12.7.2

आगाद् अयं बैल्वो मणिः सपत्नक्षपणो वृषा

āgād ayaṃ bailvo maṇiḥ sapatnakṣapaṇo vṛṣā

12.7.2.2

तं पश्यन्ति कवयः सर्ववीरा यथा सपत्नान् समरे सहेयुः

taṃ paśyanti kavayaḥ sarvavīrā yathā sapatnān samare saheyuḥ

12.7.3

अनृतं मे मणौ सूत्रम् अश्विनावपि नह्यताम्

anṛtaṃ me maṇau sūtram aśvināvapi nahyatām

12.7.3.2

बैल्वः सहस्रवीर्यो ऽसि मा ते भर्ता रिषम् अहम्

bailvaḥ sahasravīryo 'si mā te bhartā riṣam aham

12.7.4

घृताद् उल्लुप्तो मधुमान् पयस्वान् धनंजयो धरुणो धारयिष्णुः

ghṛtād ullupto madhumān payasvān dhanaṃjayo dharuṇo dhārayiṣṇuḥ

12.7.4.2

रुजन् सपत्नान् अधरांश्च कृण्वन् आरोह मां महते सौभगाय

rujan sapatnān adharāṃśca kṛṇvan āroha māṃ mahate saubhagāya

12.7.5

प्रजापते न त्वद् एतान्यन्यो विश्वा जातानि परि ता बभूव

prajāpate na tvad etānyanyo viśvā jātāni pari tā babhūva

12.7.5.2

यत्कामस् ते जुहुमस् तन् नो अस्तु वयं स्याम पतयो रयीणाम्

yatkāmas te juhumas tan no astu vayaṃ syāma patayo rayīṇām

12.7.6

शास इत्था महान् असीति पञ्च

śāsa itthā mahān asīti pañca

12.8.1

अथातो मणिकल्पः

athāto maṇikalpaḥ

12.8.2

भूतिकामः पुष्पेण त्रिरात्रोपोषितो जीवतो हस्तिनो दन्तान् मात्राम् उद्धृत्याग्निम् उपसमाधाय परिसमुह्य परिस्तीर्य पर्युक्ष्य दक्षिणं जान्व् आच्योत्तरतो ऽग्नेः कंसे मणिं कृत्वा हुत्वा होमान् मणौ संपातम् आनयेत्

bhūtikāmaḥ puṣpeṇa trirātropoṣito jīvato hastino dantān mātrām uddhṛtyāgnim upasamādhāya parisamuhya paristīrya paryukṣya dakṣiṇaṃ jānv ācyottarato 'gneḥ kaṃse maṇiṃ kṛtvā hutvā homān maṇau saṃpātam ānayet

12.8.3

हस्तिवर्चसम् इत्य् एताभिः प्रत्यृचम् अष्टाभिः सप्तरात्रं मधुसर्पिषोर् वासयित्वा त्रिरात्रम् एकां वा बध्नीयाद् घृताद् उल्लुप्त इत्य् एतयर्चा

hastivarcasam ity etābhiḥ pratyṛcam aṣṭābhiḥ saptarātraṃ madhusarpiṣor vāsayitvā trirātram ekāṃ vā badhnīyād ghṛtād ullupta ity etayarcā

12.8.4

अत एवोत्तरं षड्भिर् हृदयशूलाग्रमणिं प्रतोदाग्रमणिं वा मुशलाग्रमणिं वा खदिरसारमणिं वा मांसौदने वासयित्वा त्रिरात्रम् एकां वा बध्नीयात्

ata evottaraṃ ṣaḍbhir hṛdayaśūlāgramaṇiṃ pratodāgramaṇiṃ vā muśalāgramaṇiṃ vā khadirasāramaṇiṃ vā māṃsaudane vāsayitvā trirātram ekāṃ vā badhnīyāt

12.8.5

अत एवोत्तरं चतसृभिर् वृषभशृङ्गाग्रमणिं घृतौदने वासयित्वा त्रिरात्रम् एकां वा बध्नीयात्

ata evottaraṃ catasṛbhir vṛṣabhaśṛṅgāgramaṇiṃ ghṛtaudane vāsayitvā trirātram ekāṃ vā badhnīyāt

12.8.6

अत एवोत्तरं एकयैरण्डमणिं तिलौदने वासयित्वा त्रिरात्रम् एकां वा बध्नीयात्

ata evottaraṃ ekayairaṇḍamaṇiṃ tilaudane vāsayitvā trirātram ekāṃ vā badhnīyāt

12.8.7

अत एवोत्तरं षोडशभिर् बैल्वं सप्तरात्रं मधुसर्पिषोर् वासयित्वा त्रिरात्रम् एकां वा बध्नीयाद् घृताद् उल्लुप्त इत्य् एतयर्चा

ata evottaraṃ ṣoḍaśabhir bailvaṃ saptarātraṃ madhusarpiṣor vāsayitvā trirātram ekāṃ vā badhnīyād ghṛtād ullupta ity etayarcā

12.8.8

अत एवोत्तरं पञ्चभिर् महावरास्योदोहं मुद्गौदने वासयित्वा त्रिरात्रम् एकां वा बध्नीयाच्छक्तौ सति प्रथमं हस्तिछायायां वैयाघ्रे वापि चर्मण्य् आसीनो वापि जुहुयाद् आसीनो वापि

ata evottaraṃ pañcabhir mahāvarāsyodohaṃ mudgaudane vāsayitvā trirātram ekāṃ vā badhnīyācchaktau sati prathamaṃ hastichāyāyāṃ vaiyāghre vāpi carmaṇy āsīno vāpi juhuyād āsīno vāpi

13.1.1

अथातो वैराग्यसंस्कृते शरीरे ब्रह्मयज्ञनिष्ठो भवेत्

athāto vairāgyasaṃskṛte śarīre brahmayajñaniṣṭho bhavet

13.1.2

अप पुनर्मृत्युं जयति

apa punarmṛtyuṃ jayati

13.1.3

तद् उ ह वात्मा द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्य इति

tad u ha vātmā draṣṭavyaḥ śrotavyo mantavyo nididhyāsitavya iti

Śāṅkhāyanāraṇyaka