अभावरूपः सम्पद्यत इति पक्षः

atha kalpito 'yaṃ bhāvako viśvocchedaṃ vikalpakalpyamānaṃ bhāvayan bhāvanāpariniṣpattau bhāvyatādātmyād abhāvarūpaḥ sampadyata iti pakṣaḥ

1.13.2.4

तत्रोच्यते तत्राभावभावनायां नामूढता न च तत्रास्त्य् अमूढता अपि तु मोह एवास्ति

tatrocyate tatrābhāvabhāvanāyāṃ nāmūḍhatā na ca tatrāsty amūḍhatā api tu moha evāsti

1.13.2.4.2

यद्यद् एवातिभाव्यते

yadyad evātibhāvyate

1.13.2.4.3

भावनापरिनिष्पत्तौ तत्स्फुटं कल्पधीफलम्

bhāvanāpariniṣpattau tatsphuṭaṃ kalpadhīphalam

1.13.2.5

इति न्यायाद् विश्वोच्छेदात्मन्यभावे भाव्यमाने न कदाचित् परमार्थाप्तिर् भवति

iti nyāyād viśvocchedātmanyabhāve bhāvyamāne na kadācit paramārthāptir bhavati

1.13.2.6

अथोच्यते

athocyate

1.13.2.6.2

सर्वालम्बनधर्मैश् च सर्वतत्त्वैर् अशेषतः

sarvālambanadharmaiś ca sarvatattvair aśeṣataḥ

1.13.2.6.3

सर्वक्लेशाशयैः शून्यं न शून्यं परमार्थतः

sarvakleśāśayaiḥ śūnyaṃ na śūnyaṃ paramārthataḥ

1.13.2.7

इति नागार्जुनोक्तम् ईदृशं तच् छून्यमिति

iti nāgārjunoktam īdṛśaṃ tac chūnyamiti

1.13.2.8

सत्यं यदि चिदानन्दघना स्वतन्त्रा पारमार्थिकी भित्तिभूता भूर् अभ्युपेयते यथा विज्ञानभैरवादौ पारमेश्वरीं दिक्कालकलनातीता

satyaṃ yadi cidānandaghanā svatantrā pāramārthikī bhittibhūtā bhūr abhyupeyate yathā vijñānabhairavādau pārameśvarīṃ dikkālakalanātītā

1.13.2.9

इत्यादिना पारमार्थिकीं भित्तिभूतां चिद्भूमिम् अवस्थाप्य शून्यभावनोक्ता अन्यथा न शून्यम् इति शून्यैवेयम् उक्तिः यद्यद् एवातिभाव्यते इति प्रतिपादितत्वात्

ityādinā pāramārthikīṃ bhittibhūtāṃ cidbhūmim avasthāpya śūnyabhāvanoktā anyathā na śūnyam iti śūnyaiveyam uktiḥ yadyad evātibhāvyate iti pratipāditatvāt

1.13.2.10

यत्तु

yattu

Spandakārikānirṇaya