1.9.2

अभावस्यान्यत्वात्

abhāvasyānyatvāt

1.10

किंच स्रक्चन्दनवनितादिविषयाणां सत्यपि तत्कारणत्वे नान्तरीयकदुःखसम्भेदाद् अनर्थपरम्परापरिचितत्वान् मूर्खाणां कोशाण्डकवद् आभासमानत्वाद् अनैकान्तिकत्वाद् विरोधिनां युगपददृश्यमानत्वाद् अत्यन्तताविरहितत्वाच्च परिहरणीयत्वम्

kiṃca srakcandanavanitādiviṣayāṇāṃ satyapi tatkāraṇatve nāntarīyakaduḥkhasambhedād anarthaparamparāparicitatvān mūrkhāṇāṃ kośāṇḍakavad ābhāsamānatvād anaikāntikatvād virodhināṃ yugapadadṛśyamānatvād atyantatāvirahitatvācca pariharaṇīyatvam

1.11

एकान्तात्यन्ततश्च पुनस्ते ह्युपायाः खलु हरिहरब्रह्माण इव तुल्या एव सम्भवन्ति

ekāntātyantataśca punaste hyupāyāḥ khalu hariharabrahmāṇa iva tulyā eva sambhavanti

1.11.2

ज्ञानयोगः पवनयोगो रसयोगश्चेति

jñānayogaḥ pavanayogo rasayogaśceti

1.12

ननु कथमेषां तुल्यतेत्यपेक्षायां ब्रूमः मोक्षोपाये बृहद्वासिष्ठादौ भुशुण्डोपाख्याने वसिष्ठवाक्यम्

nanu kathameṣāṃ tulyatetyapekṣāyāṃ brūmaḥ mokṣopāye bṛhadvāsiṣṭhādau bhuśuṇḍopākhyāne vasiṣṭhavākyam

1.12.2

असाध्यः कस्यचिद्योगः कस्यचिज्ज्ञाननिश्चयः

asādhyaḥ kasyacidyogaḥ kasyacijjñānaniścayaḥ

1.12.3

द्वौ प्रकारौ ततो देवो जगाद परमः शिवः

dvau prakārau tato devo jagāda paramaḥ śivaḥ

1.12.4

प्राणानां वा निरोधेन वासनानोदनेन वा

prāṇānāṃ vā nirodhena vāsanānodanena vā

1.12.5

नो चेत्संविदम् उच्छाणां करोषि

no cetsaṃvidam ucchāṇāṃ karoṣi

1.12.6

द्वावेव हि समौ राम ज्ञानयोगाविमौ स्मृतौ

dvāveva hi samau rāma jñānayogāvimau smṛtau

1.13

तत्राद्ययोः केवलं पक्वकषायाणामपि कथञ्चन साध्यत्वाच्चरमे तु पुनर्भोगलोलुपानाम् अप्यधिकारित्वात्ताभ्यां समीचीनोऽयमिति कस्य न प्रतिभाति

tatrādyayoḥ kevalaṃ pakvakaṣāyāṇāmapi kathañcana sādhyatvāccarame tu punarbhogalolupānām apyadhikāritvāttābhyāṃ samīcīno'yamiti kasya na pratibhāti

1.14

किंच अस्य भगवन्निर्यासतया सेवकानां स्वसम्भूतसकलधातुत्वापादकस्य भगवतो रसराजस्य गुणसिन्धोः कियन्तः पृषताः प्रसङ्गाल्लिख्यन्ते

kiṃca asya bhagavanniryāsatayā sevakānāṃ svasambhūtasakaladhātutvāpādakasya bhagavato rasarājasya guṇasindhoḥ kiyantaḥ pṛṣatāḥ prasaṅgāllikhyante

1.15

अचिराज्जायते देवि शरीरमजरामरम्

acirājjāyate devi śarīramajarāmaram

1.15.2

मनसश्च समाधानं रसयोगादवाप्यते

manasaśca samādhānaṃ rasayogādavāpyate

1.16

सत्त्वं च लभते देवि विज्ञानं ज्ञानपूर्वकम्

sattvaṃ ca labhate devi vijñānaṃ jñānapūrvakam

1.16.2

सत्यं मन्त्राश्च सिध्यन्ति योऽश्नाति मृतसूतकम्

satyaṃ mantrāśca sidhyanti yo'śnāti mṛtasūtakam

1.17

यावन्न शक्तिपातस्तु न यावत्पाशकृन्तनम्

yāvanna śaktipātastu na yāvatpāśakṛntanam

1.17.2

तावत्तस्य कुतः शुद्धिर्जायते मृतसूतके

tāvattasya kutaḥ śuddhirjāyate mṛtasūtake

1.18

यावन्न हरबीजं तु भक्षयेत्पारदं रसम्

yāvanna harabījaṃ tu bhakṣayetpāradaṃ rasam

1.18.2

तावत्तस्य कुतो मुक्तिः कुतः पिण्डस्य धारणम्

tāvattasya kuto muktiḥ kutaḥ piṇḍasya dhāraṇam

Rasendracintāmaṇi