3.1.2.8

प्रच्छिद्योदपात्रे प्रास्यति

pracchidyodapātre prāsyati

3.1.2.8.2

तूष्णीमेवोत्तरं गोदानम् अभ्युनत्ति तूष्णीं दर्भतरुणकम् अन्तर्दधाति तूष्णीं क्षुरेणाभिनिधाय प्रच्छिद्योदपात्रे प्रास्यति

tūṣṇīmevottaraṃ godānam abhyunatti tūṣṇīṃ darbhataruṇakam antardadhāti tūṣṇīṃ kṣureṇābhinidhāya pracchidyodapātre prāsyati

3.1.2.9

अथ नापिताय क्षुरम् प्रयच्छति

atha nāpitāya kṣuram prayacchati

3.1.2.9.2

स केशश्मश्रु वपति स यदा केशश्मश्रु वपति

sa keśaśmaśru vapati sa yadā keśaśmaśru vapati

3.1.2.10

अथ स्नाति

atha snāti

3.1.2.10.2

अमेध्यो वै पुरुषो यदनृतं वदति तेन पूतिरन्तरतो मेध्या वा आपो मेध्यो भूत्वा दीक्षा इति पवित्रं वा आपः पवित्रपूतो दीक्षा इति तस्माद्वै स्नाति

amedhyo vai puruṣo yadanṛtaṃ vadati tena pūtirantarato medhyā vā āpo medhyo bhūtvā dīkṣā iti pavitraṃ vā āpaḥ pavitrapūto dīkṣā iti tasmādvai snāti

3.1.2.11

स स्नाति

sa snāti

3.1.2.11.2

आपो अस्मान्मातरः शुन्धयन्त्विति घृतेन नो घृतप्वः पुनन्त्विति तद्वै सुपूतं यं घृतेनापुनंस् तस्मादाह घृतेन नो घृतप्वः पुनन्त्विति विश्वं हि रिप्रम् प्रवहन्ति देवीरिति यद् वै विश्वं सर्वं तद् यद् अमेध्यं रिप्रं तत् सर्वं ह्यस्माद् अमेध्यम् प्रवहन्ति तस्माद् आह विश्वं हि रिप्रम् प्रवहन्ति देवीरिति

āpo asmānmātaraḥ śundhayantviti ghṛtena no ghṛtapvaḥ punantviti tadvai supūtaṃ yaṃ ghṛtenāpunaṃs tasmādāha ghṛtena no ghṛtapvaḥ punantviti viśvaṃ hi ripram pravahanti devīriti yad vai viśvaṃ sarvaṃ tad yad amedhyaṃ ripraṃ tat sarvaṃ hyasmād amedhyam pravahanti tasmād āha viśvaṃ hi ripram pravahanti devīriti

3.1.2.12

अथ प्राङिवोदङ्ङुत्क्रामति

atha prāṅivodaṅṅutkrāmati

3.1.2.12.2

उद् इद् आभ्यः शुचिर् आ पूत एमीत्य् उद्ध्याभ्यः शुचिः पूत एति

ud id ābhyaḥ śucir ā pūta emīty uddhyābhyaḥ śuciḥ pūta eti

3.1.2.13

अथ वासः परिधत्ते

atha vāsaḥ paridhatte

3.1.2.13.2

सर्वत्वायैव स्वाम् एवास्मिन्नेतत् त्वचं दधाति या ह वा इयं गोस्त्वक्पुरुषे हैषाग्र आस

sarvatvāyaiva svām evāsminnetat tvacaṃ dadhāti yā ha vā iyaṃ gostvakpuruṣe haiṣāgra āsa

3.1.2.14

ते देवा अब्रुवन्

te devā abruvan

3.1.2.14.2

गौर्वा इदं सर्वं बिभर्ति हन्त येयम् पुरुषे त्वग् गव्य् एतां दधाम तयैषा वर्षन्तं तया हिमं तया घृणिं तितिक्षिष्यत इति

gaurvā idaṃ sarvaṃ bibharti hanta yeyam puruṣe tvag gavy etāṃ dadhāma tayaiṣā varṣantaṃ tayā himaṃ tayā ghṛṇiṃ titikṣiṣyata iti

3.1.2.15

ते ऽवच्छाय पुरुषम्

te 'vacchāya puruṣam

3.1.2.15.2

गव्येतां त्वचमदधुस् तयैषा वर्षन्तं तया हिमं तया घृणिं तितिक्षते

gavyetāṃ tvacamadadhus tayaiṣā varṣantaṃ tayā himaṃ tayā ghṛṇiṃ titikṣate

3.1.2.16

अवच्छितो हि वै पुरुषः

avacchito hi vai puruṣaḥ

3.1.2.16.2

तस्मादस्य यत्रैव क्व च कुशो वा यद्वा विकृन्तति तत एव लोहितमुत्पतति तस्मिन्नेतां त्वचमदधुर्वास एव तस्मान्नान्यः पुरुषाद्वासो बिभर्त्य् एतां ह्यस्मिंस्त्वचम् अदधुस् तस्माद् उ सुवासा एव बुभूषेत्स्वया त्वचा समृद्ध्या इति तस्मादप्यश्लीलं सुवाससं दिदृक्षन्ते स्वया हि त्वचा समृद्धो भवति

tasmādasya yatraiva kva ca kuśo vā yadvā vikṛntati tata eva lohitamutpatati tasminnetāṃ tvacamadadhurvāsa eva tasmānnānyaḥ puruṣādvāso bibharty etāṃ hyasmiṃstvacam adadhus tasmād u suvāsā eva bubhūṣetsvayā tvacā samṛddhyā iti tasmādapyaślīlaṃ suvāsasaṃ didṛkṣante svayā hi tvacā samṛddho bhavati

3.1.2.17

नो हान्ते गोर्नग्नः स्यात्

no hānte gornagnaḥ syāt

3.1.2.17.2

वेद ह गौर् अहमस्य त्वचम् बिभर्मीति सा बिभ्यती त्रसति त्वचम् म आदास्यत इति तस्माद् उ गावः सुवाससम् उपैव निश्रयन्ते

veda ha gaur ahamasya tvacam bibharmīti sā bibhyatī trasati tvacam ma ādāsyata iti tasmād u gāvaḥ suvāsasam upaiva niśrayante

Śatapathabrāhmaṇa