159.87

तारयते तया धेन्वा सा सरिज्जलवाहिनी

tārayate tayā dhenvā sā sarijjalavāhinī

159.87.2

सर्वान्कामानवाप्नोति ये दिव्या ये च मानुषाः

sarvānkāmānavāpnoti ye divyā ye ca mānuṣāḥ

159.88

रोगी रोगाद्विमुक्तः स्याच्छाम्यन्ति परमापदः

rogī rogādvimuktaḥ syācchāmyanti paramāpadaḥ

159.88.2

स्वस्थे सहस्रगुणितमातुरे शतसंमितम्

svasthe sahasraguṇitamāture śatasaṃmitam

159.89

मृतस्यैव तु यद्दानं परोक्षे तत्समं स्मृतम्

mṛtasyaiva tu yaddānaṃ parokṣe tatsamaṃ smṛtam

159.89.2

स्वहस्तेन ततो देयं मृते कः कस्य दास्यति

svahastena tato deyaṃ mṛte kaḥ kasya dāsyati

159.89.3

इति मत्वा महाराज स्वदत्तं स्यान्महाफलम्

iti matvā mahārāja svadattaṃ syānmahāphalam

159.90

इत्येवमुक्तं तव धर्मसूनो दानं मया वैतरणीसमुत्थम्

ityevamuktaṃ tava dharmasūno dānaṃ mayā vaitaraṇīsamuttham

159.90.2

शृणोति भक्त्या पठतीह सम्यक्स याति विष्णोः पदमप्रमेयम्

śṛṇoti bhaktyā paṭhatīha samyaksa yāti viṣṇoḥ padamaprameyam

159.91

श्रीमार्कण्डेय उवाच

śrīmārkaṇḍeya uvāca

159.91.2

प्राप्ते चाश्वयुजे मासि तस्मिन्कृष्णा चतुर्दशी

prāpte cāśvayuje māsi tasminkṛṣṇā caturdaśī

159.91.3

स्नात्वा कृत्वा ततः श्राद्धं सम्पूज्य च महेश्वरम्

snātvā kṛtvā tataḥ śrāddhaṃ sampūjya ca maheśvaram

159.92

पितृभ्यो दीयते दानं भक्तिश्रद्धासमन्वितैः

pitṛbhyo dīyate dānaṃ bhaktiśraddhāsamanvitaiḥ

159.92.2

पश्चाज्जागरणं कुर्यात् सत्कथाश्रवणादिभिः

paścājjāgaraṇaṃ kuryāt satkathāśravaṇādibhiḥ

159.93

ततः प्रभातसमये स्नात्वा वै नर्मदाजले

tataḥ prabhātasamaye snātvā vai narmadājale

159.93.2

तर्पणं विधिवत्कृत्वा पितॄणां देवपूर्वकम्

tarpaṇaṃ vidhivatkṛtvā pitṝṇāṃ devapūrvakam

159.94

सौवर्णे घृतसंयुक्तं दीपं दद्याद् द्विजातये

sauvarṇe ghṛtasaṃyuktaṃ dīpaṃ dadyād dvijātaye

159.94.2

पश्चात् संभोजयेद् विप्रान् स्वयं चैव विमत्सरः

paścāt saṃbhojayed viprān svayaṃ caiva vimatsaraḥ

159.95

एवं कृते नरश्रेष्ठ न जन्तुर्नरकं व्रजेत्

evaṃ kṛte naraśreṣṭha na janturnarakaṃ vrajet

159.95.2

अवश्यमेव मनुजैर्द्रष्टव्या नारकी स्थितिः

avaśyameva manujairdraṣṭavyā nārakī sthitiḥ

Skandapurāṇa (Revākhaṇḍa)