31.22.2

कुब्जाः केन कृताः सर्वा वेष्टन्त्यो नाभिभाषथ

kubjāḥ kena kṛtāḥ sarvā veṣṭantyo nābhibhāṣatha

32.1

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा कुशनाभस्य धीमतः

tasya tad vacanaṃ śrutvā kuśanābhasya dhīmataḥ

32.1.2

शिरोभिश् चरणौ स्पृष्ट्वा कन्याशतम् अभाषत

śirobhiś caraṇau spṛṣṭvā kanyāśatam abhāṣata

32.2

वायुः सर्वात्मको राजन् प्रधर्षयितुम् इच्छति

vāyuḥ sarvātmako rājan pradharṣayitum icchati

32.2.2

अशुभं मार्गम् आस्थाय न धर्मं प्रत्यवेक्षते

aśubhaṃ mārgam āsthāya na dharmaṃ pratyavekṣate

32.3

पितृमत्यः स्म भद्रं ते स्वच्छन्दे न वयं स्थिताः

pitṛmatyaḥ sma bhadraṃ te svacchande na vayaṃ sthitāḥ

32.3.2

पितरं नो वृणीष्व त्वं यदि नो दास्यते तव

pitaraṃ no vṛṇīṣva tvaṃ yadi no dāsyate tava

32.4

तेन पापानुबन्धेन वचनं न प्रतीच्छता

tena pāpānubandhena vacanaṃ na pratīcchatā

32.4.2

एवं ब्रुवन्त्यः सर्वाः स्म वायुना निहता भृशम्

evaṃ bruvantyaḥ sarvāḥ sma vāyunā nihatā bhṛśam

32.5

तासां तद्वचनं श्रुत्वा राजा परमधार्मिकः

tāsāṃ tadvacanaṃ śrutvā rājā paramadhārmikaḥ

32.5.2

प्रत्युवाच महातेजाः कन्याशतम् अनुत्तमम्

pratyuvāca mahātejāḥ kanyāśatam anuttamam

32.6

क्षान्तं क्षमावतां पुत्र्यः कर्तव्यं सुमहत् कृतम्

kṣāntaṃ kṣamāvatāṃ putryaḥ kartavyaṃ sumahat kṛtam

32.6.2

ऐकमत्यम् उपागम्य कुलं चावेक्षितं मम

aikamatyam upāgamya kulaṃ cāvekṣitaṃ mama

32.7

अलंकारो हि नारीणां क्षमा तु पुरुषस्य वा

alaṃkāro hi nārīṇāṃ kṣamā tu puruṣasya vā

32.7.2

दुष्करं तच् च वः क्षान्तं त्रिदशेषु विशेषतः

duṣkaraṃ tac ca vaḥ kṣāntaṃ tridaśeṣu viśeṣataḥ

32.8

यादृशीर् वः क्षमा पुत्र्यः सर्वासाम् अविशेषतः

yādṛśīr vaḥ kṣamā putryaḥ sarvāsām aviśeṣataḥ

32.8.2

क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा सत्यं च पुत्रिकाः

kṣamā dānaṃ kṣamā yajñaḥ kṣamā satyaṃ ca putrikāḥ

32.9

क्षमा यशः क्षमा धर्मः क्षमायां विष्ठितं जगत्

kṣamā yaśaḥ kṣamā dharmaḥ kṣamāyāṃ viṣṭhitaṃ jagat

32.9.2

विसृज्य कन्याः काकुत्स्थ राजा त्रिदशविक्रमः

visṛjya kanyāḥ kākutstha rājā tridaśavikramaḥ

32.10

मन्त्रज्ञो मन्त्रयामास प्रदानं सह मन्त्रिभिः

mantrajño mantrayāmāsa pradānaṃ saha mantribhiḥ

Rāmāyaṇa