1.2.2

हविष्यान् प्रातराशान् भुक्त्वा तिस्रः रात्रीः न अश्नीयात्

haviṣyān prātarāśān bhuktvā tisraḥ rātrīḥ na aśnīyāt

1.2.3

अथ अपरम् त्रि अहम् नक्तम् भुञ्जीत

atha aparam tri aham naktam bhuñjīta

1.2.4

अथ अपरम् त्रि अहम् न कंचन याचेत्

atha aparam tri aham na kaṃcana yācet

1.2.5

अथ अपरम् त्रि अहम् उपवसेत्

atha aparam tri aham upavaset

1.2.6

तिष्ठेत् अहनि रात्रौ आसीत क्षिप्र कामः

tiṣṭhet ahani rātrau āsīta kṣipra kāmaḥ

1.2.7

सत्यम् वदेत्

satyam vadet

1.2.8

अनार्यैः न सम्भाषेत

anāryaiḥ na sambhāṣeta

1.2.9

रौरव यौधाजये नित्यम् प्रयुञ्जीत

raurava yaudhājaye nityam prayuñjīta

1.2.10

अनुसवनम् उदक उपस्पर्शनम् आपोहिष्ठीयाभिः

anusavanam udaka upasparśanam āpohiṣṭhīyābhiḥ

1.2.11

अथ उदक तर्पणम्

atha udaka tarpaṇam

1.2.12

नमः अहमाय मोहमाय मंहमाय धून्वते तापसाय पुनर्वसवे नमः नमः मौञ्ज्याय और्म्याय सौम्याय शम्याय शिवाय नमः नमः पाराय सुपाराय महापाराय पारदाय पारविन्दाय नमः नमः पुरुषाय सुपुरुषाय महापुरुषाय मध्यमपुरुषाय उत्तमपुरुषाय ब्रह्मचारिणे नमः नमः इति एतत् एव आदित्य उपस्थानम्

namaḥ ahamāya mohamāya maṃhamāya dhūnvate tāpasāya punarvasave namaḥ namaḥ mauñjyāya aurmyāya saumyāya śamyāya śivāya namaḥ namaḥ pārāya supārāya mahāpārāya pāradāya pāravindāya namaḥ namaḥ puruṣāya supuruṣāya mahāpuruṣāya madhyamapuruṣāya uttamapuruṣāya brahmacāriṇe namaḥ namaḥ iti etat eva āditya upasthānam

1.2.13

एताः एव आज्य आहुतयः

etāḥ eva ājya āhutayaḥ

1.2.14

द्वादश रात्रस्य अन्ते स्थालीपाकम् श्रपयित्वा ताभ्यः देवताभ्यः जुहुयात् अग्नये स्वाहा सोमाय स्वाहा अग्नीषोमाभ्याम् इन्द्र अग्निभ्याम् इन्द्राय विश्वेभ्यः देवेभ्यः ब्रह्मणे प्रजापतये अग्नये स्विष्टकृते इति

dvādaśa rātrasya ante sthālīpākam śrapayitvā tābhyaḥ devatābhyaḥ juhuyāt agnaye svāhā somāya svāhā agnīṣomābhyām indra agnibhyām indrāya viśvebhyaḥ devebhyaḥ brahmaṇe prajāpataye agnaye sviṣṭakṛte iti

1.2.15

अथ उ ब्राह्मण तर्पणम्

atha u brāhmaṇa tarpaṇam

1.2.16

एतेन एव अतिकृच्छ्रः व्याख्यातः

etena eva atikṛcchraḥ vyākhyātaḥ

1.2.17

यावत् सकृत् आददीत तावत् अश्नीयात्

yāvat sakṛt ādadīta tāvat aśnīyāt

1.2.18

अब्भक्षः तृतीयः

abbhakṣaḥ tṛtīyaḥ

1.2.19

स कृच्छ्रातिकृच्छ्रः

sa kṛcchrātikṛcchraḥ

1.2.20

प्रथमम् चरित्वा शुचिः पूतः कर्मण्यः भवति

prathamam caritvā śuciḥ pūtaḥ karmaṇyaḥ bhavati

1.2.21

द्वितीयम् चरित्वा यत् किंचिद् अन्यत् महापातकेभ्यः पापम् कुरुते तस्मात् प्रमुच्यते

dvitīyam caritvā yat kiṃcid anyat mahāpātakebhyaḥ pāpam kurute tasmāt pramucyate

Sāmavidhānabrāhmaṇa