14.19.2

अवध्यं दैवतैर् विष्णो समरे जहि रावणम्

avadhyaṃ daivatair viṣṇo samare jahi rāvaṇam

14.20

स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश् च ऋषिसत्तमान्

sa hi devān sagandharvān siddhāṃś ca ṛṣisattamān

14.20.2

राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योत्सेकेन बाधते

rākṣaso rāvaṇo mūrkho vīryotsekena bādhate

14.21

तद् उद्धतं रावणम् ऋद्धतेजसं प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम्

tad uddhataṃ rāvaṇam ṛddhatejasaṃ pravṛddhadarpaṃ tridaśeśvaradviṣam

14.21.2

विरावणं साधु तपस्विकण्टकं तपस्विनाम् उद्धर तं भयावहम्

virāvaṇaṃ sādhu tapasvikaṇṭakaṃ tapasvinām uddhara taṃ bhayāvaham

15.1

ततो नारायणो विष्णुर् नियुक्तः सुरसत्तमैः

tato nārāyaṇo viṣṇur niyuktaḥ surasattamaiḥ

15.1.2

जानन्न् अपि सुरान् एवं श्लक्ष्णं वचनम् अब्रवीत्

jānann api surān evaṃ ślakṣṇaṃ vacanam abravīt

15.2

उपायः को वधे तस्य राक्षसाधिपतेः सुराः

upāyaḥ ko vadhe tasya rākṣasādhipateḥ surāḥ

15.2.2

यम् अहं तं समास्थाय निहन्याम् ऋषिकण्टकम्

yam ahaṃ taṃ samāsthāya nihanyām ṛṣikaṇṭakam

15.3

एवम् उक्ताः सुराः सर्वे प्रत्यूचुर् विष्णुम् अव्ययम्

evam uktāḥ surāḥ sarve pratyūcur viṣṇum avyayam

15.3.2

मानुषीं तनुम् आस्थाय रावणं जहि संयुगे

mānuṣīṃ tanum āsthāya rāvaṇaṃ jahi saṃyuge

15.4

स हि तेपे तपस् तीव्रं दीर्घकालम् अरिंदम

sa hi tepe tapas tīvraṃ dīrghakālam ariṃdama

15.4.2

येन तुष्टो ऽभवद् ब्रह्मा लोककृल् लोकपूजितः

yena tuṣṭo 'bhavad brahmā lokakṛl lokapūjitaḥ

15.5

संतुष्टः प्रददौ तस्मै राक्षसाय वरं प्रभुः

saṃtuṣṭaḥ pradadau tasmai rākṣasāya varaṃ prabhuḥ

15.5.2

नानाविधेभ्यो भूतेभ्यो भयं नान्यत्र मानुषात्

nānāvidhebhyo bhūtebhyo bhayaṃ nānyatra mānuṣāt

15.6

अवज्ञाताः पुरा तेन वरदानेन मानवाः

avajñātāḥ purā tena varadānena mānavāḥ

15.6.2

तस्मात् तस्य वधो दृष्टो मानुषेभ्यः परंतप

tasmāt tasya vadho dṛṣṭo mānuṣebhyaḥ paraṃtapa

15.7

इत्य् एतद् वचनं श्रुत्वा सुराणां विष्णुर् आत्मवान्

ity etad vacanaṃ śrutvā surāṇāṃ viṣṇur ātmavān

15.7.2

पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम्

pitaraṃ rocayāmāsa tadā daśarathaṃ nṛpam

15.8

स चाप्य् अपुत्रो नृपतिस् तस्मिन् काले महाद्युतिः

sa cāpy aputro nṛpatis tasmin kāle mahādyutiḥ

Rāmāyaṇa