4.12.1.2

स सु द्युम्नैर् अभ्य् अस्तु प्रसक्षत् तव क्रत्वा जातवेदश् चिकित्वान्

sa su dyumnair abhy astu prasakṣat tava kratvā jātavedaś cikitvān

4.12.2

इध्मं यस् ते जभरच् छश्रमाणो महो अग्ने अनीकम् आ सपर्यन्

idhmaṃ yas te jabharac chaśramāṇo maho agne anīkam ā saparyan

4.12.2.2

स इधानः प्रति दोषाम् उषासम् पुष्यन् रयिं सचते घ्नन्न् अमित्रान्

sa idhānaḥ prati doṣām uṣāsam puṣyan rayiṃ sacate ghnann amitrān

4.12.3

अग्निर् ईशे बृहतः क्षत्रियस्याग्निर् वाजस्य परमस्य रायः

agnir īśe bṛhataḥ kṣatriyasyāgnir vājasya paramasya rāyaḥ

4.12.3.2

दधाति रत्नं विधते यविष्ठो व्य् आनुषङ् मर्त्याय स्वधावान्

dadhāti ratnaṃ vidhate yaviṣṭho vy ānuṣaṅ martyāya svadhāvān

4.12.4

यच् चिद् धि ते पुरुषत्रा यविष्ठाचित्तिभिश् चकृमा कच् चिद् आगः

yac cid dhi te puruṣatrā yaviṣṭhācittibhiś cakṛmā kac cid āgaḥ

4.12.4.2

कृधी ष्व् अस्माṁ अदितेर् अनागान् व्य् एनांसि शिश्रथो विष्वग् अग्ने

kṛdhī ṣv asmāṁ aditer anāgān vy enāṃsi śiśratho viṣvag agne

4.12.5

महश् चिद् अग्न एनसो अभीक ऊर्वाद् देवानाम् उत मर्त्यानाम्

mahaś cid agna enaso abhīka ūrvād devānām uta martyānām

4.12.5.2

मा ते सखायः सदम् इद् रिषाम यच्छा तोकाय तनयाय शं योः

mā te sakhāyaḥ sadam id riṣāma yacchā tokāya tanayāya śaṃ yoḥ

4.12.5.2

यथा ह त्यद् वसवः गौर्यम् चित् पदि षिताम् अमुञ्चता यजत्राः एव उ षु अस्मत् मुञ्चता वि अंहः

yathā ha tyad vasavaḥ gauryam cit padi ṣitām amuñcatā yajatrāḥ eva u ṣu asmat muñcatā vi aṃhaḥ

4.12.12

प्र तारि अग्ने प्रतरम् नः आयुः

pra tāri agne prataram naḥ āyuḥ

4.13.1

प्रत्य् अग्निर् उषसाम् अग्रम् अख्यद् विभातीनां सुमना रत्नधेयम्

praty agnir uṣasām agram akhyad vibhātīnāṃ sumanā ratnadheyam

4.13.1.2

यातम् अश्विना सुकृतो दुरोणम् उत् सूर्यो ज्योतिषा देव एति

yātam aśvinā sukṛto duroṇam ut sūryo jyotiṣā deva eti

4.13.2

ऊर्ध्वम् भानुं सविता देवो अश्रेद् द्रप्सं दविध्वद् गविषो न सत्वा

ūrdhvam bhānuṃ savitā devo aśred drapsaṃ davidhvad gaviṣo na satvā

4.13.2.2

अनु व्रतं वरुणो यन्ति मित्रो यत् सूर्यं दिव्य् आरोहयन्ति

anu vrataṃ varuṇo yanti mitro yat sūryaṃ divy ārohayanti

4.13.3

यं सीम् अकृण्वन् तमसे विपृचे ध्रुवक्षेमा अनवस्यन्तो अर्थम्

yaṃ sīm akṛṇvan tamase vipṛce dhruvakṣemā anavasyanto artham

4.13.3.2

तं सूर्यं हरितः सप्त यह्वी स्पशं विश्वस्य जगतो वहन्ति

taṃ sūryaṃ haritaḥ sapta yahvī spaśaṃ viśvasya jagato vahanti

4.13.4

वहिष्ठेभिर् विहरन् यासि तन्तुम् अवव्ययन्न् असितं देव वस्म

vahiṣṭhebhir viharan yāsi tantum avavyayann asitaṃ deva vasma

4.13.4.2

दविध्वतो रश्मयः सूर्यस्य चर्मेवावाधुस् तमो अप्स्व् अन्तः

davidhvato raśmayaḥ sūryasya carmevāvādhus tamo apsv antaḥ

4.13.5

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङ् उत्तानो ऽव पद्यते न

anāyato anibaddhaḥ kathāyaṃ nyaṅṅ uttāno 'va padyate na