41.4

अद्यायोध्या तु नगरी राजधानी पितुर् मम

adyāyodhyā tu nagarī rājadhānī pitur mama

41.4.2

सस्त्रीपुंसा गतान् अस्माञ् शोचिष्यति न संशयः

sastrīpuṃsā gatān asmāñ śociṣyati na saṃśayaḥ

41.5

भरतः खलु धर्मात्मा पितरं मातरं च मे

bharataḥ khalu dharmātmā pitaraṃ mātaraṃ ca me

41.5.2

धर्मार्थकामसहितैर् वाक्यैर् आश्वासयिष्यति

dharmārthakāmasahitair vākyair āśvāsayiṣyati

41.6

भरतस्यानृशंसत्वं संचिन्त्याहं पुनः पुनः

bharatasyānṛśaṃsatvaṃ saṃcintyāhaṃ punaḥ punaḥ

41.6.2

नानुशोचामि पितरं मातरं चापि लक्ष्मण

nānuśocāmi pitaraṃ mātaraṃ cāpi lakṣmaṇa

41.7

त्वया कार्यं नरव्याघ्र माम् अनुव्रजता कृतम्

tvayā kāryaṃ naravyāghra mām anuvrajatā kṛtam

41.7.2

अन्वेष्टव्या हि वैदेह्या रक्षणार्थे सहायता

anveṣṭavyā hi vaidehyā rakṣaṇārthe sahāyatā

41.8

अद्भिर् एव तु सौमित्रे वत्स्याम्य् अद्य निशाम् इमाम्

adbhir eva tu saumitre vatsyāmy adya niśām imām

41.8.2

एतद्धि रोचते मह्यं वन्ये ऽपि विविधे सति

etaddhi rocate mahyaṃ vanye 'pi vividhe sati

41.9

एवम् उक्त्वा तु सौमित्रं सुमन्त्रम् अपि राघवः

evam uktvā tu saumitraṃ sumantram api rāghavaḥ

41.9.2

अप्रमत्तस् त्वम् अश्वेषु भव सौम्येत्य् उवाच ह

apramattas tvam aśveṣu bhava saumyety uvāca ha

41.10

सो ऽश्वान् सुमन्त्रः संयम्य सूर्ये ऽस्तं समुपागते

so 'śvān sumantraḥ saṃyamya sūrye 'staṃ samupāgate

41.10.2

प्रभूतयवसान् कृत्वा बभूव प्रत्यनन्तरः

prabhūtayavasān kṛtvā babhūva pratyanantaraḥ

41.11

उपास्यतु शिवां संध्यां दृष्ट्वा रात्रिम् उपस्थिताम्

upāsyatu śivāṃ saṃdhyāṃ dṛṣṭvā rātrim upasthitām

41.11.2

रामस्य शयनं चक्रे सूतः सौमित्रिणा सह

rāmasya śayanaṃ cakre sūtaḥ saumitriṇā saha

41.12

तां शय्यां तमसातीरे वीक्ष्य वृक्षदलैः कृताम्

tāṃ śayyāṃ tamasātīre vīkṣya vṛkṣadalaiḥ kṛtām

41.12.2

रामः सौमित्रिणा सार्धं सभार्यः संविवेश ह

rāmaḥ saumitriṇā sārdhaṃ sabhāryaḥ saṃviveśa ha

41.13

सभार्यं संप्रसुप्तं तं भ्रातरं वीक्ष्य लक्ष्मणः

sabhāryaṃ saṃprasuptaṃ taṃ bhrātaraṃ vīkṣya lakṣmaṇaḥ

41.13.2

कथयामास सूताय रामस्य विविधान् गुणान्

kathayāmāsa sūtāya rāmasya vividhān guṇān

Rāmāyaṇa