4.2.5

अर्यमणम् वरुणम् मित्रम् एषाम् इन्द्राविष्णू मरुतः अश्विना उत सु अश्वः अग्ने सु रथः सु राधाः आ इद् उ वह सु हविषे जनाय

aryamaṇam varuṇam mitram eṣām indrāviṣṇū marutaḥ aśvinā uta su aśvaḥ agne su rathaḥ su rādhāḥ ā id u vaha su haviṣe janāya

4.2.6

गोमाṁ अग्ने अविमाṁ अश्वी यज्ञः नृवत् सखा सदम् इद् अप्रमृष्यः

gomāṁ agne avimāṁ aśvī yajñaḥ nṛvat sakhā sadam id apramṛṣyaḥ

4.2.7

इﾱआवाṁ एषः असुर प्रजावान् दीर्घः रयिः पृथु बुध्नः सभावान्

iﾱāvāṁ eṣaḥ asura prajāvān dīrghaḥ rayiḥ pṛthu budhnaḥ sabhāvān

4.2.8

यः ते इध्मम् जभरत् सिष्विदानः मूर्धानम् वा ततपते त्वाया भुवः तस्य स्वतवान् पायुः अग्ने

yaḥ te idhmam jabharat siṣvidānaḥ mūrdhānam vā tatapate tvāyā bhuvaḥ tasya svatavān pāyuḥ agne

4.2.9

विश्वस्मात् सीम् अघायतः उरुष्य

viśvasmāt sīm aghāyataḥ uruṣya

4.2.10

यः ते भरात् अन्नियते चित् अन्नम् निशिषन् मन्द्रम् अतिथिम् उदीरत् आ देवयुः इनधते दुरोणे तस्मिन् रयिः ध्रुवः अस्तु दास्वान्

yaḥ te bharāt anniyate cit annam niśiṣan mandram atithim udīrat ā devayuḥ inadhate duroṇe tasmin rayiḥ dhruvaḥ astu dāsvān

4.2.11

यः त्वा दोषा यः उषसि प्रशंसात् प्रियम् वा त्वा कृणवते हविष्मान् अश्वः न स्वे दमे आ हेम्यावान् तम् अंहसः पीपरः दाश्वांसम्

yaḥ tvā doṣā yaḥ uṣasi praśaṃsāt priyam vā tvā kṛṇavate haviṣmān aśvaḥ na sve dame ā hemyāvān tam aṃhasaḥ pīparaḥ dāśvāṃsam

4.2.12

यः तुभ्यम् अग्ने अमृताय दाशत् दुवः त्वे कृणवते यत स्रुच् न स राया शशमानः वि योषत् न एनम् अंहः परि वरत् अघायोः

yaḥ tubhyam agne amṛtāya dāśat duvaḥ tve kṛṇavate yata sruc na sa rāyā śaśamānaḥ vi yoṣat na enam aṃhaḥ pari varat aghāyoḥ

4.2.13

यस्य त्वम् अग्ने अध्वरम् जुजोषः देवः मर्तस्य सुधितम् रराणः प्रीता इद् असत् होत्रा सा यविष्ठ असाम यस्य विधतः वृधासः

yasya tvam agne adhvaram jujoṣaḥ devaḥ martasya sudhitam rarāṇaḥ prītā id asat hotrā sā yaviṣṭha asāma yasya vidhataḥ vṛdhāsaḥ

4.2.14

चित्तिम् अचित्तिम् चिनवत् वि विद्वान् पृष्ठा इव वीता वृजिना च मर्तान्

cittim acittim cinavat vi vidvān pṛṣṭhā iva vītā vṛjinā ca martān

4.2.15

राये च नः सु अपत्याय देव दितिम् च रास्वा अदितिम् उरुष्य

rāye ca naḥ su apatyāya deva ditim ca rāsvā aditim uruṣya

4.2.16

कविम् शशासुः कवयः अदब्धाः निधारयन्तः दुर्यासु आयोः

kavim śaśāsuḥ kavayaḥ adabdhāḥ nidhārayantaḥ duryāsu āyoḥ

4.2.17

अतस् त्वम् दृश्याṁ अग्ने एतान् पड्भिः पश्येः अद्भुताṁ अर्यः एवैः

atas tvam dṛśyāṁ agne etān paḍbhiḥ paśyeḥ adbhutāṁ aryaḥ evaiḥ

4.2.18

त्वम् अग्ने वाघते सु प्रणीतिः सुत सोमाय विधते यविष्ठ रत्नम् भर शशमानाय घृष्वे पृथु श्चन्द्रम् अवसे चर्षणि प्राः

tvam agne vāghate su praṇītiḥ suta somāya vidhate yaviṣṭha ratnam bhara śaśamānāya ghṛṣve pṛthu ścandram avase carṣaṇi prāḥ

4.2.19

अधा ह यत् वयम् अग्ने त्वाया पड्भिः हस्तेभिः चकृम तनूभिः रथम् न क्रन्तः अपसा भुरिजोः ऋतम् येमुः सुध्यः आशुषाणाः

adhā ha yat vayam agne tvāyā paḍbhiḥ hastebhiḥ cakṛma tanūbhiḥ ratham na krantaḥ apasā bhurijoḥ ṛtam yemuḥ sudhyaḥ āśuṣāṇāḥ

4.2.20

अधा मातुः उषसः सप्त विप्राः जायेमहि प्रथमाः वेधसः नॄन्

adhā mātuḥ uṣasaḥ sapta viprāḥ jāyemahi prathamāḥ vedhasaḥ nṝn

4.2.21

दिवस् पुत्राः अङ्गिरसः भवेम

divas putrāḥ aṅgirasaḥ bhavema

4.2.22

अद्रिम् रुजेम धनिनम् शुचन्तः

adrim rujema dhaninam śucantaḥ

4.2.23

अधा यथा नः पितरः परासः प्रत्नासः अग्ने ऋतम् आशुषाणाः शुचि इद् अयन् दीधितिम् उक्थ शासः

adhā yathā naḥ pitaraḥ parāsaḥ pratnāsaḥ agne ṛtam āśuṣāṇāḥ śuci id ayan dīdhitim uktha śāsaḥ

4.2.24

क्षामा भिन्दन्तः अरुणीः अप व्रन्

kṣāmā bhindantaḥ aruṇīḥ apa vran