37.8.2

अनुजानामि तत् सर्वम् अस्मिंल् लोके परत्र च

anujānāmi tat sarvam asmiṃl loke paratra ca

37.9

भरतश् चेत् प्रतीतः स्याद् राज्यं प्राप्येदम् अव्ययम्

bharataś cet pratītaḥ syād rājyaṃ prāpyedam avyayam

37.9.2

यन् मे स दद्यात् पित्रर्थं मा मा तद् दत्तम् आगमत्

yan me sa dadyāt pitrarthaṃ mā mā tad dattam āgamat

37.10

अथ रेणुसमुद्ध्वस्तं तम् उत्थाप्य नराधिपम्

atha reṇusamuddhvastaṃ tam utthāpya narādhipam

37.10.2

न्यवर्तत तदा देवी कौसल्या शोककर्शिता

nyavartata tadā devī kausalyā śokakarśitā

37.11

हत्वेव ब्राह्मणं कामात् स्पृष्ट्वाग्निम् इव पाणिना

hatveva brāhmaṇaṃ kāmāt spṛṣṭvāgnim iva pāṇinā

37.11.2

अन्वतप्यत धर्मात्मा पुत्रं संचिन्त्य तापसम्

anvatapyata dharmātmā putraṃ saṃcintya tāpasam

37.12

निवृत्यैव निवृत्यैव सीदतो रथवर्त्मसु

nivṛtyaiva nivṛtyaiva sīdato rathavartmasu

37.12.2

राज्ञो नातिबभौ रूपं ग्रस्तस्यांशुमतो यथा

rājño nātibabhau rūpaṃ grastasyāṃśumato yathā

37.13

विललाप च दुःखार्तः प्रियं पुत्रम् अनुस्मरन्

vilalāpa ca duḥkhārtaḥ priyaṃ putram anusmaran

37.13.2

नगरान्तम् अनुप्राप्तं बुद्ध्वा पुत्रम् अथाब्रवीत्

nagarāntam anuprāptaṃ buddhvā putram athābravīt

37.14

वाहनानां च मुख्यानां वहतां तं ममात्मजम्

vāhanānāṃ ca mukhyānāṃ vahatāṃ taṃ mamātmajam

37.14.2

पदानि पथि दृश्यन्ते स महात्मा न दृश्यते

padāni pathi dṛśyante sa mahātmā na dṛśyate

37.15

स नूनं क्वचिद् एवाद्य वृक्षमूलम् उपाश्रितः

sa nūnaṃ kvacid evādya vṛkṣamūlam upāśritaḥ

37.15.2

काष्ठं वा यदि वाश्मानम् उपधाय शयिष्यते

kāṣṭhaṃ vā yadi vāśmānam upadhāya śayiṣyate

37.16

उत्थास्यति च मेदिन्याः कृपणः पांशुगुण्ठितः

utthāsyati ca medinyāḥ kṛpaṇaḥ pāṃśuguṇṭhitaḥ

37.16.2

विनिःश्वसन् प्रस्रवणात् करेणूनाम् इवर्षभः

viniḥśvasan prasravaṇāt kareṇūnām ivarṣabhaḥ

37.17

द्रक्ष्यन्ति नूनं पुरुषा दीर्घबाहुं वनेचराः

drakṣyanti nūnaṃ puruṣā dīrghabāhuṃ vanecarāḥ

37.17.2

रामम् उत्थाय गच्छन्तं लोकनाथम् अनाथवत्

rāmam utthāya gacchantaṃ lokanātham anāthavat

37.18

सकामा भव कैकेयि विधवा राज्यम् आवस

sakāmā bhava kaikeyi vidhavā rājyam āvasa

Rāmāyaṇa