193.25.2

घ्राणो ऽनिलो नेत्रगतौ रवीन्दु जिह्वा च ते नाथ सरस्वतीयम्

ghrāṇo 'nilo netragatau ravīndu jihvā ca te nātha sarasvatīyam

193.26

पादौ धरित्री जठरं समस्तांल् लोकान् हृषीकेश विलोकयामः

pādau dharitrī jaṭharaṃ samastāṃl lokān hṛṣīkeśa vilokayāmaḥ

193.26.2

जङ्घे वयं पादतलाङ्गुलीषु पिशाचयक्षोरगसिद्धसङ्घाः

jaṅghe vayaṃ pādatalāṅgulīṣu piśācayakṣoragasiddhasaṅghāḥ

193.27

पुंस्त्वे प्रजानां पतिरोष्ठयुग्मे प्रतिष्ठितास्ते क्रतवः समस्ताः

puṃstve prajānāṃ patiroṣṭhayugme pratiṣṭhitāste kratavaḥ samastāḥ

193.27.2

सर्वे वयं ते दशनेषु देव दंष्ट्रासु देवा ह्यभवंश्च दन्ताः

sarve vayaṃ te daśaneṣu deva daṃṣṭrāsu devā hyabhavaṃśca dantāḥ

193.28

रोमाण्यशेषास् तव देवसङ्घा विद्याधरा नाथ तवाङ्घ्रिरेखाः

romāṇyaśeṣās tava devasaṅghā vidyādharā nātha tavāṅghrirekhāḥ

193.28.2

साङ्गाः समस्तास्तव देव वेदाः समास्थिताः सन्धिषु बाहुभूताः

sāṅgāḥ samastāstava deva vedāḥ samāsthitāḥ sandhiṣu bāhubhūtāḥ

193.29

वराहभूतं धरणीधरस्ते नृसिंहरूपं च सदा करालम्

varāhabhūtaṃ dharaṇīdharaste nṛsiṃharūpaṃ ca sadā karālam

193.29.2

पश्याम ते वाजिशिरस्तथोच्चैस्त्रिविक्रमे यच्च तदाप्रमेयम्

paśyāma te vājiśirastathoccaistrivikrame yacca tadāprameyam

193.30

अमी समुद्रास्तव देव देहे मौर्वालयः शैलधरास् तथामी

amī samudrāstava deva dehe maurvālayaḥ śailadharās tathāmī

193.30.2

इमाश्च गङ्गाप्रमुखाः स्रवन्त्यो द्वीपाण्यशेषाणि वनादिदेशाः

imāśca gaṅgāpramukhāḥ sravantyo dvīpāṇyaśeṣāṇi vanādideśāḥ

193.31

स्तुवन्ति चेमे मुनयस्तवेश देहे स्थितास्त्वन्महिमानमग्र्यम्

stuvanti ceme munayastaveśa dehe sthitāstvanmahimānamagryam

193.31.2

त्वामीशितारं जगतामनन्तं यजन्ति यज्ञैः किल यज्ञिनो ऽमी

tvāmīśitāraṃ jagatāmanantaṃ yajanti yajñaiḥ kila yajñino 'mī

193.32

त्वत्तोहि सौम्यं जगतीह किंचित् त्वत्तो न रौद्रं च समस्तमूर्ते

tvattohi saumyaṃ jagatīha kiṃcit tvatto na raudraṃ ca samastamūrte

193.32.2

त्वत्तो न शीतं च न केशवोष्णं सर्वस्वरूपातिशयी त्वमेव

tvatto na śītaṃ ca na keśavoṣṇaṃ sarvasvarūpātiśayī tvameva

193.33

प्रसीद सर्वेश्वर सर्वभूत सनातनात्मपरमेश्वरेश

prasīda sarveśvara sarvabhūta sanātanātmaparameśvareśa

193.33.2

त्वन्मायया मोहितमानसाभिर्यत्ते ऽपराद्धं तदिदं क्षमस्व

tvanmāyayā mohitamānasābhiryatte 'parāddhaṃ tadidaṃ kṣamasva

193.34

किं वापराद्धं तव देवदेव यन्मायया नो हृदयं तवापि

kiṃ vāparāddhaṃ tava devadeva yanmāyayā no hṛdayaṃ tavāpi

193.34.2

मायाभिशङ्किप्रणतार्तिहन्तर् मनो हि नो विह्वलतामुपैति

māyābhiśaṅkipraṇatārtihantar mano hi no vihvalatāmupaiti

193.35

न ते ऽपराद्धं यदि ते ऽपराद्धम् अस्माभिर् उन्मार्गविवर्तिनीभिः

na te 'parāddhaṃ yadi te 'parāddham asmābhir unmārgavivartinībhiḥ

Skandapurāṇa (Revākhaṇḍa)