209.147

यैस्तु वाहैर्गतस् तीर्थं स्नातो ऽहं स्नापयामि तान्

yaistu vāhairgatas tīrthaṃ snāto 'haṃ snāpayāmi tān

209.147.2

तत्र मध्यस्थितः स्नातस् तिर्यक्त्वान्निर्गतो वणिक्

tatra madhyasthitaḥ snātas tiryaktvānnirgato vaṇik

209.148

दानं ददौ तानुद्दिश्य किंचिच्छक्त्यनुरूपतः

dānaṃ dadau tānuddiśya kiṃcicchaktyanurūpataḥ

209.148.2

तेन वाहकृताद्दोषान्मुक्तो भवति मानवः

tena vāhakṛtāddoṣānmukto bhavati mānavaḥ

209.149

अन्यथासौ कृतो लाभः कृतो व्रजति तान् प्रति

anyathāsau kṛto lābhaḥ kṛto vrajati tān prati

209.149.2

संस्नाप्य तं ततो राजा स्वयं स्नात्वा विधानतः

saṃsnāpya taṃ tato rājā svayaṃ snātvā vidhānataḥ

209.150

संतर्प्य पितृदेवांश्च कृत्वा श्राद्धं यथाविधि

saṃtarpya pitṛdevāṃśca kṛtvā śrāddhaṃ yathāvidhi

209.150.2

कृत्वा पिण्डान्पितृभ्यश्च वृषमुत्सृज्य लक्षणम्

kṛtvā piṇḍānpitṛbhyaśca vṛṣamutsṛjya lakṣaṇam

209.151

गत्वा देवालयं पश्चाद्देवं तीर्थोदकेन च

gatvā devālayaṃ paścāddevaṃ tīrthodakena ca

209.151.2

संस्नाप्य पञ्चगव्येन ततः पञ्चामृतेन च

saṃsnāpya pañcagavyena tataḥ pañcāmṛtena ca

209.152

सर्वौषधिजलेनैव ततः शुद्धोदकेन च

sarvauṣadhijalenaiva tataḥ śuddhodakena ca

209.152.2

चन्दनेन सुगन्धेन समालभ्य च शङ्करम्

candanena sugandhena samālabhya ca śaṅkaram

209.153

कुङ्कुमैश्च सकर्पूरैर्गन्धैश्च विविधैस्तथा

kuṅkumaiśca sakarpūrairgandhaiśca vividhaistathā

209.153.2

पुष्पौघैश्च सुगन्धाढ्यैश्चतुर्थं लिङ्गपूरणम्

puṣpaughaiśca sugandhāḍhyaiścaturthaṃ liṅgapūraṇam

209.154

कृतं नृपवरेणात्र कुर्वता पूर्वकं विधिम्

kṛtaṃ nṛpavareṇātra kurvatā pūrvakaṃ vidhim

209.154.2

गोदानं च कृतं पश्चाद् विधिदृष्टेन कर्मणा

godānaṃ ca kṛtaṃ paścād vidhidṛṣṭena karmaṇā

209.155

धेनुके रुद्ररूपासि रुद्रेण परिनिर्मिता

dhenuke rudrarūpāsi rudreṇa parinirmitā

209.155.2

अस्मिन्नगाधे संसारे पतन्तं मां समुद्धर

asminnagādhe saṃsāre patantaṃ māṃ samuddhara

209.156

धेनुं स्वलंकृतां दद्याद् अनेन विधिना ततः

dhenuṃ svalaṃkṛtāṃ dadyād anena vidhinā tataḥ

209.156.2

क्षमाप्य देवदेवेशं ब्राह्मणान् भोजयेद् बहून्

kṣamāpya devadeveśaṃ brāhmaṇān bhojayed bahūn

Skandapurāṇa (Revākhaṇḍa)