142.63

स्वदत्ता परदत्ता वा पालनीया वसुंधरा

svadattā paradattā vā pālanīyā vasuṃdharā

142.63.2

यस्य यस्य यदा भूमिस् तस्य तस्य तदा फलम्

yasya yasya yadā bhūmis tasya tasya tadā phalam

142.64

स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत वसुंधराम्

svadattāṃ paradattāṃ vā yo hareta vasuṃdharām

142.64.2

स विष्ठायां कृमिर्भूत्वा पितृभिः सह मज्जति

sa viṣṭhāyāṃ kṛmirbhūtvā pitṛbhiḥ saha majjati

142.65

अन्यायेन हृता भूमिरन्यायेन च हारिता

anyāyena hṛtā bhūmiranyāyena ca hāritā

142.65.2

हर्ता हारयिता चैव विष्ठायां जायते कृमिः

hartā hārayitā caiva viṣṭhāyāṃ jāyate kṛmiḥ

142.66

षष्टिवर्षसहस्राणि स्वर्गे तिष्ठति भूमिदः

ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi svarge tiṣṭhati bhūmidaḥ

142.66.2

आच्छेत्ता चानुमन्ता च तान्येव नरके वसेत्

ācchettā cānumantā ca tānyeva narake vaset

142.67

यानीह दत्तानि पुरा नरेन्द्रैर् दानानि धर्मार्थयशस्कराणि

yānīha dattāni purā narendrair dānāni dharmārthayaśaskarāṇi

142.67.2

निर्माल्यरूपप्रतिमानि तानि को नाम साधुः पुनराददाति

nirmālyarūpapratimāni tāni ko nāma sādhuḥ punarādadāti

142.68

एवं तान्पूजयित्वा तु सम्यङ् न्यायेन पाण्डव

evaṃ tānpūjayitvā tu samyaṅ nyāyena pāṇḍava

142.68.2

रुक्मिण्या विधिवत्पाणिं जग्राह मधुसूदनः

rukmiṇyā vidhivatpāṇiṃ jagrāha madhusūdanaḥ

142.69

मुशली च ततः सर्वाञ्जित्वा दानवपुंगवान्

muśalī ca tataḥ sarvāñjitvā dānavapuṃgavān

142.69.2

स्वस्थानम् अगमत् तत्र कृत्वा कार्यं सुशोभनम्

svasthānam agamat tatra kṛtvā kāryaṃ suśobhanam

142.70

प्रयातौ द्वारवत्यां तौ कृष्णसंकर्षणावुभौ

prayātau dvāravatyāṃ tau kṛṣṇasaṃkarṣaṇāvubhau

142.70.2

गच्छमानं तु तं दृष्ट्वा केशवं क्लेशनाशनम्

gacchamānaṃ tu taṃ dṛṣṭvā keśavaṃ kleśanāśanam

142.71

ब्राह्मणाः सत्यवन्तश्च निर्गताः शंसितव्रताः

brāhmaṇāḥ satyavantaśca nirgatāḥ śaṃsitavratāḥ

142.71.2

आगच्छमानांस् तौ वीक्ष्य रथमार्गेण ब्राह्मणान्

āgacchamānāṃs tau vīkṣya rathamārgeṇa brāhmaṇān

142.72

मुहूर्तं तत्र विश्रम्य केशवो वाक्यम् अब्रवीत्

muhūrtaṃ tatra viśramya keśavo vākyam abravīt

142.72.2

किमागमनकार्यं वो ब्रूत सर्वं द्विजोत्तमाः

kimāgamanakāryaṃ vo brūta sarvaṃ dvijottamāḥ

Skandapurāṇa (Revākhaṇḍa)