3.7.1.116

तस्य ह एषा अ मुग्धा अनुव्रता प्रजा जायते

tasya ha eṣā a mugdhā anuvratā prajā jāyate

3.7.1.117

अथ यः विपर्यासम् अवगूहति न स्वम् स्वम् तस्य ह एषा मुग्धा अन् अनुव्रता प्रजा जायते

atha yaḥ viparyāsam avagūhati na svam svam tasya ha eṣā mugdhā an anuvratā prajā jāyate

3.7.1.118

तस्मात् उ स्वम् स्वम् एव अवगूहेत् अ विपर्यासम्

tasmāt u svam svam eva avagūhet a viparyāsam

3.7.1.119

स्वर्गस्य उ ह एष लोकस्य समारोहणः क्रियते यत् यूप शकलः

svargasya u ha eṣa lokasya samārohaṇaḥ kriyate yat yūpa śakalaḥ

3.7.1.120

इयम् रशना

iyam raśanā

3.7.1.121

रशनायै यूप शकलः यूप शकलात् चषालम् चषालात् स्वर्गम् लोकम् समश्नुते

raśanāyai yūpa śakalaḥ yūpa śakalāt caṣālam caṣālāt svargam lokam samaśnute

3.7.1.122

अथ यस्मात् स्वरुः नाम एतस्मात् वै एषः अपच्छिद्यते

atha yasmāt svaruḥ nāma etasmāt vai eṣaḥ apacchidyate

3.7.1.123

तस्य एतत् स्वम् एव अरुः भवति

tasya etat svam eva aruḥ bhavati

3.7.1.124

तस्मात् स्वरुः नाम

tasmāt svaruḥ nāma

3.7.1.125

तस्य यत् निखातम् तेन पितृ लोकम् जयति

tasya yat nikhātam tena pitṛ lokam jayati

3.7.1.126

अथ यत् ऊर्ध्वम् निखातात् आ रशनायै तेन मनुष्य लोकम् जयति

atha yat ūrdhvam nikhātāt ā raśanāyai tena manuṣya lokam jayati

3.7.1.127

अथ यत् ऊर्ध्वम् रशनायाः आ चषालात् तेन देव लोकम् जयति

atha yat ūrdhvam raśanāyāḥ ā caṣālāt tena deva lokam jayati

3.7.1.128

अथ यत् ऊर्ध्वम् चषालात् द्वि अङ्गुलम् वा त्रि अङ्गुलम् वा साध्याः इति देवाः तेन तेषाम् लोकम् जयति

atha yat ūrdhvam caṣālāt dvi aṅgulam vā tri aṅgulam vā sādhyāḥ iti devāḥ tena teṣām lokam jayati

3.7.1.129

स लोकः वै साध्यैः देवैः भवति यः एवम् एतत् वेद

sa lokaḥ vai sādhyaiḥ devaiḥ bhavati yaḥ evam etat veda

3.7.1.130

तम् वै पूर्व अर्धे मिनोति

tam vai pūrva ardhe minoti

3.7.1.131

वज्रः वै यूपः

vajraḥ vai yūpaḥ

3.7.1.132

वज्रः दण्डः

vajraḥ daṇḍaḥ

3.7.1.133

पूर्व अर्धम् वै दण्डस्य अभिपद्य प्रहरति

pūrva ardham vai daṇḍasya abhipadya praharati

3.7.1.134

पूर्व अर्धः एष यज्ञस्य

pūrva ardhaḥ eṣa yajñasya

3.7.1.135

तस्मात् पूर्व अर्धे मिनोति

tasmāt pūrva ardhe minoti

Śatapathabrāhmaṇa