2.30

मच्छन्दाद् एव ते ब्रह्मन् प्रवृत्तेयं सरस्वती

macchandād eva te brahman pravṛtteyaṃ sarasvatī

2.30.2

रामस्य चरितं कृत्स्नं कुरु त्वम् ऋषिसत्तम

rāmasya caritaṃ kṛtsnaṃ kuru tvam ṛṣisattama

2.31

धर्मात्मनो गुणवतो लोके रामस्य धीमतः

dharmātmano guṇavato loke rāmasya dhīmataḥ

2.31.2

वृत्तं कथय धीरस्य यथा ते नारदाच् छ्रुतम्

vṛttaṃ kathaya dhīrasya yathā te nāradāc chrutam

2.32

रहस्यं च प्रकाशं च यद् वृत्तं तस्य धीमतः

rahasyaṃ ca prakāśaṃ ca yad vṛttaṃ tasya dhīmataḥ

2.32.2

रामस्य सह सौमित्रे राक्षसानां च सर्वशः

rāmasya saha saumitre rākṣasānāṃ ca sarvaśaḥ

2.33

वैदेह्याश् चैव यद् वृत्तं प्रकाशं यदि वा रहः

vaidehyāś caiva yad vṛttaṃ prakāśaṃ yadi vā rahaḥ

2.33.2

तच् चाप्य् अविदितं सर्वं विदितं ते भविष्यति

tac cāpy aviditaṃ sarvaṃ viditaṃ te bhaviṣyati

2.34

न ते वाग् अनृता काव्ये काचिद् अत्र भविष्यति

na te vāg anṛtā kāvye kācid atra bhaviṣyati

2.34.2

कुरु रामकथां पुण्यां श्लोकबद्धां मनोरमाम्

kuru rāmakathāṃ puṇyāṃ ślokabaddhāṃ manoramām

2.35

यावत् स्थास्यन्ति गिरयः सरितश् च महीतले

yāvat sthāsyanti girayaḥ saritaś ca mahītale

2.35.2

तावद् रामायणकथा लोकेषु प्रचरिष्यति

tāvad rāmāyaṇakathā lokeṣu pracariṣyati

2.36

यावद् रामस्य च कथा त्वत्कृता प्रचरिष्यति

yāvad rāmasya ca kathā tvatkṛtā pracariṣyati

2.36.2

तावद् ऊर्ध्वम् अधश् च त्वं मल्लोकेषु निवत्स्यसि

tāvad ūrdhvam adhaś ca tvaṃ mallokeṣu nivatsyasi

2.37

इत्य् उक्त्वा भगवान् ब्रह्मा तत्रैवान्तरधीयत

ity uktvā bhagavān brahmā tatraivāntaradhīyata

2.37.2

ततः सशिष्यो वाल्मीकिर् मुनिर् विस्मयम् आययौ

tataḥ saśiṣyo vālmīkir munir vismayam āyayau

2.38

तस्य शिष्यास् ततः सर्वे जगुः श्लोकम् इमं पुनः

tasya śiṣyās tataḥ sarve jaguḥ ślokam imaṃ punaḥ

2.38.2

मुहुर् मुहुः प्रीयमाणाः प्राहुश् च भृशविस्मिताः

muhur muhuḥ prīyamāṇāḥ prāhuś ca bhṛśavismitāḥ

2.39

समाक्षरैश् चतुर्भिर् यः पादैर् गीतो महर्षिणा

samākṣaraiś caturbhir yaḥ pādair gīto maharṣiṇā

2.39.2

सो ऽनुव्याहरणाद् भूयः शोकः श्लोकत्वम् आगतः

so 'nuvyāharaṇād bhūyaḥ śokaḥ ślokatvam āgataḥ

Rāmāyaṇa