209.30

बटुरुवाच

baṭuruvāca

209.30.2

भोभोः शृणुध्व सर्वे ऽत्र सोपाध्याया

bhobhoḥ śṛṇudhva sarve 'tra sopādhyāyā

209.30.3

प्रतिज्ञां मम दुर्धर्षां यां श्रुत्वा विस्मयो भवेत्

pratijñāṃ mama durdharṣāṃ yāṃ śrutvā vismayo bhavet

209.31

यदि सिद्धमिदं सर्वमन्नं स्याद् आश्रमे गुरोः

yadi siddhamidaṃ sarvamannaṃ syād āśrame guroḥ

209.31.2

यूयं बद्ध्वा मया सर्वे क्षेप्तव्या नर्मदाम्भसि

yūyaṃ baddhvā mayā sarve kṣeptavyā narmadāmbhasi

209.32

अथवान्नं न सिद्धं स्याद् भवद्भिर्दृढबन्धनैः

athavānnaṃ na siddhaṃ syād bhavadbhirdṛḍhabandhanaiḥ

209.32.2

गुरोस्तु पश्यतो बद्ध्वा क्षेप्तव्यो ऽहं नर्मदाह्रदे

gurostu paśyato baddhvā kṣeptavyo 'haṃ narmadāhrade

209.33

तथेति कृत्वा ते सर्वे समयं गुरुसन्निधौ

tatheti kṛtvā te sarve samayaṃ gurusannidhau

209.33.2

स्नात्वा जाप्यविधानेन भूतग्रामं ततो ययुः

snātvā jāpyavidhānena bhūtagrāmaṃ tato yayuḥ

209.34

दृष्ट्वा ते विस्मयं जग्मुर्विस्तृते भक्ष्यभोजने

dṛṣṭvā te vismayaṃ jagmurvistṛte bhakṣyabhojane

209.34.2

षड्रसेन नृपश्रेष्ठ भुक्त्वा हुत्वा पृथक्पृथक्

ṣaḍrasena nṛpaśreṣṭha bhuktvā hutvā pṛthakpṛthak

209.35

ततः प्रोवाच वचनं हृष्टपुष्टो द्विजोत्तमः

tataḥ provāca vacanaṃ hṛṣṭapuṣṭo dvijottamaḥ

209.35.2

वरदो ऽस्मि वरं वत्स वृणु यत्तव रोचते

varado 'smi varaṃ vatsa vṛṇu yattava rocate

209.36

साङ्गोपाङ्गास् तु ते वेदाः शास्त्राणि विविधानि च

sāṅgopāṅgās tu te vedāḥ śāstrāṇi vividhāni ca

209.36.2

प्रतिभास्यन्ति ते विप्र मदीयो ऽस्तु वरस्त्वयम्

pratibhāsyanti te vipra madīyo 'stu varastvayam

209.37

प्रणम्य बटुभिः सार्धं स चिक्रीड यथासुखम्

praṇamya baṭubhiḥ sārdhaṃ sa cikrīḍa yathāsukham

209.37.2

द्वितीये तु ततः प्राप्ते दिवसे नर्मदाजले

dvitīye tu tataḥ prāpte divase narmadājale

209.38

क्रीडनार्थं गताः सर्वे सोपाध्याया युधिष्ठिर

krīḍanārthaṃ gatāḥ sarve sopādhyāyā yudhiṣṭhira

209.38.2

ततः स्मृत्वा पणं सर्वे भाषयित्वा विधानतः

tataḥ smṛtvā paṇaṃ sarve bhāṣayitvā vidhānataḥ

209.39

उपाध्यायमथोवाच नत्वा देवः कृताञ्जलिः

upādhyāyamathovāca natvā devaḥ kṛtāñjaliḥ

Skandapurāṇa (Revākhaṇḍa)