172.16

क्षन्तव्यम् इति चोक्त्वा च गतश्चादर्शनं पुनः

kṣantavyam iti coktvā ca gataścādarśanaṃ punaḥ

172.16.2

गते चैव तु सा कन्या दृष्ट्वा पद्मदलेक्षणा

gate caiva tu sā kanyā dṛṣṭvā padmadalekṣaṇā

172.17

मन्त्रयित्वा सुरैः सर्वैर् दत्ता माण्डव्यधीमते

mantrayitvā suraiḥ sarvair dattā māṇḍavyadhīmate

172.17.2

तां वज्रशूलिकां प्लाव्य पवित्रैर् नर्मदोदकैः

tāṃ vajraśūlikāṃ plāvya pavitrair narmadodakaiḥ

172.18

माण्डव्यम् ऋषिमुत्तार्य जयशब्दादिमङ्गलैः

māṇḍavyam ṛṣimuttārya jayaśabdādimaṅgalaiḥ

172.18.2

विवाहयित्वा तां कन्यां माण्डव्यर्षिपुंगवः

vivāhayitvā tāṃ kanyāṃ māṇḍavyarṣipuṃgavaḥ

172.19

अभिवाद्य च तान् सर्वान् दानसन्मानगौरवैः

abhivādya ca tān sarvān dānasanmānagauravaiḥ

172.19.2

अथ राजा समीपस्थो रत्नैश्च विविधैरपि

atha rājā samīpastho ratnaiśca vividhairapi

172.20

धिग्वादैर्निन्दितः सर्वैस्तैर्जनैर्भूषितः पुनः

dhigvādairninditaḥ sarvaistairjanairbhūṣitaḥ punaḥ

172.20.2

राज्ञा च ब्राह्मणाः सर्वे भूषणाच्छादनाशनैः

rājñā ca brāhmaṇāḥ sarve bhūṣaṇācchādanāśanaiḥ

172.21

सुवर्णकोटिदानेन तुष्टान्कृत्वा क्षमापिताः

suvarṇakoṭidānena tuṣṭānkṛtvā kṣamāpitāḥ

172.21.2

वृत्ते विवाह आहूय शाण्डिलीं तामथाब्रवीत्

vṛtte vivāha āhūya śāṇḍilīṃ tāmathābravīt

172.22

मानयस्व इमान् विप्रान् मोचयस्व दिवाकरम्

mānayasva imān viprān mocayasva divākaram

172.22.2

अपहृत्य तमो येन कृपा सद्यः प्रवर्तते

apahṛtya tamo yena kṛpā sadyaḥ pravartate

172.23

ऋषीणां वचनं श्रुत्वा शाण्डिली दुःखिताब्रवीत्

ṛṣīṇāṃ vacanaṃ śrutvā śāṇḍilī duḥkhitābravīt

172.23.2

उदिते ऽर्के तु मे भर्ता मृत्युं यास्यति भो द्विजाः

udite 'rke tu me bhartā mṛtyuṃ yāsyati bho dvijāḥ

172.24

तं कथं मोचयामीह ह्यात्मनो ऽनिष्टसिद्धये

taṃ kathaṃ mocayāmīha hyātmano 'niṣṭasiddhaye

172.24.2

क्रियाप्रवर्तनाच् चाद्य किं कार्यं मे महर्षयः

kriyāpravartanāc cādya kiṃ kāryaṃ me maharṣayaḥ

172.25

निःपुंसी स्त्री ह्यनाथाहं भवामि भवतो मतम्

niḥpuṃsī strī hyanāthāhaṃ bhavāmi bhavato matam

172.25.2

तिष्ठ त्वमन्धकारे तु नेच्छामि रविणोदयम्

tiṣṭha tvamandhakāre tu necchāmi raviṇodayam

Skandapurāṇa (Revākhaṇḍa)