10.29.2

शुचिः वाम् स्तोमः अजीगः यस्य इद् इन्द्रः पुरु दिनेषु होता नृणाम् नर्यः नृतमः क्षपावान्

śuciḥ vām stomaḥ ajīgaḥ yasya id indraḥ puru dineṣu hotā nṛṇām naryaḥ nṛtamaḥ kṣapāvān

10.29.3

प्र ते अस्याः उषसः प्र अपरस्याः नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम्

pra te asyāḥ uṣasaḥ pra aparasyāḥ nṛtau syāma nṛtamasya nṛṇām

10.29.4

अनु त्रिशोकः शतम् आवहत् नॄन् कुत्सेन रथः यः असत् ससवान्

anu triśokaḥ śatam āvahat nṝn kutsena rathaḥ yaḥ asat sasavān

10.29.5

कः ते मदः इन्द्र रन्त्यः भूत्

kaḥ te madaḥ indra rantyaḥ bhūt

10.29.6

दुरः गिरः अभि उग्रः वि धाव

duraḥ giraḥ abhi ugraḥ vi dhāva

10.29.7

आ त्वा शक्याम् उपमम् राधः अन्नैः

ā tvā śakyām upamam rādhaḥ annaiḥ

10.29.8

कद् उ द्युम्नम् इन्द्र नॄन्

kad u dyumnam indra nṝn

10.29.9

कया धिया करसे

kayā dhiyā karase

10.29.10

कद् नः आगन् मित्रः न सत्यः उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यत् असन् मनीषाः

kad naḥ āgan mitraḥ na satyaḥ urugāya bhṛtyā anne samasya yat asan manīṣāḥ

10.29.11

प्रेरय सूरः अर्थम् न पारम् ये अस्य कामम् जनिधाः इव ग्मन् गिरः च ये तुवि जात पूर्वीः नरः इन्द्र प्रतिशिक्षन्ति अन्नैः

preraya sūraḥ artham na pāram ye asya kāmam janidhāḥ iva gman giraḥ ca ye tuvi jāta pūrvīḥ naraḥ indra pratiśikṣanti annaiḥ

10.29.12

मात्रे नु सु मिते इन्द्र पूर्वी द्यौः मज्मना पृथिवी काव्येन

mātre nu su mite indra pūrvī dyauḥ majmanā pṛthivī kāvyena

10.29.13

वराय ते घृतवन्तः सुतासः

varāya te ghṛtavantaḥ sutāsaḥ

10.29.14

स्वाद्मन् भवन्तु पीतये मधूनि

svādman bhavantu pītaye madhūni

10.29.15

आ मध्वः अस्मै असिचन् अमत्रम् इन्द्राय पूर्णम् स हि सत्य राधाः

ā madhvaḥ asmai asican amatram indrāya pūrṇam sa hi satya rādhāḥ

10.29.16

स वावृधे वरिमन् आ पृथिव्याः अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैः च

sa vāvṛdhe variman ā pṛthivyāḥ abhi kratvā naryaḥ pauṃsyaiḥ ca

10.29.17

वि आनट् इन्द्रः पृतनाः सु ओजाः

vi ānaṭ indraḥ pṛtanāḥ su ojāḥ

10.29.18

आ अस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः

ā asmai yatante sakhyāya pūrvīḥ

10.29.19

आ स्मा रथम् न पृतनासु तिष्ठ यम् भद्रया सुमत्या चोदयासे

ā smā ratham na pṛtanāsu tiṣṭha yam bhadrayā sumatyā codayāse

10.30.1

प्र देवत्रा ब्रह्मणे गातुः एतु अपः अच्छा मनसः न प्रयुक्ति महीम् मित्रस्य वरुणस्य धासिम्

pra devatrā brahmaṇe gātuḥ etu apaḥ acchā manasaḥ na prayukti mahīm mitrasya varuṇasya dhāsim

10.30.2

पृथु ज्रयसे रीरधा सुवृक्तिम्

pṛthu jrayase rīradhā suvṛktim