5.36

श्रुत्वाथ नन्दस्य मनीषितं तद् बुद्धाय वैदेहमुनिः शशंस

śrutvātha nandasya manīṣitaṃ tad buddhāya vaidehamuniḥ śaśaṃsa

5.36.2

संश्रुत्य तस्मादपि तस्य भावं महामुनिर्नन्दमुवाच भूयः

saṃśrutya tasmādapi tasya bhāvaṃ mahāmunirnandamuvāca bhūyaḥ

5.37

मय्यग्रजे प्रव्रजिते ऽजितात्मन् भ्रातृष्वनुप्रव्रजितेषु चास्मान्

mayyagraje pravrajite 'jitātman bhrātṛṣvanupravrajiteṣu cāsmān

5.37.2

ज्ञातींश्च दृष्ट्वा व्रतिनो गृहस्थान् संविन्नवित्ते ऽस्ति न वास्ति चेतः

jñātīṃśca dṛṣṭvā vratino gṛhasthān saṃvinnavitte 'sti na vāsti cetaḥ

5.38

राजर्षयस्ते विदिता न नूनं वनानि ये शिश्रियिरे हसन्तः

rājarṣayaste viditā na nūnaṃ vanāni ye śiśriyire hasantaḥ

5.38.2

निष्ठीव्य कामानुपशान्तिकामाः कामेषु नैवं कृपणेषु सक्ताः

niṣṭhīvya kāmānupaśāntikāmāḥ kāmeṣu naivaṃ kṛpaṇeṣu saktāḥ

5.39

भूयः समालोक्य गृहेषु दोषान् निशाम्य तत्त्यागकृतं च शर्म

bhūyaḥ samālokya gṛheṣu doṣān niśāmya tattyāgakṛtaṃ ca śarma

5.39.2

नैवास्ति मोक्तुं मतिरालयं ते देशं मुमूर्षोरिव सोपसर्गम्

naivāsti moktuṃ matirālayaṃ te deśaṃ mumūrṣoriva sopasargam

5.40

संसारकान्तारपरायणस्य शिवे कथं ते पथि नारुरुक्षा

saṃsārakāntāraparāyaṇasya śive kathaṃ te pathi nārurukṣā

5.40.2

आरोप्यमाणस्य तमेव मार्गं भ्रष्टस्य सार्थादिव सार्थिकस्य

āropyamāṇasya tameva mārgaṃ bhraṣṭasya sārthādiva sārthikasya

5.41

यः सर्वतो वेश्मनि दह्यमाने शयीत मोहान्न ततो व्यपेयात्

yaḥ sarvato veśmani dahyamāne śayīta mohānna tato vyapeyāt

5.41.2

कालाग्निना व्याधिजराशिखेन लोके प्रदीप्ते स भवेत् प्रमत्तः

kālāgninā vyādhijarāśikhena loke pradīpte sa bhavet pramattaḥ

5.42

प्रणीयमानश्च यथा वधाय मत्तो हसेच्च प्रलपेच्च वध्यः

praṇīyamānaśca yathā vadhāya matto hasecca pralapecca vadhyaḥ

5.42.2

मृत्यौ तथा तिष्ठति पाशहस्ते शोच्यः प्रमाद्यन् विपरीतचेताः

mṛtyau tathā tiṣṭhati pāśahaste śocyaḥ pramādyan viparītacetāḥ

5.43

यदा नरेन्द्राश्च कुटुम्बिनश्च विहाय बन्धूंश्च परिग्रहांश्च

yadā narendrāśca kuṭumbinaśca vihāya bandhūṃśca parigrahāṃśca

5.43.2

ययुश्च यास्यन्ति च यान्ति चैव प्रियेष्वनित्येषु कुतो ऽनुरोधः

yayuśca yāsyanti ca yānti caiva priyeṣvanityeṣu kuto 'nurodhaḥ

5.44

किंचिन्न पश्यामि रतस्य यत्र तदन्यभावेन भवेन्न दुःखम्

kiṃcinna paśyāmi ratasya yatra tadanyabhāvena bhavenna duḥkham

5.44.2

तस्मात् क्वचिन्न क्षमते प्रसक्तिर्यदि क्षमस्तद्विगमान्न शोकः

tasmāt kvacinna kṣamate prasaktiryadi kṣamastadvigamānna śokaḥ

5.45

तत्सौम्य लोलं परिगम्य लोकं मायोपमं चित्रमिवेन्द्रजालम्

tatsaumya lolaṃ parigamya lokaṃ māyopamaṃ citramivendrajālam

5.45.2

प्रियाभिधानं त्यज मोहजालं छेत्तुं मतिस्ते यदि दुःखजालम्

priyābhidhānaṃ tyaja mohajālaṃ chettuṃ matiste yadi duḥkhajālam

Saundarānanda