1.122.4

उत त्या मे यशसा श्वेतनायै व्यन्ता पान्तौशिजो

uta tyā me yaśasā śvetanāyai vyantā pāntauśijo

1.122.4.2

प्र वो नपातम् अपां कृणुध्वम् प्र मातरा रास्पिनस्यायोः

pra vo napātam apāṃ kṛṇudhvam pra mātarā rāspinasyāyoḥ

1.122.5

आ वो रुवण्युम् औशिजो हुवध्यै घोषेव शंसम् अर्जुनस्य नंशे

ā vo ruvaṇyum auśijo huvadhyai ghoṣeva śaṃsam arjunasya naṃśe

1.122.5.2

प्र वः पूष्णे दावन आं अच्छा वोचेय वसुतातिम् अग्नेः

pra vaḥ pūṣṇe dāvana āṃ acchā voceya vasutātim agneḥ

1.122.6

श्रुतम् मे मित्रावरुणा हवेमोत श्रुतं सदने विश्वतः सीम्

śrutam me mitrāvaruṇā havemota śrutaṃ sadane viśvataḥ sīm

1.122.6.2

श्रोतु नः श्रोतुरातिः सुश्रोतुः सुक्षेत्रा सिन्धुर् अद्भिः

śrotu naḥ śroturātiḥ suśrotuḥ sukṣetrā sindhur adbhiḥ

1.122.7

स्तुषे सा वां वरुण मित्र रातिर् गवां शता पृक्षयामेषु पज्रे

stuṣe sā vāṃ varuṇa mitra rātir gavāṃ śatā pṛkṣayāmeṣu pajre

1.122.7.2

श्रुतरथे प्रियरथे दधानाः सद्यः पुष्टिं निरुन्धानासो अग्मन्

śrutarathe priyarathe dadhānāḥ sadyaḥ puṣṭiṃ nirundhānāso agman

1.122.8

अस्य स्तुषे महिमघस्य राधः सचा सनेम नहुषः सुवीराः

asya stuṣe mahimaghasya rādhaḥ sacā sanema nahuṣaḥ suvīrāḥ

1.122.8.2

जनो यः पज्रेभ्यो वाजिनीवान् अश्वावतो रथिनो मह्यं सूरिः

jano yaḥ pajrebhyo vājinīvān aśvāvato rathino mahyaṃ sūriḥ

1.122.8.2

जनः यः मित्रावरुणौ अभिद्रुह् अपः न वाम् सुनोति अक्ष्णया द्रुह् स्वयम् स यक्ष्मम् हृदये नि धत्ते आप यत् ईम् होत्राभिः ऋतावा

janaḥ yaḥ mitrāvaruṇau abhidruh apaḥ na vām sunoti akṣṇayā druh svayam sa yakṣmam hṛdaye ni dhatte āpa yat īm hotrābhiḥ ṛtāvā

1.122.10

स व्राधतो नहुषो दंसुजूतः शर्धस्तरो नरां गूर्तश्रवाः

sa vrādhato nahuṣo daṃsujūtaḥ śardhastaro narāṃ gūrtaśravāḥ

1.122.10.2

विसृष्टरातिर् याति बाﾱहसृत्वा विश्वासु पृत्सु सदम्

visṛṣṭarātir yāti bāﾱhasṛtvā viśvāsu pṛtsu sadam

1.122.11

अध ग्मन्ता नहुषो हवं सूरेः श्रोता राजानो अमृतस्य मन्द्राः

adha gmantā nahuṣo havaṃ sūreḥ śrotā rājāno amṛtasya mandrāḥ

1.122.11.2

नभोजुवो यन् निरवस्य राधः प्रशस्तये महिना रथवते

nabhojuvo yan niravasya rādhaḥ praśastaye mahinā rathavate

1.122.12

एतं शर्धं धाम यस्य सूरेर् इत्य् अवोचन् दशतयस्य नंशे

etaṃ śardhaṃ dhāma yasya sūrer ity avocan daśatayasya naṃśe

1.122.12.2

द्युम्नानि येषु वसुताती रारन् विश्वे सन्वन्तु प्रभृथेषु वाजम्

dyumnāni yeṣu vasutātī rāran viśve sanvantu prabhṛtheṣu vājam

1.122.13

मन्दामहे दशतयस्य धासेर् द्विर् यत् पञ्च बिभ्रतो यन्त्य् अन्ना

mandāmahe daśatayasya dhāser dvir yat pañca bibhrato yanty annā

1.122.13.2

किम् इष्टाश्व इष्टरश्मिर् एत ईशानासस् तरुष ऋञ्जते नॄन्

kim iṣṭāśva iṣṭaraśmir eta īśānāsas taruṣa ṛñjate nṝn

1.122.14

हिरण्यकर्णम् मणिग्रीवम् अर्णस् तन् नो विश्वे वरिवस्यन्तु देवाः

hiraṇyakarṇam maṇigrīvam arṇas tan no viśve varivasyantu devāḥ