41.14

जाग्रतो ह्य् एव तां रात्रिं सौमित्रेर् उदितो रविः

jāgrato hy eva tāṃ rātriṃ saumitrer udito raviḥ

41.14.2

सूतस्य तमसातीरे रामस्य ब्रुवतो गुणान्

sūtasya tamasātīre rāmasya bruvato guṇān

41.15

गोकुलाकुलतीरायास् तमसाया विदूरतः

gokulākulatīrāyās tamasāyā vidūrataḥ

41.15.2

अवसत् तत्र तां रात्रिं रामः प्रकृतिभिः सह

avasat tatra tāṃ rātriṃ rāmaḥ prakṛtibhiḥ saha

41.16

उत्थाय तु महातेजाः प्रकृतीस् ता निशाम्य च

utthāya tu mahātejāḥ prakṛtīs tā niśāmya ca

41.16.2

अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं पुण्यलक्षणम्

abravīd bhrātaraṃ rāmo lakṣmaṇaṃ puṇyalakṣaṇam

41.17

अस्मद्व्यपेक्षान् सौमित्रे निरपेक्षान् गृहेष्व् अपि

asmadvyapekṣān saumitre nirapekṣān gṛheṣv api

41.17.2

वृक्षमूलेषु संसुप्तान् पश्य लक्ष्मण साम्प्रतम्

vṛkṣamūleṣu saṃsuptān paśya lakṣmaṇa sāmpratam

41.18

यथैते नियमं पौराः कुर्वन्त्य् अस्मन्निवर्तने

yathaite niyamaṃ paurāḥ kurvanty asmannivartane

41.18.2

अपि प्राणान् असिष्यन्ति न तु त्यक्ष्यन्ति निश्चयम्

api prāṇān asiṣyanti na tu tyakṣyanti niścayam

41.19

यावद् एव तु संसुप्तास् तावद् एव वयं लघु

yāvad eva tu saṃsuptās tāvad eva vayaṃ laghu

41.19.2

रथम् आरुह्य गच्छामः पन्थानम् अकुतोभयम्

ratham āruhya gacchāmaḥ panthānam akutobhayam

41.20

अतो भूयो ऽपि नेदानीम् इक्ष्वाकुपुरवासिनः

ato bhūyo 'pi nedānīm ikṣvākupuravāsinaḥ

41.20.2

स्वपेयुर् अनुरक्ता मां वृक्षमूलानि संश्रिताः

svapeyur anuraktā māṃ vṛkṣamūlāni saṃśritāḥ

41.21

पौरा ह्य् आत्मकृताद् दुःखाद् विप्रमोच्या नृपात्मजैः

paurā hy ātmakṛtād duḥkhād vipramocyā nṛpātmajaiḥ

41.21.2

न तु खल्व् आत्मना योज्या दुःखेन पुरवासिनः

na tu khalv ātmanā yojyā duḥkhena puravāsinaḥ

41.22

अब्रवील् लक्ष्मणो रामं साक्षाद् धर्मम् इव स्थितम्

abravīl lakṣmaṇo rāmaṃ sākṣād dharmam iva sthitam

41.22.2

रोचते मे महाप्राज्ञ क्षिप्रम् आरुह्यताम् इति

rocate me mahāprājña kṣipram āruhyatām iti

41.23

सूतस् ततः संत्वरितः स्यन्दनं तैर् हयोत्तमैः

sūtas tataḥ saṃtvaritaḥ syandanaṃ tair hayottamaiḥ

41.23.2

योजयित्वाथ रामाय प्राञ्जलिः प्रत्यवेदयत्

yojayitvātha rāmāya prāñjaliḥ pratyavedayat

Rāmāyaṇa